Bazylika św. Antoniego, którą w Padwie nazywa się po prostu il Santo („Święty”), to ogromny ceglany kościół z grupą kopuł i smukłymi dzwonnicami przypominającymi minarety, w południowej części starego miasta. Budowę zaczęto około 1232 roku, rok po śmierci franciszkanina Antoniego, i do dziś pielgrzymi stoją w kolejce, by położyć dłoń na jego grobie. W kaplicy za ołtarzem głównym zobaczysz relikwię, która zaskakuje większość odwiedzających: język świętego.
Bazylika św. Antoniego w skrócie
- Gdzie: Piazza del Santo, na południu historycznego centrum, kilka minut pieszo od Prato della Valle i Ogrodu Botanicznego.
- Budowa: od około 1232 do około 1310 roku; kaplice, ołtarze i wystrój dochodziły w kolejnych stuleciach.
- Czym jest dziś: czynnym kościołem prowadzonym przez franciszkanów, papieską bazyliką mniejszą i jednym z wielkich sanktuariów pielgrzymkowych Włoch.
- Potrzebny czas: od 45 minut do godziny na kościół, dłużej z krużgankami i placem przed nim.
Od grobu zakonnika do kościoła pielgrzymów
Antoni urodził się w Lizbonie w latach 90. XII wieku, wstąpił do franciszkanów i zasłynął jako kaznodzieja w całych Włoszech i na południu Francji. Ostatnie lata spędził w Padwie i zmarł 13 czerwca 1231 roku w Arcelli, tuż na północ od miasta. Papież Grzegorz IX ogłosił go świętym niecały rok później; to jedna z najszybszych kanonizacji w dziejach Kościoła. Najpierw pochowano go w małym kościele Santa Maria Mater Domini, który później wchłonęła nowa bazylika.
Budowa trwała prawie sto lat i to widać: ceglana fasada w tradycji romańskiej, gotyckie wnętrze i kopuły wzorowane na bazylice św. Marka w Wenecji. Ciało świętego spoczywa we własnej kaplicy od 1350 roku. W latach 40. XV wieku do Padwy przybył Donatello, by wykonać brązy ołtarza głównego i jeźdźca na placu, a od 1691 roku Filippo Parodi budował barokową kaplicę Skarbca dla relikwii. W 2021 roku freski z dwóch kaplic bazyliki weszły w skład obiektu światowego dziedzictwa UNESCO obejmującego XIV-wieczne cykle fresków w Padwie.
Na co zwrócić uwagę
- Kaplica Arki, w połowie lewej nawy: pielgrzymi przechodzą za ołtarzem, by dotknąć marmuru grobu, często kładąc na kamieniu otwartą dłoń, i zostawiają w pobliżu zdjęcia oraz kartki z podziękowaniami.
- Marmurowe reliefy na ścianach tej kaplicy, przedstawiające cuda Antoniego. Wyrzeźbili je w XVI wieku m.in. Tullio Lombardo i Jacopo Sansovino.
- Brązy Donatella na ołtarzu głównym: Madonna z Dzieciątkiem, posągi świętych i reliefy z cudami świętego, pełne maleńkich postaci.
- Kaplica Skarbca, barokowa rotunda na samym końcu, za prezbiterium, gdzie w złotych relikwiarzach przechowuje się język i podbródek świętego.
- Kaplica św. Jakuba (San Giacomo) po prawej stronie, pokryta freskami pod koniec XIV wieku i należąca do obiektu UNESCO.
Język, który nie uległ rozkładowi
Według tradycji, gdy w 1263 roku, ponad 30 lat po śmierci Antoniego, otwarto jego grób, ciało obróciło się w proch, ale język był nienaruszony. Bonawentura, ówczesny przełożony zakonu franciszkanów, miał wziąć go w dłonie i wychwalać język, który zawsze błogosławił Boga. Dla wiernych był to znak u świętego czczonego przede wszystkim jako kaznodzieja. Antoni to także święty, do którego modlimy się, gdy coś zgubimy, i zobaczysz tu ludzi proszących o pomoc w sprawach znacznie poważniejszych niż zgubione klucze.
Wskazówki na wizytę
- To żywe sanktuarium z nabożeństwami przez cały dzień. Zakryj ramiona i kolana, mów cicho i nie przechodź przez kaplicę grobu w czasie mszy.
- W kościele nie wolno fotografować. Zdjęcia kopuł i wież zrób z placu, gdzie późnym popołudniem światło ociepla kolor cegły.
- 13 czerwca, w święto św. Antoniego, miasto wypełnia się pielgrzymami, a procesja niesie relikwie świętego ulicami. Jeśli szukasz spokoju, przyjdź innego dnia.
- Zostaw czas na krużganki po prawej stronie kościoła, zwłaszcza na Krużganek Magnolii z wielkim starym drzewem.
W pobliżu
- Gattamelata: brązowy jeździec Donatella na placu przed bazyliką, wykonany w latach 40. i 50. XV wieku dla weneckiego kondotiera Erasma da Narni i często nazywany pierwszym dużym konnym posągiem z brązu od czasów starożytnych.
- Oratorium św. Jerzego: mała kaplica na skraju placu, cała pokryta freskami Altichiera, także część obiektu UNESCO.
- Scuola del Santo: obok oratorium, sala na piętrze z malowidłami cudów Antoniego, w tym trzema freskami młodego Tycjana z 1511 roku.
- Prato della Valle: ogromny owalny plac z pierścieniem posągów wokół zielonej wyspy, kilka minut pieszo na południe.
Odkryj Padwę z World City Trail
Nasza gra miejska w Padwie zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 42 minut marszu. Obejmuje m.in. Kaplicę Scrovegnich z freskami Giotta i Piazza Garibaldi.
Jeśli wolisz inną formę, w Padwie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Padwie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Padwie →
Zagraj w plenerową grę escape w Padwie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.