Ten przewodnik opisuje cztery miejsca w centrum Padwy, które pokazują miasto jako ośrodek malarstwa, prawa i nauki: freski Giotta w Kaplicy Scrovegnich, katedrę z malowanym baptysterium, wielką salę Palazzo della Ragione między placami targowymi i MUSME, muzeum historii medycyny. Dzieli je zaledwie kilka minut pieszo, między dawną rzymską areną a dzielnicą uniwersytecką.
Kaplica Scrovegnich
W 1300 roku bogaty bankier Enrico Scrovegni kupił ziemię na terenie rzymskiej areny w Padwie i zbudował tam kaplicę jako rodzinne oratorium i miejsce pochówku. Po raz pierwszy konsekrowano ją 25 marca 1303 roku, a ostatecznie 25 marca 1305 roku, i między tymi datami Giotto pokrył freskami całe wnętrze, ściany i sklepienie. Główny cykl opowiada życie Marii i Chrystusa w rzędach scen biegnących wokół ścian i jest punktem zwrotnym w malarstwie europejskim: postacie mają ciężar, twarze wyrażają uczucia, a sceny rozgrywają się w prawdziwej przestrzeni.
Ojciec Enrica, Reginaldo, był znanym lichwiarzem, a Dante umieścił go wśród lichwiarzy w Piekle; ale Dante napisał tę pieśń kilka lat po ukończeniu kaplicy, więc dawna teza, że kaplicę zbudowano jako pokutę w odpowiedzi na Dantego, się nie broni. W 2021 roku kaplica weszła w skład obiektu światowego dziedzictwa UNESCO obejmującego XIV-wieczne cykle fresków w Padwie, osiem budynków w centrum miasta.
- Sklepienie: głęboko niebieskie niebo usiane złotymi ośmioramiennymi gwiazdami, obraz wiecznego czasu Boga.
- Na ścianie wejściowej Sąd Ostateczny, na którym klęczący Enrico Scrovegni ofiarowuje Madonnie model kaplicy, niesiony na ramionach przez duchownego.
- U dołu ścian bocznych 14 postaci Występków i Cnót malowanych szarą monochromią, Występki po jednej stronie, a naprzeciwko Cnoty.
Katedra w Padwie
Katedra pod wezwaniem Santa Maria Assunta stoi w miejscu, gdzie kościół istnieje od czasów wczesnochrześcijańskich; jedna średniowieczna katedra runęła podczas trzęsienia ziemi w 1117 roku, a następną konsekrowano w 1180 roku. Obecny renesansowy kościół zaczęto budować w 1551 roku, gdy kanonicy zatwierdzili model prezbiterium autorstwa Michała Anioła, choć prace prowadzili Andrea da Valle i Agostino Righetto z wieloma zmianami. Budowa trwała dwa stulecia, a kościół konsekrowano dopiero w 1754 roku. Fasady z trzema portalami nigdy nie ukończono.
Poeta Petrarka został kanonikiem katedry w 1349 roku dzięki przyjacielowi, Jacopowi II da Carrara, władcy Padwy, który chciał zatrzymać go w mieście. Po prawej stronie kościoła stoi XII-wieczne baptysterium, które służyło też jako mauzoleum rodu Carrara.
- W baptysterium freski Giusta de’ Menabuoiego z lat 1375–1376, uważane za jego najlepsze dzieło, pokrywające ściany i kopułę; należą do tego samego obiektu UNESCO co Kaplica Scrovegnich.
- W katedrze pomnik Petrarki w przedsionku i Madonna dei Miracoli, stara ikona długo błędnie przypisywana Giottowi.
Palazzo della Ragione
Między Piazza delle Erbe a Piazza della Frutta stoi średniowieczny ratusz i sąd Padwy, zaczęty w 1172 roku i ukończony w 1219 roku. W 1306 roku zakonnik imieniem Giovanni zastąpił jego trzy dachy jednym ogromnym, a po pożarze w 1420 roku zburzono ściany wewnętrzne i została jedna olbrzymia sala: Salone, długa na około 81 metrów, szeroka na 27 i wysoka na 24 metry.
Ściany Salone pokryli freskami w latach 1425–1440 Nicolò Miretto i Stefano da Ferrara, tworząc wielki cykl astrologiczny oparty częściowo na ideach średniowiecznego uczonego Pietra d’Abano. Na parterze od około 800 lat mieści się kryty targ miejski, a na dwóch placach obok wciąż odbywa się targ.
- Olbrzymi drewniany koń w zachodnim końcu Salone, zbudowany w 1466 roku na wzór brązowego Gattamelaty Donatella przy Bazylice św. Antoniego.
- Kamień Hańby, siedzisko z czarnego kamienia w rogu sali, na którym publicznie upokarzano niewypłacalnych dłużników.
- Na zewnątrz długie loggie po obu stronach, z widokiem na stragany dwóch placów targowych.
MUSME
Muzeum Historii Medycyny otwarto 5 czerwca 2015 roku w dawnym szpitalu San Francesco Grande, założonym w 1414 roku przez Sibillę de Cetto i jej męża, który przez cztery stulecia był najważniejszym szpitalem Padwy, aż do 1798 roku. To bardzo interaktywne muzeum, w połowie centrum nauki, w połowie kolekcja: naturalnej wielkości postacie wideo wielkich lekarzy nauczających w Padwie wprowadzają do sal, Andreas Vesalius do anatomii, Santorio Santorio do fizjologii, Giovanni Battista Morgagni do patologii, a Prospero Alpini do terapii.
- Cyfrowy stół, na którym możesz przeprowadzić wirtualną sekcję anatomiczną.
- W sali wzorowanej na dawnym teatrze anatomicznym mówiący model ludzkiego ciała długi na osiem metrów.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij od Kaplicy Scrovegnich obok kościoła Eremitani; wchodzi się w małych grupach o ustalonych godzinach, więc zarezerwuj wcześniej. Idź na południe przez Piazza Garibaldi i Piazza Cavour do Piazza dei Signori, a potem przez łuk na Piazza del Duomo, do katedry i baptysterium. Wróć przez Piazza dei Signori do Palazzo della Ragione i placów targowych, Piazza delle Erbe i Piazza della Frutta. Stamtąd przejdź obok Palazzo del Bo, siedziby uniwersytetu, i Via San Francesco do MUSME, a jeśli masz jeszcze siły, idź dalej do Bazyliki św. Antoniego i na Prato della Valle.
Odkryj Padwę z World City Trail
Nasza gra miejska w Padwie zamienia centrum w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Piazza Garibaldi do Prato della Valle, a katedra, Palazzo della Ragione i MUSME są przystankami, podobnie jak Piazza Cavour, Piazza dei Signori, Piazza della Frutta, Uniwersytet w Padwie i Bazylika św. Antoniego. Kaplica Scrovegnich nie leży na trasie, ale jest kilka kroków od pierwszego przystanku. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Padwie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, jeśli wolisz inny format.
Zagraj w grę miejską w Padwie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Padwie →
Zagraj w plenerową grę escape w Padwie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.