De Kapelbrug (Kapellbrücke) is de overdekte houten voetgangersbrug die in het centrum van Luzern schuin over de Reuss loopt, met de stenen Watertoren pal ernaast in de rivier. Ze staat er sinds de 14e eeuw en wordt vaak de oudste overdekte houten brug van Europa genoemd, maar veel van wat je vandaag betreedt is van 1994: in de nacht van 18 augustus 1993 verwoestte een brand het grootste deel van de brug en veel van haar 17e-eeuwse schilderijen.
De Kapelbrug in het kort
- Waar: over de Reuss, waar die het Vierwoudstedenmeer verlaat, van het Luzerner Theater op de linkeroever naar de Sint-Pieterskapel op de rechteroever.
- Gebouwd: rond het midden van de 14e eeuw; ze wordt voor het eerst vermeld in 1367, en jaarringonderzoek wijst erop dat het hout niet vóór 1356 werd gekapt. Na de brand herbouwd en op 14 april 1994 heropend.
- Wat het nu is: een vrij toegankelijke voetgangersbrug van ongeveer 205 meter en het bekendste herkenningspunt van Luzern. Oorspronkelijk was ze zo’n 279 meter lang en hoorde ze bij de verdediging van de stad aan de meerkant.
- Benodigde tijd: 15 minuten om rustig over te steken en de schilderijen te bekijken, langer als je vanaf beide oevers foto’s maakt.
Van stadsverdediging tot herbouwd symbool
De brug werd gebouwd als deel van de vestingwerken van Luzern en sloot de stad samen met de Watertoren en de Hofbrücke, een tweede overdekte brug verder stroomopwaarts die inmiddels verdwenen is, af naar het meer. Ze is genoemd naar de Sint-Pieterskapel aan haar noordkant. Begin 17e eeuw stelde stadsschrijver Renward Cysat een schilderprogramma voor de brug op: vanaf ongeveer 1614 werden driehoekige panelen in de dakgevels gezet, met taferelen uit de Zwitserse geschiedenis en uit het leven van de beschermheiligen van Luzern, Sint-Leodegarius en Sint-Mauritius. De stad kon ze niet betalen, dus schonken welgestelde burgers elk een of meer panelen. Veel ervan werden geschilderd door Hans Heinrich Wägmann. In de 19e eeuw maakten nieuwe kades langs de Reuss de brug meermaals korter, daarom is ze nu zo’n 70 meter korter dan vroeger.
In de nacht van 18 augustus 1993 brak er brand uit, waarschijnlijk door een achteloos weggegooide sigaret. Alleen de twee bruggenhoofden en de Watertoren bleven gespaard. Van de 111 originele schilderijen aan de brug verbrandden er 86 volledig; ongeveer 25 werden gered of gerestaureerd. De stad besloot nog dezelfde dag tot herbouw, en acht maanden later, op 14 april 1994, ging de brug weer open voor voetgangers. Sommige gaten in de reeks werden later opgevuld met panelen die tijdens de brand in opslag lagen.
Waar je op moet letten
- De beschilderde gevels: kijk omhoog terwijl je loopt. De driehoekige panelen hangen onder het dak, en de reeks Zwitserse geschiedenis en heiligenlegenden loopt over de hele brug.
- Oud en nieuw: de schilderijen die de brand overleefden, vallen op tussen de gaten en de latere panelen, en de houten constructie van het middenstuk is van 1993–1994.
- De Watertoren (Wasserturm): een achthoekige stenen toren van zo’n 34,5 meter hoog, gebouwd rond 1290–1300, dus vóór de brug zelf.
- Het schuine tracé van de brug, dat de oude verdedigingslinie volgt en niet de kortste weg over de rivier.
- De bloembakken aan de buitenkant van de brug, die haar in de zomer vanaf de oevers haar kleurige uiterlijk geven.
De Watertoren: archief, schatkamer en gevangenis
De Watertoren is ouder dan de brug en diende eerst als uitkijkpost over het scheepvaartverkeer op het meer. Vanaf de 14e eeuw bewaarde hij het stadsarchief, dat pas in 1919 vertrok, en in de bovenkamer lagen de staatsschat en de oorlogsbuit. Tot het einde van de 18e eeuw was hij ook een gevangenis: gevangenen werden op een zitje in de kerker neergelaten en weer opgehesen als ze hun straf hadden uitgezeten. De toren is nu niet te bezoeken.
Tips voor je bezoek
- Kom vroeg in de ochtend: vanaf het eind van de ochtend loopt de brug vol met groepen, vooral in de zomer.
- Voor de klassieke foto van de brug en de Watertoren ga je op de Rathausquai op de rechteroever staan of bij de Jezuïetenkerk op de linkeroever.
- Bekijk de schilderijen in beide richtingen: sommige panelen zie je alleen recht van voren als je de andere kant op loopt.
- Combineer het met de Spreuerbrücke, de tweede overdekte brug stroomafwaarts, en loop langs de rivier terug om ze te vergelijken.
In de buurt
- Jezuïetenkerk: de witte barokkerk op de linkeroever van de Reuss, met een licht, rijk versierd interieur.
- Spreuerbrücke: de andere overdekte houten brug van Luzern, met een dodendansreeks van Kaspar Meglinger uit de 17e eeuw.
- Museggmuur: de middeleeuwse stadsmuur op de heuvel boven de oude stad, met zijn rij torens; de klok van de Zyttoren mag een minuut eerder slaan dan alle andere klokken in de stad.
- Sint-Pieterskapel: de kapel aan de rechterkant van de brug, die haar haar naam gaf.
Ontdek Luzern met World City Trail
Onze schattenjacht in Luzern maakt van de oude stad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops en duurt ongeveer 3 uur, met zo’n 59 minuten lopen. Hij komt onder meer langs de Jezuïetenkerk, de Spreuerbrücke en de Nölli-toren op de Museggmuur. Je kunt spelen in het Nederlands, Engels, Duits, Frans, Italiaans, Spaans en Chinees.
Heb je liever een ander format, dan is er in Luzern ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game.
Speel de schattenjacht in Luzern →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Luzern →
Speel de outdoor escape game in Luzern →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.