Αυτός ο οδηγός παρουσιάζει τέσσερα σημεία που βρίσκονται σε μια ευθεία μέσα από το παλιό κέντρο της Νάπολης, από τον λόφο των μουσείων ως τη θάλασσα: το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το μοναστηριακό συγκρότημα της Santa Chiara, την εκκλησία San Nicola alla Carità στη Via Toledo και το κάστρο Castel Nuovo δίπλα στο λιμάνι. Μαζί καλύπτουν τη ρωμαϊκή Πομπηία, τους Ανδεγαυούς βασιλείς του Μεσαίωνα και τους ζωγράφους του μπαρόκ του 17ου αιώνα, και και τα τέσσερα είναι στάσεις του κυνηγιού θησαυρού μας.
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο
Το μουσείο στεγάζεται σε ένα μεγάλο μέγαρο στο πάνω άκρο της παλιάς πόλης. Το κτίριο χρονολογείται από το 1585 και ξεκίνησε ως στρατώνας ιππικού· από το 1616 ως το 1777 ήταν η έδρα του Πανεπιστημίου της Νάπολης, γι’ αυτό λεγόταν για πολύ καιρό Palazzo degli Studi. Το 1777 ο βασιλιάς Φερδινάνδος Δ΄ αποφάσισε να συγκεντρώσει εδώ τις κύριες συλλογές των Βουρβόνων, και ο αρχιτέκτονας Ferdinando Fuga διηύθυνε τη μετατροπή ως τον θάνατό του το 1782.
Δύο συλλογές το κάνουν ένα από τα μεγάλα μουσεία του αρχαίου κόσμου. Η πρώτη είναι η συλλογή Farnese με ρωμαϊκά γλυπτά, που ο Κάρολος των Βουρβόνων κληρονόμησε το 1731 από τη μητέρα του, την Ελισάβετ Farnese. Η δεύτερη είναι το πλήθος των ευρημάτων από την Πομπηία και το Ερκολάνο, τις πόλεις που έθαψε ο Βεζούβιος το 79 μ.Χ.: τοιχογραφίες, ψηφιδωτά, χάλκινα και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, ακόμη και οι απανθρακωμένοι πάπυροι που βρέθηκαν μετά το 1752 στη Βίλα των Παπύρων στο Ερκολάνο.
- Ο Ταύρος Farnese, που συχνά περιγράφεται ως το μεγαλύτερο μονοκόμματο γλυπτό που έχει σωθεί από την αρχαιότητα, και δίπλα ο μυώδης Ηρακλής Farnese.
- Το ψηφιδωτό του Αλεξάνδρου, από το 100 π.Χ. περίπου, που κάλυπτε κάποτε ένα δάπεδο στην Οικία του Φαύνου στην Πομπηία και δείχνει τη μάχη του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τον Πέρση βασιλιά Δαρείο.
- Το Μυστικό Δωμάτιο, οι αίθουσες όπου οι Βουρβόνοι κρατούσαν μακριά από τα βλέμματα τα ερωτικά ευρήματα της Πομπηίας και του Ερκολάνου· άνοιξαν για το ευρύ κοινό μόλις τον Απρίλιο του 2000.
Santa Chiara
Η Santa Chiara είναι διπλό μοναστήρι, χτισμένο μεταξύ 1313 και 1340 από τον βασιλιά Ροβέρτο των Ανδεγαυών και τη βασίλισσα Σάντσα της Μαγιόρκας για Φραγκισκανούς μοναχούς και μοναχές Κλαρίσες. Η εκκλησία του είναι η μεγαλύτερη γοτθική βασιλική της εποχής των Ανδεγαυών στην πόλη: ένα ψηλό κλίτος με δέκα παρεκκλήσια σε κάθε πλευρά και χωρίς εγκάρσιο κλίτος. Τον 18ο αιώνα το εσωτερικό πήρε μπαρόκ διάκοσμο, όμως σχεδόν όλος κάηκε μετά τον βομβαρδισμό της 4ης Αυγούστου 1943, και η αποκατάσταση που ολοκληρώθηκε το 1953 επανέφερε τις λιτές γοτθικές γραμμές που βλέπετε σήμερα.
Το πιο γνωστό τμήμα του συγκροτήματος είναι το περιστύλιο των μοναχών, που ανασχεδιάστηκε από το 1742 από τον αρχιτέκτονα Domenico Antonio Vaccaro. Τους διαδρόμους του πλαισιώνουν πεσσοί και πάγκοι ντυμένοι με ζωγραφιστά πλακάκια μαγιόλικας των Giuseppe και Donato Massa, μια σπάνια έκρηξη χρώματος ανάμεσα στη γκρίζα πέτρα του παλιού κέντρου. Το περιστύλιο, το μουσείο με τα αρχαιολογικά ευρήματα και η συλλογή ναπολιτάνικων φατνών επισκέπτονται με ξεχωριστό εισιτήριο από την εκκλησία.
- Πίσω από την Αγία Τράπεζα, ο τάφος του Ροβέρτου των Ανδεγαυών, σκαλισμένος από τους Pacio και Giovanni Bertini το 1343.
- Το παρεκκλήσι των Βουρβόνων, το δέκατο δεξιά, όπου είναι θαμμένοι οι βασιλείς των Δύο Σικελιών από τον Φερδινάνδο Α΄ ως τον Φραγκίσκο Β΄ μαζί με τις συζύγους τους.
- Το τετράγωνο καμπαναριό στον δρόμο: η μαρμάρινη βάση του είναι το μόνο κομμάτι που άντεξε τον σεισμό του 1456, και οι γοτθικές επιγραφές του αφηγούνται την ίδρυση της εκκλησίας.
San Nicola alla Carità
Αυτή την εκκλησία στη Via Toledo, ανάμεσα στην Piazza Dante και την Piazza della Carità, εύκολα την προσπερνάτε μέσα στα μαγαζιά. Ιδρύθηκε το 1647 από τους Pii Operai, μια αδελφότητα γνωστή για το φιλανθρωπικό της έργο, σε σχέδια του Onofrio Antonio Gisolfi. Ο Gisolfi πέθανε στην πανούκλα του 1656 και οι εργασίες σταμάτησαν· τις ανέλαβε ο Cosimo Fanzago το 1668, και η εκκλησία ολοκληρώθηκε το 1682. Μέσα είναι μια μικρή ανθολογία της ναπολιτάνικης ζωγραφικής γύρω στο 1700.
- Ο θόλος του κεντρικού κλίτους, με τοιχογραφίες του Francesco Solimena του 1696, και ο τρούλος από πάνω, ζωγραφισμένος από τον Francesco De Mura το 1734.
- Στην εσωτερική πλευρά του τοίχου της εισόδου, μια μεγάλη τοιχογραφία του Αγίου Νικολάου από τον Paolo De Matteis, του 1712· ο ίδιος ζωγράφισε και τον Θάνατο του Αγίου Νικολάου στην αψίδα το 1707.
Castel Nuovo
Το «νέο κάστρο» χτίστηκε από το 1279 για τον Κάρολο Α΄ των Ανδεγαυών, που είχε κάνει τη Νάπολη πρωτεύουσά του, σε σχέδια του Γάλλου αρχιτέκτονα Pierre de Chaulnes. Οι Ναπολιτάνοι το λένε συνήθως Maschio Angioino, τον πύργο των Ανδεγαυών. Αυτό που βλέπετε είναι κυρίως ανοικοδόμηση: ο Αλφόνσος Ε΄ της Αραγωνίας, που κατέλαβε τη Νάπολη το 1443, ανέθεσε την ανακατασκευή του από το 1453 στον Καταλανό αρχιτέκτονα Guillem Sagrera, και οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1479. Το κάστρο δεσπόζει πάνω από την Piazza Municipio, λίγο πιο πέρα από το λιμάνι των πλοίων.
Ανάμεσα στους δύο πύργους της εισόδου υψώνεται μια θριαμβική αψίδα από λευκό μάρμαρο, χτισμένη το 1470 για να τιμήσει την είσοδο του Αλφόνσου στην πόλη· οι σύγχρονοι μελετητές αποδίδουν το σχέδιο στον Francesco Laurana, και αρκετοί γλύπτες δούλεψαν στα ανάγλυφά της. Μέσα, το Δημοτικό Μουσείο, που άνοιξε το 1990, ξεκινά από το Ανακτορικό Παρεκκλήσι, του οποίου ο πίσω τοίχος είναι το μόνο τμήμα που στέκει ακόμη από το κάστρο των Ανδεγαυών του 14ου αιώνα. Ο Τζότο ζωγράφισε το παρεκκλήσι γύρω στο 1330, αλλά από το έργο του σώζονται μόνο θραύσματα στα πλαίσια των παραθύρων.
- Η θριαμβική αψίδα: αναζητήστε την πομπή του Αλφόνσου στο ανάγλυφο πάνω από την κάτω αψίδα.
- Η Αίθουσα των Βαρόνων, κάτω από έναν καταλανικό γοτθικό θόλο του Sagrera. Γύρω στο 1487 ο βασιλιάς Φερδινάνδος Α΄ κάλεσε εδώ τους βαρόνους που είχαν συνωμοτήσει εναντίον του, δήθεν για έναν γάμο, και τους συνέλαβε και τους εκτέλεσε.
- Στην αυλή, ένα γυάλινο δάπεδο πάνω από ρωμαϊκά κατάλοιπα που βρέθηκαν κατά τις εργασίες αποκατάστασης.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Ξεκινήστε από το Αρχαιολογικό Μουσείο, στο πάνω άκρο της παλιάς πόλης, και αφιερώστε του το μεγαλύτερο μέρος του πρωινού. Κατεβείτε μετά στα στενά του ιστορικού κέντρου και ακολουθήστε τη Spaccanapoli ως την Piazza del Gesù Nuovo, με την εκκλησία Gesù Nuovo στη μία πλευρά και τη Santa Chiara λίγο πιο πέρα. Από εκεί πηγαίνετε δυτικά ως τη Via Toledo και νότια ως τη San Nicola alla Carità. Συνεχίστε στη Via Toledo προς τη θάλασσα, στρίψτε αριστερά προς την Piazza Municipio και το Castel Nuovo, και τελειώστε στη Galleria Umberto I και στην κοντινή Piazza del Plebiscito.
Ανακαλύψτε τη Νάπολη με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στη Νάπολη κάνει την παλιά πόλη παιχνίδι στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις, από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ως την Piazza del Plebiscito, και και τα τέσσερα σημεία αυτού του οδηγού είναι στάσεις, μαζί με το παρεκκλήσι Sansevero, τον San Domenico Maggiore, το Gesù Nuovo, την Κρήνη του Ποσειδώνα και τη Galleria Umberto I. Σε κάθε στάση λύνετε έναν γρίφο και μαθαίνετε μια ιστορία, με τον δικό σας ρυθμό.
Στη Νάπολη υπάρχουν επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game, για όσους προτιμούν άλλη μορφή.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Νάπολης →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στη Νάπολη →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στη Νάπολη →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.