Ten przewodnik prowadzi linią przez Walencję, od areny przy Dworcu Północnym przez stare miasto aż do zielonego koryta Turii: Plaça de Bous, Mercado Central, La Lonja de la Seda, katedra, dawny uniwersytet La Nau, ogród Parterre, Mercat de Colón i Pont de les Flors. Razem pokazują średniowieczny handel miasta, jego wiarę i naukę oraz pewną siebie architekturę początku XX wieku, a wszystkie osiem leży na jednym spacerze.
Plaça de Bous
Arena walk byków w Walencji stoi przy Carrer de Xàtiva, tuż obok Estació del Nord. Zbudowano ją w latach 50. XIX wieku według planów Sebastiána Monleóna i otwarto w 1859 roku. Klasycystyczny projekt nawiązuje do rzymskich amfiteatrów, takich jak Koloseum i arena w Nîmes: cztery kondygnacje ceglanych arkad wokół areny o średnicy około 47,5 metra. Główna feria odbywa się podczas Fallas w marcu, a arena gości też koncerty i inne wydarzenia.
- Muzeum korridy, otwarte w 1929 roku i jedno z najstarszych w Hiszpanii, z ponad 3000 eksponatów, z których pokazuje się tylko niewielką część.
Mercado Central
Hala Targowa powstawała od 1914 roku i została ukończona w styczniu 1928 roku. Pierwszy projekt przygotowali Francesc Guàrdia i Vial i Alexandre Soler i March, a po zmianach budowę przejęli Enrique Viedma i Ángel Romaní. Styl to walencki modernizm z gotyckim zacięciem: żelazo, szkło, kopuły i smukłe kolumny nad ponad dwustoma straganami z rybami, mięsem, owocami, warzywami i przyprawami. To wciąż prawdziwy targ spożywczy, na który chodzą zarówno mieszkańcy, jak i turyści.
- Wielka centralna kopuła z wiatrowskazem na szczycie oraz kolorowe szkło i kafle, które rozświetlają halę.
La Lonja de la Seda
Naprzeciw hali stoi Giełda Jedwabiu, zbudowana w latach 1482–1533, gdy Walencja była jednym z najbogatszych miast handlowych nad Morzem Śródziemnym. Pere Compte wzniósł jej główną salę, Sala de Contratación, w około piętnaście lat, od 1483 do 1498 roku. To jedno z najważniejszych dzieł późnego gotyku walenckiego, od 1996 roku na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
W bocznym skrzydle mieścił się Consolat de Mar, sąd kupiecki rozstrzygający spory w handlu morskim. Złoty napis na niebieskim pasie biegnie wokół ścian głównej sali: po łacinie budynek mówi, że wzniesiono go w piętnaście lat, i przypomina kupcom, że uczciwy handel jest błogosławiony, że nie wolno oszukiwać ani pożyczać pieniędzy na procent.
- Skręcone kolumny w Sala de Contratación, które rozchodzą się jak palmy w żebra sklepienia.
- Otoczony murem Ogród Pomarańczowy i rzygacze na zewnętrznych ścianach.
Katedra w Walencji
Budowę katedry rozpoczęto 22 czerwca 1262 roku, po chrześcijańskim podboju miasta, w miejscu dawnego meczetu, który z kolei zastąpił katedrę Wizygotów; ich pozostałości widać w wykopaliskach L’Almoina obok. Katedra ma trzy portale w trzech stylach: romański portal Almoina, najstarszy; gotycki Portal Apostołów, ukończony do 1354 roku; i barokową Żelazną Bramę przy Plaza de la Reina, rozpoczętą w 1703 roku.
Dzwonnicę, Micalet, zaczęto budować w 1381 roku i ukończono w 1425 roku; dawniej stała osobno, a z kościołem połączono ją w XV wieku. W każdy czwartek w południe u stóp Portalu Apostołów zbiera się Trybunał Wód, jak od stuleci, by rozstrzygać spory o wodę do nawadniania pól wokół miasta.
- Kaplica Świętego Kielicha z czarą z czerwonego chalcedonu, którą wielu uważa za kielich z Ostatniej Wieczerzy, podarowaną katedrze przez króla Alfonsa Wspaniałomyślnego w XV wieku. Jej pochodzenia nie da się udowodnić, ale kamienną czarę datuje się na I wiek.
- Renesansowe freski aniołów grających na instrumentach, namalowane około 1474 roku i odkryte przypadkiem w 2004 roku pod późniejszym barokowym sklepieniem.
- Dwa obrazy Goi z 1788 roku w kaplicy św. Franciszka Borgiasza.
Centre Cultural La Nau
Uniwersytet w Walencji założono w 1499 roku, a jego pierwszą siedzibą był dom z dziedzińcami i ogrodami, który miasto kupiło w 1493 roku w miejscu dzisiejszego budynku La Nau. Większość zajęć przeniesiono od tego czasu gdzie indziej, a budynek jest dziś centrum kultury z wystawami i historyczną biblioteką uniwersytetu. Biblioteka przechowuje rękopisy, inkunabuły i druki od XVI wieku; większość pierwotnego księgozbioru spłonęła w pożarze wywołanym przez bombę podczas wojny o niepodległość Hiszpanii.
El Parterre
Parterre to niewielki, regularny ogród przy Plaça d’Alfons el Magnànim, zielony przystanek między dawnym uniwersytetem a handlowymi ulicami Eixample. Pośrodku stoi pomnik konny króla Jakuba I Aragońskiego, który w 1238 roku odebrał Walencję muzułmańskim władcom i założył chrześcijańskie królestwo Walencji, co zapoczątkowało też budowę katedry. Wielkie stare drzewa ocieniają alejki: dobre miejsce na odpoczynek w upalny dzień.
Mercat de Colón
Ta hala targowa w Eixample powstała w latach 1914–1916 według projektu walenckiego architekta Francisca Mory Berenguera i została otwarta 24 grudnia 1916 roku; to jedno z najpiękniejszych dzieł walenckiego modernizmu. Żelazny dach zaprojektował Demetrio Ribes. Po gruntownej renowacji w latach 2003–2009 nie handluje się tu już po staremu świeżą żywnością: to dziś zadaszony plac z kawiarniami, restauracjami, barem z horchatą, kwiaciarnią i kilkoma dawnymi sklepami.
- Dekoracja z ceramiki i mozaiki na głównych fasadach, z owocami walenckiej huerty, takimi jak pomarańcze, cytryny, figi i granaty.
Pont de les Flors
Ten most nad Ogrodami Turii otwarto w 2002 roku, a zaprojektował go inżynier Manuel Biedma. Jego boki obsadzone są kwiatami, które wymienia się kilka razy w roku zależnie od pory roku i świąt, stąd nazwa. W 2023 roku rada miasta nadała mu imię byłej burmistrz Rity Barberá, więc jego pełna nazwa brzmi teraz Pont de les Flors – Alcaldessa Rita Barberá.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij przy Plaça de Bous obok Dworca Północnego i idź przez plac ratuszowy do Mercado Central i Lonji, które stoją naprzeciw siebie. Dalej uliczkami starego miasta dojdziesz do Plaça de la Verge i katedry, a potem na południowy wschód do La Nau i Parterre. Stamtąd przejdź do Eixample do Mercat de Colón i zakończ, schodząc do Ogrodów Turii i Pont de les Flors. Na Mercado Central wybierz się rano, kiedy przy straganach jest najwięcej ruchu.
Odkryj Walencję z World City Trail
Nasza gra miejska w Walencji zamienia miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Plaça de Bous do Pont de les Flors, a wszystkie osiem miejsc z tego przewodnika to przystanki, podobnie jak ratusz i Plaça de la Verge. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Walencji jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.
Zagraj w grę miejską w Walencji →
Wybierz się na samodzielny spacer po Walencji →
Zagraj w plenerową grę escape w Walencji →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.