Σχεδόν όλα όσα έρχονται να δουν οι περισσότεροι επισκέπτες στη Δρέσδη βρίσκονται σε μια μικρή περιοχή της παλιάς πόλης ανάμεσα στο Zwinger και τον Έλβα. Αυτός ο οδηγός παρουσιάζει εννέα από αυτά τα σημεία με τη σειρά που τα συναντάτε περπατώντας: το Zwinger, τη Semperoper, τον καθεδρικό, το Μουσείο Μεταφορών στο Johanneum, το Neumarkt, τη Frauenkirche, το Albertinum, την Ακαδημία Καλών Τεχνών και την Ταράτσα του Brühl. Σχεδόν όλα καταστράφηκαν στους βομβαρδισμούς του Φεβρουαρίου 1945 και ξαναχτίστηκαν τις επόμενες δεκαετίες, και αυτό είναι μέρος της ιστορίας τους.
Το Zwinger
Το Zwinger χτίστηκε σε φάσεις από το 1710 ως το 1728 για τον Αύγουστο τον Ισχυρό, εκλέκτορα της Σαξονίας και βασιλιά της Πολωνίας, ως σκηνικό για τις γιορτές της αυλής. Αρχιτέκτονας ήταν ο Matthäus Daniel Pöppelmann και τα γλυπτά είναι του Balthasar Permoser: περίπτερα και στοές γεμάτα αγάλματα, γιρλάντες και σιντριβάνια πλαισιώνουν μια τεράστια εσωτερική αυλή. Ορισμένα τμήματα, όπως η Πύλη του Στέμματος, πατούν πάνω σε κομμάτια του παλιού τείχους. Η πλευρά προς τον Έλβα έμεινε ανοιχτή ώσπου ο Gottfried Semper την έκλεισε με μια πτέρυγα πινακοθήκης, που χτίστηκε από το 1847 και άνοιξε το 1855.
Οι βομβαρδισμοί της 13ης ως 15ης Φεβρουαρίου 1945 άφησαν το μεγαλύτερο μέρος του Zwinger σε ερείπια. Η ανοικοδόμηση ξεκίνησε το 1945, τμήματα άνοιξαν ξανά το 1951, και ως το 1963 είχε σε μεγάλο βαθμό αποκατασταθεί στην προπολεμική του μορφή. Σήμερα στεγάζει τρία μουσεία: την Πινακοθήκη Παλαιών Δασκάλων στην πτέρυγα Semper, τη Συλλογή Πορσελάνης και το Mathematisch-Physikalischer Salon με τα ρολόγια και τα επιστημονικά του όργανα.
- Η Πύλη του Στέμματος, με ένα στέμμα στην κορυφή, υπενθύμιση ότι ο εκλέκτορας της Σαξονίας ήταν και βασιλιάς της Πολωνίας.
- Η πτέρυγα Semper προς τον Έλβα, έδρα της Πινακοθήκης Παλαιών Δασκάλων, μια πιο ήρεμη απάντηση του 19ου αιώνα στο μπαρόκ του Pöppelmann.
Η Semperoper
Η όπερα της Δρέσδης φέρει το όνομα του αρχιτέκτονά της, Gottfried Semper. Το πρώτο κτίριό του άνοιξε το 1841 και κάηκε το 1869· το δεύτερο το έχτισε ο γιος του Manfred με τα σχέδια του πατέρα του και ολοκληρώθηκε το 1878. Μετά τον βομβαρδισμό του 1945 είχαν μείνει μόνο οι εξωτερικοί τοίχοι, και η ανακατασκευασμένη όπερα άνοιξε ξανά στις 13 Φεβρουαρίου 1985, ακριβώς σαράντα χρόνια μετά την επιδρομή, με τον Ελεύθερο Σκοπευτή του Weber. Εδώ έκαναν πρεμιέρα ο Ριέντσι, ο Ιπτάμενος Ολλανδός και ο Τανχόιζερ του Βάγκνερ, καθώς και η Σαλώμη, η Ηλέκτρα και ο Ιππότης με το Ρόδο του Ρίχαρντ Στράους. Είναι η έδρα της Κρατικής Όπερας της Σαξονίας και της Staatskapelle Dresden.
- Πάνω από την κεντρική είσοδο, ένα άρμα που το σέρνουν τέσσερις πάνθηρες και το οδηγεί ο Διόνυσος.
Ο καθεδρικός (Hofkirche)
Απέναντι, στην Theaterplatz, στέκει η πρώην καθολική εκκλησία της αυλής, σχεδιασμένη από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Gaetano Chiaveri για τον Αύγουστο Γ΄, έναν καθολικό ηγεμόνα σε μια λουθηρανική χώρα. Καθαγιάστηκε το 1751 και ολοκληρώθηκε το 1755, και ένας υπερυψωμένος διάδρομος τη συνδέει με το Ανάκτορο της Ρεζιντέντσας. Το 1964 έγινε καθεδρικός της επισκοπής Δρέσδης-Μάισεν, και από το 1980 φέρει και το όνομα Kathedrale Sanctissimae Trinitatis.
- Μέσα, το εκκλησιαστικό όργανο, το τελευταίο έργο του μεγάλου κατασκευαστή Gottfried Silbermann, και ένας άμβωνας ροκοκό του Balthasar Permoser.
- Οι κρύπτες των Wettin, όπου φυλάσσεται η καρδιά του Αυγούστου του Ισχυρού και τα λείψανα του τελευταίου βασιλιά της Σαξονίας.
Μουσείο Μεταφορών (Johanneum)
Το Μουσείο Μεταφορών στεγάζεται στο Johanneum, ένα αναγεννησιακό κτίριο στο Neumarkt. Το έχτισε από το 1586 ως το 1590 ο αρχιτέκτονας Paul Buchner ως στάβλους του εκλέκτορα Χριστιανού Α΄, με το οπλοστάσιο από πάνω, και τη δεκαετία του 1870 μετατράπηκε σε μουσείο και πήρε το όνομα του βασιλιά Ιωάννη της Σαξονίας. Το Μουσείο Μεταφορών άνοιξε εδώ το 1956, σε ένα κτίριο που είχε ακόμη πληγές από τον πόλεμο, και σήμερα δείχνει σιδηρόδρομο, αυτοκίνητα, ποδήλατα και μοτοσικλέτες, αεροπορία και ναυσιπλοΐα κάτω από την ίδια στέγη.
- Πίσω από το κτίριο, το Stallhof, η παλιά αυλή των στάβλων, που θεωρείται ο μόνος αυθεντικός χώρος κονταρομαχιών αυτού του είδους που σώζεται στην Ευρώπη.
Το Neumarkt
Το Neumarkt, η «νέα αγορά», βρίσκεται σε ένα ύψωμα που το προστάτευε από τις πλημμύρες του Έλβα, και ήταν από τα πρώτα σημεία της Δρέσδης που κατοικήθηκαν. Επί Αυγούστου του Ισχυρού γέμισε με μπαρόκ σπίτια γύρω από τη Frauenkirche. Η πύρινη θύελλα του 1945 το κατέστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά, και για δεκαετίες η πλατεία έμεινε σχεδόν άδεια. Μετά την επανένωση, η πόλη αποφάσισε να την ξαναχτίσει όπως ήταν πριν από τον πόλεμο, χωρισμένη σε οκτώ τετράγωνα, ένα έργο που ξεκίνησε με τη Frauenkirche και που ορισμένοι αρχιτέκτονες επικρίνουν ως μη αυθεντικό.
The Frauenkirche
Η λουθηρανική εκκλησία της Παναγίας σχεδιάστηκε από τον George Bähr και χτίστηκε από το 1726 ως το 1743· ο Bähr πέθανε πριν ολοκληρωθεί. Ο τρούλος της από ψαμμίτη, που τον έλεγαν Πέτρινη Καμπάνα, υψωνόταν πάνω από την πόλη. Η εκκλησία άντεξε τις δύο πρώτες νύχτες των βομβαρδισμών, όμως στις 15 Φεβρουαρίου 1945 ο τρούλος κατέρρευσε, και για περίπου 45 χρόνια ο σωρός από τα ερείπια έμεινε ως μνημείο πολέμου.
Η ανοικοδόμηση ξεκίνησε το 1994, και η εκκλησία καθαγιάστηκε ξανά στις 30 Οκτωβρίου 2005. Περισσότερες από 8.500 αυθεντικές πέτρες ανασύρθηκαν από τα ερείπια και περίπου 3.800 χρησιμοποιήθηκαν ξανά: είναι οι σκούροι λίθοι σκορπισμένοι ανάμεσα στον ανοιχτόχρωμο νέο ψαμμίτη. Τον νέο επιχρυσωμένο σταυρό του τρούλου τον έφτιαξε το λονδρέζικο εργαστήριο Grant Macdonald Silversmiths, και ο τεχνίτης που τον κατασκεύασε, ο Alan Smith, είναι γιος ενός πιλότου που πήρε μέρος στον βομβαρδισμό της Δρέσδης.
- Μπροστά στην εκκλησία, το χάλκινο άγαλμα του Μαρτίνου Λούθηρου από τον Adolf von Donndorf, του 1885, που επέζησε από τους βομβαρδισμούς και ξαναστήθηκε μετά την αποκατάσταση.
Το Albertinum
Στην άκρη της Ταράτσας του Brühl, το Albertinum στέκει στη θέση ενός οπλοστασίου που χτίστηκε από το 1559 ως το 1563. Ο αρχιτέκτονας Carl Adolf Canzler το μετέτρεψε σε μουσείο γλυπτικής το 1884-1887 και πήρε το όνομα του βασιλιά Αλβέρτου της Σαξονίας. Σήμερα στεγάζει την Πινακοθήκη Νέων Δασκάλων και τη Συλλογή Γλυπτών, από τον ρομαντισμό ως σήμερα. Μετά την πλημμύρα του Έλβα το 2002 ανακαινίστηκε, με μια νέα αποθήκη προστατευμένη από πλημμύρες, και άνοιξε ξανά το 2010.
Ακαδημία Καλών Τεχνών
Η ακαδημία χρονολογείται από το 1764, όταν την ίδρυσε ο εκλέκτορας Φρειδερίκος Χριστιανός, και ο ζωγράφος Otto Dix ήταν ανάμεσα στους δασκάλους της. Το κτίριό της στην Ταράτσα του Brühl σχεδιάστηκε από τον Constantin Lipsius και χτίστηκε από το 1887 ως το 1894. Τον γυάλινο τρούλο στην κορυφή οι κάτοικοι της Δρέσδης τον λένε λεμονοστίφτη, λόγω του σχήματός του.
Η Ταράτσα του Brühl
Η ταράτσα, ψηλά πάνω από τον Έλβα, ήταν κάποτε μέρος των οχυρώσεων της πόλης. Πήρε το όνομά της από τον κόμη Heinrich von Brühl, υπουργό του Αυγούστου Γ΄, που από το 1737 έχτισε εδώ ένα μέγαρο με πινακοθήκη, βιβλιοθήκη και κήπους· η ταράτσα του δωρίστηκε το 1747. Το 1814 ο Ρώσος κυβερνήτης Νικολάι Ρεπνίν την άνοιξε στο κοινό, και η θέα στο ποτάμι της χάρισε το προσωνύμιο Μπαλκόνι της Ευρώπης.
- Η φαρδιά σκάλα που ανεβαίνει από τη Schlossplatz, με τα γλυπτά των Τεσσάρων Ωρών της Ημέρας του Johannes Schilling, και πάνω στην ταράτσα τα μνημεία του Gottfried Semper και του Johann Friedrich Böttger, πρωτοπόρου της ευρωπαϊκής πορσελάνης.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Ξεκινήστε από το Zwinger και διασχίστε το ως την Theaterplatz για τη Semperoper και τον καθεδρικό. Περάστε δίπλα από το Ανάκτορο της Ρεζιντέντσας και μπείτε στην Augustusstraße για να δείτε τη μακριά τοιχογραφία από πορσελάνη του Fürstenzug στον τοίχο του Stallhof, που σας οδηγεί στο Johanneum και στο Μουσείο Μεταφορών. Συνεχίστε στο Neumarkt και στη Frauenkirche, και μετά ανατολικά ως το Albertinum και την Ακαδημία Καλών Τεχνών. Ανεβείτε στην Ταράτσα του Brühl και ακολουθήστε τη πίσω προς τη Schlossplatz, με τον Έλβα από κάτω σας.
Ανακαλύψτε τη Δρέσδη με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στη Δρέσδη κάνει την παλιά πόλη παιχνίδι στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις, από το Zwinger ως την Ακαδημία Καλών Τεχνών, και οκτώ σημεία αυτού του οδηγού είναι στάσεις: το Zwinger, η Semperoper, ο καθεδρικός, το Μουσείο Μεταφορών, το Neumarkt, η Frauenkirche, το Albertinum και η Ακαδημία, μαζί με το Ανάκτορο της Ρεζιντέντσας και το Fürstenzug. Η Ταράτσα του Brühl δεν είναι στάση, αλλά η διαδρομή περνά ακριβώς δίπλα της. Σε κάθε στάση λύνετε έναν γρίφο και μαθαίνετε μια ιστορία, με τον δικό σας ρυθμό.
Στη Δρέσδη υπάρχουν επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game, για όσους προτιμούν άλλη μορφή.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Δρέσδης →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στη Δρέσδη →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στη Δρέσδη →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.