Piazza del Plebiscito to największy plac Neapolu, około 25 000 metrów kwadratowych bruku na końcu Via Toledo, między Pałacem Królewskim a kościołem San Francesco di Paola z kopułą. Nazwę zawdzięcza plebiscytowi z października 1860 roku, w którym Królestwo Obojga Sycylii zagłosowało za przyłączeniem do nowych Włoch. Do 1994 roku był w dużej części parkingiem; dziś to miejska scena koncertów, świąt i słynnego wyzwania z zawiązanymi oczami.
Piazza del Plebiscito w skrócie
- Gdzie: na południowym końcu Via Toledo, blisko nabrzeża, Teatro di San Carlo i Galleria Umberto I.
- Zbudowany: w obecnym kształcie urządzony na początku XIX wieku; kościół San Francesco di Paola powstał między 1817 rokiem a latami 30. XIX wieku według projektu szwajcarskiego architekta Pietra Bianchiego.
- Czym jest dziś: deptakiem dla koncertów, wydarzeń i instalacji sztuki współczesnej, otoczonym przez Pałac Królewski, prefekturę i Palazzo Salerno.
- Potrzebny czas: 20–30 minut na placu; godzinę lub dwie więcej, jeśli zwiedzasz Pałac Królewski lub kościół.
Od Largo di Palazzo do placu plebiscytu
Przez wieki była to po prostu otwarta przestrzeń przed Pałacem Królewskim, budowanym od 1600 roku dla hiszpańskich wicekrólów, zwana Largo di Palazzo. Na początku XIX wieku, w okresie francuskim, król Joachim Murat zaczął przekształcać ją w wielkie forum. Gdy w 1815 roku wrócili Burbonowie, Ferdynand I zachował pomysł, ale zmienił jego sens: centralnym punktem stał się kościół pod wezwaniem św. Franciszka z Paoli, jako wotum za odzyskanie tronu, z rozległą kolumnadą wzorowaną na placu św. Piotra w Rzymie i kopułą na wzór Panteonu.
Po wyprawie Garibaldiego mieszkańcy Królestwa Obojga Sycylii zagłosowali w plebiscycie 21 października 1860 roku za przyłączeniem do Królestwa Włoch, a plac otrzymał obecną nazwę. W czasie boomu gospodarczego lat 60. stał się ogromnym parkingiem i pozostał nim do 1994 roku, gdy miasto oczyściło go przed szczytem G7 w Neapolu. Od tego czasu jest deptakiem i gości wielkie koncerty plenerowe oraz instalacje artystyczne, jak „góra soli” Mimma Paladina w 1995 roku.
Na co zwrócić uwagę
- San Francesco di Paola: neoklasycystyczny kościół z kopułą na wzór Panteonu, wysoką na około 53 metry, i półkolistą dorycką kolumnadą obejmującą zachodnią stronę placu.
- Dwa pomniki konne przed kolumnadą: Karol III Burbon, dzieło Antonia Canovy, i jego syn Ferdynand I, którego konia wykonał Canova, a jeźdźca po śmierci mistrza dokończył jego uczeń Antonio Calì.
- Fasada Pałacu Królewskiego po wschodniej stronie: w niszach stoi osiem posągów królów Neapolu, od Normana Rogera II po Wiktora Emanuela II, każdy innego rzeźbiarza.
- Palazzo della Prefettura i Palazzo Salerno: dwa bliźniacze pałace zamykające północną i południową stronę placu.
- Lekkie nachylenie bruku: prawie go nie widać, ale odgrywa rolę w legendzie poniżej.
Wyzwanie królowej Małgorzaty
Według legendy królowa Małgorzata obiecywała wolność więźniom, którzy z zawiązanymi oczami przejdą przez plac od Pałacu Królewskiego i przejdą między dwoma brązowymi końmi, a niemal nikomu się to nie udało, rzekomo z powodu klątwy, którą rzuciła na plac. Prawdziwe przyczyny to lekkie nachylenie i nierówny bruk, które zbijają idących z kursu. Każdego wieczoru zobaczysz neapolitańczyków i turystów, którzy próbują z szalikiem na oczach, a ich przyjaciele śmieją się, gdy zbaczają w bok.
Wskazówki na wizytę
- Spróbuj sam: stań tyłem do środkowej bramy Pałacu Królewskiego, zasłoń oczy i idź w stronę przerwy między dwoma końmi. Poproś kogoś, żeby trzymał cię z dala od innych ludzi.
- Najlepsze zdjęcie całego placu zrobisz ze schodów kolumnady, patrząc na Pałac Królewski, najlepiej w świetle późnego popołudnia.
- Kościół San Francesco di Paola jest miejscem kultu: ubierz się stosownie i zachowaj ciszę, jeśli trwa nabożeństwo.
W pobliżu
- Pałac Królewski w Neapolu: dawna rezydencja wicekrólów i królów z dynastii Burbonów, z apartamentami królewskimi, reprezentacyjnymi schodami i teatrem dworskim.
- Teatro di San Carlo: opera neapolitańska otwarta w 1737 roku, tuż obok Pałacu Królewskiego.
- Galleria Umberto I: pasaż handlowy z lat 90. XIX wieku ze szklaną kopułą, naprzeciwko San Carlo.
- Gran Caffè Gambrinus: historyczna kawiarnia na rogu placu, od końca XIX wieku miejsce spotkań pisarzy i muzyków.
Odkryj Neapol z World City Trail
Nasza gra miejska w Neapolu zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 46 minut marszu. Po drodze obejmuje m.in. Narodowe Muzeum Archeologiczne i Kaplicę Sansevero z Chrystusem pod całunem.
Jeśli wolisz inny format, w Neapolu jest też spacer po mieście bez przewodnika i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Neapolu →
Wybierz się na samodzielny spacer po Neapolu →
Zagraj w plenerową grę escape w Neapolu →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.