Dortmund często sprowadza się do piwa, węgla i piłki nożnej; ten przewodnik pokazuje, jak te historie żyją w jego budynkach, obok sztuki i wiary sięgających średniowiecza. Opisuje pięć miejsc: Dortmunder U, Muzeum Sztuki i Historii Kultury, Propsteikirche, Stadtgarten oraz, krótki przejazd na północ, Borsigplatz, gdzie narodziła się Borussia Dortmund.
Dortmunder U
Niedaleko dworca głównego wysoka ceglana wieża ze złotym U na dachu to najbardziej znany symbol epoki browarów. Zbudowano ją w latach 1926–1927 według projektu Emila Mooga, dortmundzkiego inżyniera specjalizującego się w browarach, jako fermentownię i leżakownię browaru Dortmunder Union; w środku piwo fermentowało w otwartych, wykafelkowanych kadziach. Wieża ma około 70 metrów wysokości. Złote, podświetlane od środka U na szczycie, wysokie na około 9 metrów, dodano w 1968 roku jako logo browaru; zaprojektował je Ernst Neufert.
Gdy produkcja ustała, miasto kupiło teren w 2007 roku, a pracownia Gerber Architekten przebudowała go na centrum sztuki i kreatywności. Częściowo otwarto je 28 maja 2010 roku, w roku, gdy Zagłębie Ruhry było Europejską Stolicą Kultury, a w październiku wprowadziło się tu na nowo Museum Ostwall, miejskie muzeum sztuki nowoczesnej i współczesnej. Od 2010 roku korona wieży pokazuje Latające Obrazy reżysera Adolfa Winkelmanna, ruchome obrazy z około 1,7 miliona diod LED.
- Latające Obrazy na koronie wieży, najlepiej widoczne po zmroku z placu przed budynkiem lub od strony dworca.
- Samo złote U, ostatni ślad browaru Union, który kiedyś zajmował cały teren.
Muzeum Sztuki i Historii Kultury (MKK)
Niedaleko, przy Hansastraße, Museum für Kunst und Kulturgeschichte mieści się w budynku, który sam w sobie jest atrakcją: dawnej miejskiej kasie oszczędnościowej, zbudowanej w 1924 roku przez Hugona Steinbacha w stylu art déco. Muzeum sięga 1883 roku, kiedy miasto postanowiło gromadzić przedmioty historyczne i artystyczne, a do dawnego banku przeniosło się w listopadzie 1983 roku. Zbiory obejmują okres od prehistorii po XX wiek: malarstwo, rzeźbę, meble i historię samego Dortmundu; wśród obrazów XIX-wiecznych są dzieła Caspara Davida Friedricha, Maxa Slevogta i Lovisa Corintha.
- Architektura art déco dawnej kasy oszczędnościowej, od fasady przy Hansastraße po wnętrza.
- Globus Ziemi Gerarda Merkatora z 1541 roku i XVIII-wieczna apteka z Ahlen z oryginalnym wyposażeniem.
Propsteikirche (św. Jana Chrzciciela)
Tuż przy handlowej ulicy Westenhellweg stoi Propsteikirche, zbudowana jako kościół klasztoru dominikanów. Zakonnicy próbowali osiedlić się w Dortmundzie od 1309 roku, ale kilkakrotnie ich wypędzano i udało im się dopiero w 1330 roku. Prezbiterium budowano od 1331 roku, a kościół konsekrowano w 1458 roku. Po reformacji kościoły miasta stały się protestanckie, a w 1819 roku ten został pierwszym od tamtej pory katolickim kościołem parafialnym Dortmundu; do dziś jest jedynym katolickim kościołem wewnątrz obwodnicy biegnącej śladem dawnych murów. Po bombardowaniach w 1943 roku zostały z niego tylko mury zewnętrzne, a odbudowano go w latach 1947–1964.
Jego największy skarb przetrwał, bo w porę go wywieziono: ołtarz główny namalowany przez Dericka Baegerta z Wesel w latach 70. XV wieku, po otwarciu szeroki na prawie 8 metrów. Lewe skrzydło przedstawia Święte Pokrewieństwo z najstarszym znanym widokiem Dortmundu w tle, a w środkowym Ukrzyżowaniu znajduje się prawdopodobnie autoportret malarza, jeden z najstarszych w północno-zachodniej Europie.
- Widok średniowiecznego Dortmundu na lewym skrzydle ołtarza Baegerta: poszukaj wież miasta za postaciami.
- Autoportret malarza w tłumie sceny Ukrzyżowania na środkowej tablicy.
Stadtgarten
Na południe od obwodnicy starego miasta Stadtgarten to zieleń obok budynków administracji miejskiej, ze stacją Stadtbahn pod spodem, nazwaną od parku. To nie zabytkowy ogród do zwiedzania, ale miejsce na chwilę wytchnienia: pracownicy biur jedzą tu lunch, a park jest ostatnim punktem gry miejskiej. Jeśli przyszedłeś pieszo od Dortmunder U przez centrum, to naturalne miejsce, by usiąść i zakończyć spacer.
Borsigplatz
Borsigplatz leży w Nordstadt, robotniczej dzielnicy na północ od torów, blisko głównej bramy dawnej huty Westfalenhütte koncernu Hoesch. Nosi imię Alberta Borsiga, berlińskiego przemysłowca, który w 1872 roku współzałożył w Dortmundzie fabrykę maszyn. Plac ma kształt koła, od którego odchodzi sześć ulic niczym ramiona gwiazdy, a przez zielony środek biegnie linia tramwajowa. 19 grudnia 1909 roku młodzi mężczyźni z katolickiej parafii Trójcy Świętej, których kapelan krzywo patrzył na ich futbol, założyli Borussię Dortmund w lokalu Wildschütz w pobliżu placu.
Od tamtej pory to na Borsigplatz świętuje się tytuły klubu: po wielkich zwycięstwach zbierają się tu drużyna i dziesiątki tysięcy kibiców, często z paradą samochodów. Kibice lubią mówić, że pomalują Borsigplatz na czarno-żółto, a powiedzenie to sięga zwycięstwa w Pucharze Zdobywców Pucharów w 1966 roku. Plac jest wpisany do rejestru zabytków. Nie leży na trasie gry miejskiej, ale fani piłki powinni tu zajrzeć.
- Gwiaździsty układ placu i barwy BVB, które zobaczysz na witrynach, ścianach i flagach w okolicznych ulicach.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij przy Dortmunder U obok dworca głównego, potem idź na wschód skrajem starego miasta do MKK przy Hansastraße. Stamtąd blisko do Propsteikirche przy Westenhellweg; potem idź przez centrum na południe do Stadtgarten. Na Borsigplatz wróć w stronę dworca głównego i jedź Stadtbahn na północ, do Nordstadt; to dobra osobna wycieczka, zwłaszcza w dzień meczu.
Odkryj Dortmund z World City Trail
Nasza gra miejska w Dortmundzie zamienia centrum w grę na telefonie. Trasa łączy 10 punktów, od Dortmunder U do Stadtgarten, a cztery miejsca z tego przewodnika są wśród nich: Dortmunder U, Muzeum Sztuki i Historii Kultury, Propsteikirche i Stadtgarten.
Jeśli wolisz inny format, w Dortmundzie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.
Zagraj w grę miejską w Dortmundzie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Dortmundzie →
Zagraj w plenerową grę escape w Dortmundzie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.