Ten przewodnik prowadzi przez sześć miejsc, które układają się w jeden spacer przez Madryt, od Prado do Pałacu Królewskiego: pomnik Goi, Puerta de Felipe IV przy Retiro, Puerta de Alcalá, Plaza Mayor, kościół San Ginés i Plaza de Oriente. Razem opowiadają historię miasta Habsburgów i Burbonów, od placów i bram z XVII wieku po pomniki z XIX wieku, a wszystkie sześć to przystanki naszej gry miejskiej.
Pomnik Goi
Przed północnym wejściem do Museo del Prado, zwanym wejściem Goi, stoi miejski pomnik Francisca de Goi, aragońskiego malarza, który był nadwornym malarzem królów Hiszpanii. Brązowa figura jest dziełem Mariana Benlliurego, jednego z najbardziej zapracowanych hiszpańskich rzeźbiarzy swoich czasów, i powstała w 1902 roku. Miejsce jest nieprzypadkowe: Prado ma jedną z największych kolekcji dzieł Goi, od projektów gobelinów i portretów królewskich po mroczne późne obrazy, które namalował na ścianach własnego domu.
- Spójrz w górę na postać malarza, a potem obejdź cokół: jest częścią rzeźby, a nie tylko podstawą.
- Benlliure pojawi się jeszcze na tej trasie: pomnik Cabo Novala na Plaza de Oriente też jest jego dziełem.
Puerta de Felipe IV
Ta barokowa brama stoi przy parku Retiro, przy Calle de Alfonso XII naprzeciwko Casón del Buen Retiro. Zbudowano ją w 1680 roku jako łuk triumfalny na wjazd do Madrytu Marii Ludwiki Orleańskiej, pierwszej żony króla Karola II; zaprojektował ją architekt Melchor de Bueras, a zapłaciła rada miejska. Dziesięć lat później powitała drugą żonę Karola II, Marię Annę z Neuburga, a napis na jej cześć, dodany w 1689 roku, wciąż tam jest.
Brama dwa razy zmieniała miejsce. Najpierw stała przy Carrera de San Jerónimo, mniej więcej tam, gdzie dziś jest Plaza de Cánovas del Castillo; w 1857 roku przeniesiono ją na Bajada de los Jerónimos, a w 1922 roku architekt miejski Luis Bellido ustawił ją w obecnym miejscu jako wejście do ogrodów Retiro.
- Rzeźby Pedra de Landy i boczne postacie Marsa i Penelopy, dodane na drugi królewski wjazd w 1690 roku.
Puerta de Alcalá
Puerta de Alcalá na Plaza de la Independencia zamówił król Karol III około 1774 roku, a ukończono ją w 1778 roku. Jej architekt, Francesco Sabatini, zaprojektował ją jako monumentalną bramę w dawnym murze miejskim, w miejsce mniejszej bramy nieopodal, by mogła tędy przebiegać szersza droga do Alcalá de Henares. Muru dawno już nie ma, a brama stoi dziś samotnie pośrodku ronda i jest jednym z najbardziej znanych widoków Madrytu.
Konstrukcja jest głównie z granitu z Segowii, a rzeźbiona dekoracja Francisca Gutiérreza i Roberta Michela z białego kamienia z Colmenar. To chroniony zabytek, Bien de Interés Cultural.
- Łaciński napis pośrodku, REGE CAROLO III ANNO MDCCLXXVIII: za panowania króla Karola III, w roku 1778.
- Herby, trofea i rzeźbione postacie nad łukami; obejdź bramę, żeby porównać obie strony.
Plaza Mayor
Plaza Mayor zaczynała w XV wieku jako Plaza del Arrabal, plac targowy za murami. Za Filipa III architekt Juan Gómez de Mora zamienił go w latach 1617–1619 w zamknięty plac z podcieniami. Pożary nawiedziły go w 1631, 1670, a przede wszystkim w 1790 roku, gdy spłonęła prawie jedna trzecia placu. Juan de Villanueva odbudował go wtedy, obniżając budynki do trzech kondygnacji, zamykając narożniki i dodając wielkie bramy przejazdowe; prace zakończono w 1854 roku.
Plac ma 129 na 94 metry, 237 balkonów i dziesięć wejść. Przez wieki odbywały się tu targi, corridy i publiczne egzekucje; 30 czerwca 1680 roku auto da fe skazało tu 117 osób. Dziś działa tu jarmark bożonarodzeniowy, a w niedziele targ znaczków i monet.
- Brązowy pomnik konny Filipa III autorstwa Giambologni i Pietra Tacki, wykonany w 1616 roku i przeniesiony na środek placu w 1848 roku.
- Casa de la Panadería, dawniej główna piekarnia miasta, z malowidłami ściennymi Carlosa Franca z 1992 roku.
- Arco de Cuchilleros w południowo-zachodnim narożniku, ze stromymi schodami prowadzącymi w dół, poza plac.
Kościół San Ginés
San Ginés przy Calle del Arenal to jeden z najstarszych kościołów Madrytu: pojawia się w średniowiecznych dokumentach, a jego początki uznaje się za mozarabskie. Pierwszy kościół był w stylu mudéjar; po kilku pożarach odbudowano go w 1645 roku, a w 1870 roku dodano portyk i atrium. Dzwonnica to część, która przetrwała ze starszej budowli.
Jego księgi pełne są sławnych nazwisk: ochrzczono tu poetę Francisca de Quevedo, a ślub wziął tu dramatopisarz Lope de Vega. W kaplicy Santísimo Cristo są dzieła Alonsa Cano i Luki Giordana, a kościół ma też obraz El Greca.
- Skromna fasada z cegły i kamienia przy Calle del Arenal, obok której łatwo przejść, nie zauważając jej.
- Pasadizo de San Ginés, wąski zaułek biegnący wzdłuż boku kościoła.
Plaza de Oriente
Między Pałacem Królewskim a Teatro Real leży Plaza de Oriente. Jej historia zaczęła się w latach 1809–1810, gdy Józef Bonaparte kazał zburzyć domy obok pałacu; obecny projekt, prostokąt z zaokrąglonym końcem, narysował Narciso Pascual y Colomer w 1844 roku. W połowie lat 90. Calle de Bailén schowano w tunelu, a plac stał się deptakiem.
Pośrodku stoi pomnik konny Filipa IV, odlany z brązu przez Pietra Tackę w latach 30. XVII wieku na podstawie portretów Velázqueza. Koń staje dęba na tylnych nogach, a Galileusz miał doradzać, jak sprawić, by się utrzymał: tył jest pełny, a przód pusty w środku.
- 20 wapiennych posągów królów, pięciu Wizygotów i piętnastu średniowiecznych władców chrześcijańskich, wykutych w latach 50. XVIII wieku na gzyms pałacu.
- Ogrody Cabo Noval z pomnikiem Benlliurego, a po drugiej stronie ogrody Lepanto.
- Widok na wschodnią fasadę Pałacu Królewskiego, a na drugim końcu na operę, Teatro Real.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij przy Prado od pomnika Goi, przejdź przez Calle de Alfonso XII do Puerta de Felipe IV i dojdź do Puerta de Alcalá przez Retiro albo wzdłuż parku. Zejdź Calle de Alcalá obok fontanny Kybele i budynku Metropolis do Puerta del Sol, a potem skręć na Plaza Mayor. Stamtąd blisko już do San Ginés przy Calle del Arenal, a Arenal zaprowadzi cię na Plaza de Oriente i pod Pałac Królewski.
Odkryj Madryt z World City Trail
Nasza gra miejska w Madrycie zamienia centrum w grę, w którą grasz na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Museo del Prado do Plaza de Oriente, a wszystkie sześć miejsc z tego przewodnika to przystanki, razem z Prado, fontanną Kybele, budynkiem Metropolis i Puerta del Sol. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Madrycie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, dla osób, które wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Madrycie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Madrycie →
Zagraj w plenerową grę escape w Madrycie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.