
Cours Saleya to długi plac targowy Vieux Nice, starego miasta, biegnący równolegle do morza tuż za Quai des États-Unis. Rano wypełniają go stragany z kwiatami i warzywami, w poniedziałki antyki, a wieczorem stoliki restauracji. Na jego wschodnim końcu stoi żółty budynek, w którym Henri Matisse mieszkał i malował przez prawie dwadzieścia lat.
Cours Saleya w skrócie
- Gdzie: w Vieux Nice, między pałacem prefektury a Place Charles-Félix, oddzielony od nabrzeża niskimi budynkami Les Ponchettes.
- Powstanie: na terenie, który do średniowiecza był częścią dawnego portu; układ targu pochodzi z 1861 roku.
- Czym jest dziś: deptakiem z targiem kwiatowym i spożywczym w większość poranków, pchlim targiem z antykami w poniedziałki oraz ogródkami kawiarni i restauracji.
- Ile czasu: 30–60 minut rano na targ, dłużej, jeśli zostaniesz na obiad.
Od skraju portu do placu targowego
Do XIII wieku ten pas lądu był przedłużeniem dawnego portu Saint-Lambert, nazywanego później Les Ponchettes. W połowie XVI wieku książę Emanuel Filibert Sabaudzki zbudował na jego zachodnim końcu pałac, w którym później podczas wizyt mieszkali władcy Królestwa Sardynii i który dziś jest siedzibą prefektury departamentu Alpes-Maritimes. W 1776 roku płaskie dachy niskich magazynów między placem a morzem zamieniono w podniesioną promenadę, a ulica stała się miejscem spacerów i pokazywania się.
W 1861 roku, rok po tym, jak Nicea stała się francuska, mer Malausséna ustalił układ targu: kwiaty po stronie zachodniej, owoce i warzywa po wschodniej, podział widoczny do dziś. W drugiej połowie XIX wieku przejeżdżały tędy platformy karnawału w Nicei, zanim karnawał przeniósł się na Promenade des Anglais i Place Masséna. W XX wieku galerie w dawnych magazynach przyciągnęły malarzy takich jak Matisse, Bonnard, Chagall, Cocteau i Dufy.
Na co zwrócić uwagę
- Stragany z kwiatami w zachodniej połowie, z ciętymi kwiatami i roślinami doniczkowymi z regionu.
- Stragany spożywcze we wschodniej połowie, gdzie możesz spróbować socca, placka z mąki z ciecierzycy, specjalności Nicei.
- Chapelle de la Miséricorde, barokowa kaplica z 1740 roku przy placu, z bogato zdobionym wnętrzem.
- Duży żółty budynek na wschodnim końcu, w którym Matisse mieszkał i pracował w latach 1921–1938, z widokiem na targ i morze.
- Pałac prefektury na zachodnim końcu, zbudowany dla książąt Sabaudii i niedostępny dla zwiedzających.
Matisse w oknie
Matisse przyjechał do Nicei w 1917 roku dla światła i został tu do końca życia. Przez wiele lat jego pracownia mieściła się w budynku na końcu Cours Saleya, a okna otwarte na Morze Śródziemne wciąż powracają na obrazach z tamtego okresu. Później przeniósł się na wzgórze Cimiez, gdzie dziś stoi Muzeum Matisse’a i gdzie jest pochowany. Stojąc na Place Charles-Félix i patrząc w górę na okiennice, łatwo zrozumieć, co go tu przyciągnęło.
Wskazówki na wizytę
- Przyjdź rano: około południa targ się zwija, a plac zamienia się w ogródek restauracji.
- Przyjdź w poniedziałek, jeśli antyki i staroci interesują cię bardziej niż kwiaty.
- Wejdź po schodach na Les Ponchettes, by spojrzeć ponad dachami targu na morze.
- Pilnuj swoich rzeczy w tłumie przy straganach, jak na każdym ruchliwym targu.
W pobliżu
- Wzgórze Zamkowe (Colline du Château): park na wzgórzu na końcu starego miasta, z wodospadem i najlepszymi widokami na Baie des Anges.
- Promenade des Anglais: nadmorska promenada, minutę dalej za Les Ponchettes.
- Place Rossetti i katedra Sainte-Réparate: najbardziej ruchliwy placyk starego miasta, z barokową katedrą i lodziarniami.
- Opéra de Nice: XIX-wieczna opera tuż na zachód od placu, blisko morza.
Odkryj Niceę z World City Trail
Nasza gra miejska w Nicei zamienia miasto w grę na telefonie. Trasa zajmuje około dwóch godzin, w tym mniej więcej 35 minut marszu, a po drodze we własnym tempie rozwiązujesz zagadki i słuchasz historii.
Jeśli wolisz inną formę, w Nicei jest też spacer po mieście bez przewodnika i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Nicei →
Wybierz się na samodzielny spacer po Nicei →
Zagraj w plenerową grę escape w Nicei →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.
