Η Γέφυρα του Παρεκκλησίου (Kapellbrücke) είναι η σκεπαστή ξύλινη πεζογέφυρα που διασχίζει λοξά τον ποταμό Ρόις στο κέντρο της Λουκέρνης, με τον πέτρινο Πύργο του Νερού να υψώνεται μέσα στο ποτάμι δίπλα της. Υπάρχει από τον 14ο αιώνα και συχνά αναφέρεται ως η παλαιότερη σκεπαστή ξύλινη γέφυρα της Ευρώπης, όμως μεγάλο μέρος αυτού που περπατάτε σήμερα είναι του 1994: τη νύχτα της 18ης Αυγούστου 1993 μια φωτιά κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της γέφυρας και πολλούς από τους πίνακές της του 17ου αιώνα.
Η Γέφυρα του Παρεκκλησίου με μια ματιά
- Πού: πάνω από τον Ρόις, εκεί όπου βγαίνει από τη Λίμνη της Λουκέρνης, από το Luzerner Theater στην αριστερή όχθη ως το παρεκκλήσι του Αγίου Πέτρου στη δεξιά.
- Κατασκευή: γύρω στα μέσα του 14ου αιώνα· πρώτη αναφορά το 1367, και η δενδροχρονολόγηση δείχνει ότι η ξυλεία κόπηκε όχι νωρίτερα από το 1356. Ξαναχτίστηκε μετά τη φωτιά και άνοιξε ξανά στις 14 Απριλίου 1994.
- Τι είναι σήμερα: ελεύθερη πεζογέφυρα μήκους περίπου 205 μέτρων και το πιο γνωστό αξιοθέατο της Λουκέρνης. Αρχικά είχε μήκος περίπου 279 μέτρα και ήταν μέρος της οχύρωσης της πόλης προς τη λίμνη.
- Χρόνος επίσκεψης: 15 λεπτά για να τη διασχίσετε αργά κοιτάζοντας τους πίνακες, περισσότερο αν φωτογραφίσετε και από τις δύο όχθες.
Από οχύρωση της πόλης σε ξαναχτισμένο σύμβολο
Η γέφυρα χτίστηκε ως μέρος των οχυρώσεων της Λουκέρνης και, μαζί με τον Πύργο του Νερού και τη Hofbrücke, μια δεύτερη σκεπαστή γέφυρα πιο πάνω που δεν υπάρχει πια, έκλεινε την πόλη προς τη λίμνη. Πήρε το όνομά της από το παρεκκλήσι του Αγίου Πέτρου στη βόρεια άκρη της. Στις αρχές του 17ου αιώνα ο γραμματέας της πόλης Renward Cysat σχεδίασε ένα πρόγραμμα ζωγραφικής για τη γέφυρα: από το 1614 περίπου τοποθετήθηκαν στα αετώματα της στέγης τριγωνικοί πίνακες με σκηνές από την ελβετική ιστορία και από τη ζωή των πολιούχων της Λουκέρνης, του Αγίου Λεοδεγαρίου και του Αγίου Μαυρικίου. Η πόλη δεν μπορούσε να τους πληρώσει, έτσι εύποροι πολίτες χρηματοδότησαν ο καθένας έναν ή περισσότερους πίνακες. Πολλούς τους ζωγράφισε ο Hans Heinrich Wägmann. Τον 19ο αιώνα νέα κρηπιδώματα κατά μήκος του Ρόις μίκρυναν τη γέφυρα αρκετές φορές, γι’ αυτό σήμερα είναι περίπου 70 μέτρα πιο κοντή.
Τη νύχτα της 18ης Αυγούστου 1993 ξέσπασε φωτιά, πιθανότατα από ένα αναμμένο τσιγάρο που πετάχτηκε απρόσεκτα. Σώθηκαν μόνο τα δύο άκρα της γέφυρας και ο Πύργος του Νερού. Από τους 111 αυθεντικούς πίνακες που κρέμονταν στη γέφυρα, οι 86 κάηκαν ολοσχερώς· περίπου 25 σώθηκαν ή αποκαταστάθηκαν. Η πόλη αποφάσισε την ίδια μέρα να την ξαναχτίσει, και οκτώ μήνες αργότερα, στις 14 Απριλίου 1994, η γέφυρα άνοιξε ξανά για τους πεζούς. Ορισμένα κενά στον κύκλο καλύφθηκαν αργότερα με πίνακες που την ώρα της φωτιάς βρίσκονταν σε αποθήκη.
Τι να προσέξετε
- Τα ζωγραφιστά αετώματα: κοιτάξτε ψηλά καθώς περπατάτε. Οι τριγωνικοί πίνακες βρίσκονται κάτω από τη στέγη, και η σειρά από ελβετική ιστορία και θρύλους αγίων απλώνεται σε όλη τη γέφυρα.
- Το παλιό και το καινούργιο: οι πίνακες που επέζησαν της φωτιάς ξεχωρίζουν από τα κενά και τους μεταγενέστερους πίνακες, και ο ξύλινος σκελετός του μεσαίου τμήματος είναι του 1993–1994.
- Ο Πύργος του Νερού (Wasserturm): ένας οκταγωνικός πέτρινος πύργος ύψους περίπου 34,5 μέτρων, χτισμένος γύρω στο 1290–1300, πριν από την ίδια τη γέφυρα.
- Τη λοξή πορεία της γέφυρας, που ακολουθεί την παλιά αμυντική γραμμή και όχι τον συντομότερο δρόμο από όχθη σε όχθη.
- Τις ζαρντινιέρες με λουλούδια στην εξωτερική πλευρά της γέφυρας, που το καλοκαίρι της δίνουν τα χρώματά της όπως φαίνεται από τις όχθες.
Ο Πύργος του Νερού: αρχείο, θησαυροφυλάκιο και φυλακή
Ο Πύργος του Νερού είναι παλαιότερος από τη γέφυρα και χρησίμευσε αρχικά ως παρατηρητήριο για τα πλοία της λίμνης. Από τον 14ο αιώνα στέγαζε το αρχείο της πόλης, που μεταφέρθηκε μόλις το 1919, ενώ στην επάνω αίθουσα φυλάσσονταν ο κρατικός θησαυρός και τα λάφυρα πολέμου. Ως το τέλος του 18ου αιώνα ήταν και φυλακή: οι κρατούμενοι κατέβαιναν στο μπουντρούμι πάνω σε ένα κάθισμα και ανέβαιναν ξανά όταν εξέτιαν την ποινή τους. Σήμερα ο πύργος δεν είναι επισκέψιμος.
Συμβουλές για την επίσκεψή σας
- Ελάτε νωρίς το πρωί: από αργά το πρωί η γέφυρα γεμίζει γκρουπ, ειδικά το καλοκαίρι.
- Για την κλασική φωτογραφία της γέφυρας και του Πύργου του Νερού, σταθείτε στο Rathausquai στη δεξιά όχθη ή μπροστά στην Εκκλησία των Ιησουιτών στην αριστερή.
- Δείτε τους πίνακες και από τις δύο κατευθύνσεις: κάποιοι πίνακες σας κοιτούν κατάφατσα μόνο όταν περπατάτε προς την άλλη μεριά.
- Συνδυάστε την με τη Spreuerbrücke, τη δεύτερη σκεπαστή γέφυρα πιο κάτω στο ποτάμι, και γυρίστε κατά μήκος της όχθης για να τις συγκρίνετε.
Κοντά
- Εκκλησία των Ιησουιτών: η λευκή μπαρόκ εκκλησία στην αριστερή όχθη του Ρόις, με φωτεινό, πλούσια διακοσμημένο εσωτερικό.
- Spreuerbrücke: η άλλη σκεπαστή ξύλινη γέφυρα της Λουκέρνης, με έναν κύκλο πινάκων του Χορού του Θανάτου από τον Kaspar Meglinger, του 17ου αιώνα.
- Τείχος Musegg: το μεσαιωνικό τείχος στον λόφο πάνω από την παλιά πόλη, με τη σειρά από πύργους του· το ρολόι του πύργου Zyt έχει το προνόμιο να χτυπά ένα λεπτό πριν από όλα τα άλλα ρολόγια της πόλης.
- Παρεκκλήσι του Αγίου Πέτρου: το παρεκκλήσι στη δεξιά άκρη της γέφυρας, που της έδωσε το όνομά του.
Ανακαλύψτε τη Λουκέρνη με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στη Λουκέρνη κάνει την παλιά πόλη παιχνίδι στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις και διαρκεί περίπου 3 ώρες, με περίπου 59 λεπτά περπάτημα. Περνά, μεταξύ άλλων, από την Εκκλησία των Ιησουιτών, τη Spreuerbrücke και τον πύργο Nölli στο τείχος Musegg. Μπορείτε να παίξετε στα αγγλικά, γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, ολλανδικά και κινεζικά.
Αν προτιμάτε άλλη μορφή, στη Λουκέρνη υπάρχουν επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Λουκέρνης →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στη Λουκέρνη →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στη Λουκέρνη →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.