Diabelski Kamień w Lubece: jak oszukano diabła przy kościele Mariackim

The bronze devil on the Devil's Stone beside St Mary's Church in Lübeck

Diabelski Kamień (Teufelsstein) to duży granitowy głaz obok kościoła Mariackiego w Lubece, naprzeciwko ratusza. Według legendy upuścił go tam sam diabeł, gdy zrozumiał, że budowniczowie go oszukali i pomógł im postawić kościół. Od 1999 roku siedzi na nim mały, uśmiechnięty diabeł z brązu, a jego rogi lśnią, bo odwiedzający pocierają je na szczęście.

Diabelski Kamień w skrócie

  • Gdzie: na Marienkirchhof, placu po południowej stronie kościoła Mariackiego, obok wejścia do kościoła, naprzeciw rynku (Markt) i ratusza.
  • Powstanie: głaz od wieków należy do legendy; diabła z brązu dodano w 1999 roku.
  • Autor: postać diabła jest dziełem lubeckiego artysty Rolfa Görlera.
  • Czym jest dziś: ulubionym miejscem na zdjęcia na Starym Mieście, dostępnym za darmo o każdej porze, u stóp jednego z wielkich kościołów nad Bałtykiem.
  • Potrzebny czas: 5–10 minut na kamień, 45 minut lub więcej, jeśli wejdziesz też do kościoła Mariackiego.

Kościół zbudowany z pomocą diabła

Historia rozgrywa się w XIII wieku, po wielkim pożarze, który zniszczył dużą część Lubeki. Mieszkańcy chcieli szybko odbudować miasto i namówili diabła do pomocy, mówiąc mu, że budują karczmę. Uradowany wizją lokalu pełnego pijących, znosił kamienie i mury szybko rosły. Gdy zobaczył, jak powstają wysokie okna, pojął, że to kościół. W furii chwycił ogromny granitowy głaz, by rozbić mury. Bystry czeladnik uspokoił go obietnicą, że tuż obok zbudują karczmę, a diabeł upuścił kamień tam, gdzie leży do dziś. Miasto dotrzymało słowa: obiecana karczma to Ratskeller, piwniczna gospoda w ratuszu naprzeciwko.

Za legendą stoi prawdziwy kościół o wyjątkowych rozmiarach. Kościół Mariacki zbudowali z cegły mniej więcej w latach 1265–1350 lubeccy kupcy, tuż obok swojego ratusza i rynku, a sklepienie jego nawy głównej wznosi się na 38,5 metra. Stał się wzorem dla ceglanych kościołów gotyckich wokół całego Bałtyku. W nocy z 28 na 29 marca 1942 roku brytyjski nalot go podpalił. Po wojnie został odbudowany, a Stare Miasto w Lubece jest od 1987 roku na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Na co zwrócić uwagę

  • Diabeł: mała, roześmiana figurka z brązu, bardziej zawadiacka niż straszna, przycupnięta na szczycie głazu. Spójrz na wypolerowane rogi, wytarte przez niezliczone dłonie.
  • Sam kamień: duży, surowy blok granitu, zupełnie inny niż gładkie czerwone cegły murów kościoła za nim.
  • Mury kościoła: cofnij się na placu i spójrz w górę na ceglane ściany; to ta skala zdradziła diabłu, że nie powstaje karczma.
  • Ratskeller: odwróć się w stronę ratusza po drugiej stronie placu; jego piwnica to karczma z legendy.
  • Spadłe dzwony: w kościele Mariackim, u stóp wieży południowej, szczątki dwóch dzwonów leżą tam, gdzie spadły podczas pożaru w 1942 roku, zachowane jako pomnik.

Pocieranie rogów

Według lubeckiej informacji turystycznej pocieranie rogów diabła przynosi szczęście, dlatego lśnią, podczas gdy reszta figury jest ciemna. To nowy zwyczaj, dużo młodszy od legendy, ale prawie każdy odwiedzający próbuje. Podobno diabeł ma dziś dobry humor: w końcu dostał swoją karczmę.

Wskazówki na wizytę

  • Przyjdź wcześnie rano, żeby sfotografować diabła bez kolejki ludzi czekających, aż dotkną jego rogów.
  • Wejdź do kościoła Mariackiego, by zobaczyć dzwony, zegar astronomiczny odtworzony w latach 60. przez lubeckiego zegarmistrza Paula Behrensa i tablicę upamiętniającą organistę Dietricha Buxtehudego.
  • Kościół Mariacki jest czynny: unikaj zwiedzania w czasie nabożeństw i mów cicho w środku.
  • Połącz kamień z ratuszem i rynkiem, które są kilka kroków dalej.

W pobliżu

  • Ratusz w Lubece: jeden z najstarszych wciąż używanych ratuszy w Niemczech, z ciemną glazurowaną cegłą i wysokimi ścianami ozdobnymi przy rynku.
  • Niederegger: główna kawiarnia słynnego producenta marcepanu przy Breite Straße, naprzeciw ratusza, działająca od 1806 roku.
  • Kościół św. Piotra: kilka minut pieszo, z windą na taras widokowy na wieży i szerokim widokiem na dachy Starego Miasta.
  • Brama Holsztyńska: symbol Lubeki, brama miejska ukończona w 1478 roku, około dziesięciu minut pieszo na zachód przez wyspę Starego Miasta.

Odkryj Lubekę z World City Trail

Nasza gra miejska w Lubece zamienia Stare Miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 44 minut marszu. Obejmuje kościół Mariacki, obok którego siedzi diabeł, a także Bramę Holsztyńską i ratusz.

Odkryj Lubekę poprzez zabawę

Zamień zabytki opisane w tym artykule w grę miejską na własną rękę, w którą możesz grać na swoim telefonie.

11 € za jedną osobę, 5 € za osobę w grupach liczących co najmniej cztery osoby.

Zobacz przygodę w Lubece →

Jeśli wolisz inną formę, w Lubece jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.

Zagraj w grę miejską w Lubece →

Wybierz się na samodzielny spacer po Lubece →

Zagraj w plenerową grę escape w Lubece →

Fakty sprawdzone w październiku 2026.

Koszyk
Przewijanie do góry