Ten przewodnik prowadzi do sześciu miejsc, które większość turystów ogląda pierwszego dnia w Londynie, wszystkich w Westminsterze i wszystkich w zasięgu krótkiego spaceru: stacji Westminster, Pałacu Westminsterskiego z Big Benem, Parliament Square, opactwa Westminster, Pałacu Buckingham i Trafalgar Square. Są tu parlament kraju, kościół koronacyjny, londyńska rezydencja monarchy i najsłynniejszy plac, więc jeden spacer prowadzi przez tysiąc lat brytyjskiej historii.
Stacja Westminster
Większość ludzi przyjeżdża do Westminsteru metrem, a sama stacja też zasługuje na uwagę. Otwarto ją 24 grudnia 1868 roku jako Westminster Bridge na linii District Railway, jednej z pierwszych podziemnych kolei na świecie, a obecną nazwę nosi od 1907 roku. Dziś zatrzymują się tu linie District, Circle i Jubilee. Głębokie perony linii Jubilee, otwarte w grudniu 1999 roku, zaprojektowała pracownia Michael Hopkins & Partners, a pod budowę stacji wykopano dół głęboki na 39 metrów, najgłębszy, jaki wykonano wtedy w centrum Londynu.
- Ogromna hala z betonu i stali wokół ruchomych schodów linii Jubilee, z odsłoniętymi belkami i zastrzałami przecinającymi pustą przestrzeń: zdobyła kilka nagród architektonicznych i w 2001 roku znalazła się w finale Nagrody Stirlinga.
- Portcullis House, biurowiec parlamentu z wysokimi brązowymi kominami, stojący dokładnie nad stacją; wyjdź w stronę Westminster Bridge, a Big Ben będzie przed tobą.
Pałac Westminsterski i Big Ben
Parlament stoi w miejscu średniowiecznego pałacu królewskiego. 16 października 1834 roku pożar zniszczył większą jego część; ocalały tylko Westminster Hall i kilka innych fragmentów. Konkurs na odbudowę w stylu neogotyckim wygrał Charles Barry, a Augustus Pugin zaprojektował wiele detali, od stolarki po kafle. Budowa ruszyła w 1840 roku i trwała około trzydziestu lat. Gmach ma ponad 1100 pomieszczeń i razem z opactwem Westminster i kościołem św. Małgorzaty od 1987 roku jest na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Ściśle mówiąc, Big Ben to nazwa wielkiego dzwonu w wieży zegarowej, a nie samej wieży. Wieża nazywała się Clock Tower do 2012 roku, kiedy z okazji diamentowego jubileuszu królowej Elżbiety II przemianowano ją na Elizabeth Tower. Wielki zegar działa od 1859 roku. Pałac wciąż jest siedzibą Izby Gmin i Izby Lordów; w 2018 roku parlament zdecydował, że obie izby mają się wyprowadzić na czas pełnej renowacji, ale do 2026 roku nie przyjęto ostatecznego planu i budynek nadal działa.
- Westminster Hall, zbudowana w 1097 roku dla Wilhelma II: jej dębowy dach z belkami wspornikowymi, wykonany dla Ryszarda II w latach 90. XIV wieku, to największy średniowieczny dach tego typu w Anglii.
- Victoria Tower na drugim końcu pałacu, najwyższa z trzech głównych wież, z wejściem monarchy u podstawy.
- Widok na całą fasadę od strony rzeki z Westminster Bridge albo z South Bank na przeciwnym brzegu.
Parliament Square
Parliament Square wytyczono w 1868 roku według planów Charlesa Barry’ego, aby zrobić miejsce przed nowym pałacem i usprawnić ruch. Trawnik i jego obrzeża otaczają pomniki mężów stanu i działaczy, brytyjskich i zagranicznych, a obejście ich to szybka lekcja o tym, kogo kraj postanowił uczcić.
- Winston Churchill dłuta Ivora Robertsa-Jonesa, odsłonięty w 1973 roku, zwrócony w stronę parlamentu; obok stoją Abraham Lincoln (1920), Nelson Mandela (2007) i Mahatma Gandhi (2015).
- Millicent Fawcett z transparentem, dzieło Gillian Wearing odsłonięte w 2018 roku: pierwszy pomnik kobiety na placu i pierwszy wykonany tu przez kobietę.
Opactwo Westminster
Około 960 roku osiedlili się tu benedyktyni, a w XI wieku Edward Wyznawca zbudował w tym miejscu wielki kościół. Obecną świątynię zaczął wznosić Henryk III 6 lipca 1245 roku, a dwie zachodnie wieże dodano dopiero w latach 40. XVIII wieku według projektu Nicholasa Hawksmoora i Johna Jamesa. Od Wilhelma Zdobywcy w 1066 roku koronowano tu czterdziestu angielskich i brytyjskich monarchów, ostatnio króla Karola III w 2023 roku.
Opactwo jest tak zwanym royal peculiar, kościołem podległym bezpośrednio monarsze, a nie biskupowi, i ma ten status od 1560 roku. Leżą tu królowie i królowe, ale też pisarze, uczeni i żołnierze, wśród nich Nieznany Żołnierz, pochowany 11 listopada 1920 roku na pamiątkę poległych w pierwszej wojnie światowej.
- Zakątek Poetów w południowym transepcie, zapoczątkowany pochówkiem Geoffreya Chaucera około 1400 roku.
- Tron koronacyjny, używany podczas koronacji od XIV wieku; Kamień ze Scone, który przez wieki w nim spoczywał, przechowuje się dziś na zamku w Edynburgu i przywozi na każdą koronację.
Pałac Buckingham
Pałac Buckingham zaczynał jako Buckingham House, zbudowany w 1703 roku dla Johna Sheffielda, księcia Buckingham. Jerzy III kupił go w 1761 roku, a na początku XIX wieku John Nash, a potem Edward Blore przebudowali go w pałac. Królowa Wiktoria, która wstąpiła na tron w 1837 roku, była pierwszą monarchinią, która tu zamieszkała. Fasada, którą widzisz od strony The Mall, ze słynnym balkonem, jest młodsza, niż się wydaje: Aston Webb przeprojektował ją w 1913 roku.
Pałac ma 775 pomieszczeń i jest w trakcie długiego programu wymiany instalacji elektrycznej, wodnej i grzewczej, zatwierdzonego w 2016 roku. Na zewnątrz zmiana warty odbywa się na dziedzińcu codziennie od kwietnia do lipca, a przez resztę roku co drugi dzień.
- Balkon na fasadzie wschodniej, na którym rodzina królewska tradycyjnie pokazuje się tłumom przy wielkich okazjach.
- Pomnik Królowej Wiktorii przed bramą, z białego marmuru, dzieło Thomasa Brocka, zwieńczony złoconą postacią Zwycięstwa.
Trafalgar Square
Trafalgar Square nosi nazwę bitwy pod Trafalgarem, brytyjskiego zwycięstwa morskiego z 21 października 1805 roku, w którym zginął admirał Nelson. John Nash zaczął oczyszczać teren w latach 20. XIX wieku, plany Charlesa Barry’ego przyjęto w 1840 roku, a plac otwarto 1 maja 1844 roku. Posąg Nelsona stanął na szczycie kolumny w listopadzie 1843 roku, a cztery brązowe lwy Edwina Landseera dodano u jej podstawy dopiero w 1867 roku. Od północy plac zamyka National Gallery z lat 30. XIX wieku, a od wschodu stoi kościół St Martin-in-the-Fields.
- Czwarty Cokół (Fourth Plinth) w północno-zachodnim narożniku, na którym od 1999 roku stają kolejne dzieła sztuki współczesnej.
- Dwie fontanny, przeprojektowane przez Edwina Lutyensa pod koniec lat 30. XX wieku jako pomniki admirałów Jellicoe’a i Beatty’ego.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Wyjdź ze stacji Westminster, spójrz w górę na Big Bena i idź wzdłuż fasady Pałacu Westminsterskiego do Parliament Square z jego pomnikami. Opactwo Westminster jest po drugiej stronie placu. Od opactwa przejdź przez St James’s Park do Pałacu Buckingham, najlepiej na zmianę warty, a potem idź The Mall na wschód, obok Waterloo Place i przez Admiralty Arch, aż do Trafalgar Square, gdzie możesz zakończyć w National Gallery.
Odkryj Londyn z World City Trail
Nasza gra miejska w Londynie zamienia Westminster w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Westminsteru do Trafalgar Square, a Big Ben, ogród Parliament Square, Pałac Westminsterski, opactwo Westminster, Pałac Buckingham i Trafalgar Square są przystankami, podobnie jak St James’s Park, Waterloo Place i Admiralty Arch. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Londynie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.
Zagraj w grę miejską w Londynie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Londynie →
Zagraj w plenerową grę escape w Londynie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.