Prato della Valle is het enorme elliptische plein van Padua, zo’n 88.600 vierkante meter groot en daarmee een van de grootste pleinen van Europa. In het midden ligt een groen eiland met een gracht eromheen, en langs de oevers staan 78 beelden van mensen die met de stad verbonden zijn, van de mythische stichter Antenor tot de beeldhouwer Antonio Canova. Twee sokkels zijn nog altijd leeg.
Prato della Valle in het kort
- Waar: aan de zuidrand van het historische centrum van Padua, naast de basiliek van Santa Giustina en vlak bij de basiliek van Sint-Antonius.
- Aangelegd: vanaf 1775, toen de drassige weide werd drooggelegd en opnieuw ingericht; de beelden kwamen er tussen 1785 en 1838.
- Door: de Venetiaanse patriciër Andrea Memmo, die het project op gang bracht en grotendeels betaalde, naar een plan van architect Domenico Cerato.
- Wat het nu is: een openbaar plein en park waar Paduanen wandelen, joggen, in het gras zitten en afspreken, met op zaterdag een grote markt.
- Benodigde tijd: 30–45 minuten voor een rondje om het eiland en een blik op de beelden.
Van drassige weide tot het eiland van Memmo
De naam komt van het Latijnse ‘pratum vallis’, de weide van het dal: een laag, vaak overstroomd gebied buiten de middeleeuwse muren. In de Romeinse tijd stond hier een theater, het Teatro Zairo uit de 1e eeuw na Christus; de fundamenten kwamen weer boven toen in 1775 de gracht werd gegraven, en opgravingen van de Universiteit van Padua legden in 2017 nog meer bloot. In de middeleeuwen werd de weide gebruikt voor jaarmarkten, markten en bijeenkomsten, maar ze stond vaak onder water.
De stad nam het terrein in 1767 over, en in 1775 besloot Andrea Memmo, de bestuurder van Padua namens de Republiek Venetië, het droog te leggen en er een groot openbaar plein van te maken. Het middeneiland, naar hem Isola Memmia genoemd, werd opgehoogd met zo’n 10.000 karrenvrachten aarde. Om de beelden te betalen vroeg Memmo families, instellingen en bewonderaars elk een beeld te schenken, volgens regels uit 1776: geen heiligen en geen levende personen. Het eerste beeld, van Antenor, kwam er in 1785 en het laatste, van ingenieur Francesco Luigi Fanzago, in 1838. Het beeld van Memmo zelf werd in 1794 toegevoegd, een jaar na zijn dood.
Waar je op moet letten
- De dubbele ring beelden: nu 78 van de oorspronkelijke 88, op de buiten- en binnenoever van de gracht. Elke sokkel heeft een nummer en een opschrift.
- Beroemde namen: zoek tussen de geleerden, kunstenaars en soldaten naar Petrarca, Galileï, de Romeinse geschiedschrijver Livius, de schilder Andrea Mantegna en Antonio Canova.
- Andrea Memmo zelf, op de buitenste ring, de man die het plein heeft gemaakt.
- Gaspara Stampa: de enige vrouw op het plein, een kleine buste van de 16e-eeuwse dichteres aan de voet van het beeld van beeldhouwer Andrea Briosco.
- De vier stenen bruggen over de gracht naar het eiland, en de fontein in het midden waar de paden samenkomen.
De twee lege sokkels
De lege sokkels bij de noordelijke brug van het eiland zijn geen onafgemaakt werk. Er stonden beelden van Venetiaanse doges op, die in 1797 werden weggehaald nadat de troepen van Napoleon een einde hadden gemaakt aan de Republiek Venetië. In 2021 en 2022 zorgde een voorstel om er beelden van vrouwen op te zetten, zoals Elena Lucrezia Cornaro Piscopia, die in 1678 hier in Padua als eerste vrouw ter wereld een universitaire graad behaalde, voor een levendig debat. Voorlopig blijven de sokkels leeg, en sommigen vinden dat ze zo moeten blijven, als herinnering aan het einde van de Venetiaanse heerschappij.
Tips voor je bezoek
- Loop eerst de hele buitenste ring rond, steek dan een brug over en volg de binnenste ring: zo zie je de beelden van beide kanten van de gracht.
- Kom vroeg op zaterdagochtend als je van markten houdt, of op een zonnige late middag, als studenten en gezinnen in het gras van het eiland zitten.
- Doe zoals de Paduanen en neem iets te eten mee voor op het gras, maar klim niet op de beelden of hun sokkels.
In de buurt
- Basiliek van Santa Giustina: de enorme benedictijnse kerk aan de zuidoostkant van het plein, met relieken die vereerd worden als die van de evangelist Lucas.
- Basiliek van Sint-Antonius: de grote bedevaartskerk van Padua, met koepels en minaretachtige torens, een paar minuten lopen naar het noorden.
- Orto Botanico: de botanische tuin van de Universiteit van Padua, gesticht in 1545 en UNESCO-werelderfgoed, tussen het plein en de basiliek.
Ontdek Padua met World City Trail
Onze schattenjacht in Padua maakt van de oude stad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops en duurt ongeveer 2 uur, met zo’n 42 minuten lopen. Onderweg kom je onder meer langs de Scrovegnikapel, met de fresco’s van Giotto, en de Piazza Garibaldi.
Heb je liever een ander format, dan is er in Padua ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game.
Speel de schattenjacht in Padua →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Padua →
Speel de outdoor escape game in Padua →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.