Οι περισσότεροι επισκέπτες φτάνουν στη Ζυρίχη από τον κεντρικό σταθμό, και τέσσερα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της πόλης βρίσκονται λίγα βήματα από τις πόρτες του: το Ελβετικό Εθνικό Μουσείο, η Bahnhofplatz με το άγαλμα του Άλφρεντ Έσερ, το μικρό πάρκο Pestalozzianlage στη Bahnhofstrasse και ο λόφος Lindenhof πάνω από τον Λίμαντ. Μαζί αφηγούνται την ιστορία της Ζυρίχης από το ρωμαϊκό φρούριο ως την εποχή του σιδηροδρόμου, και είναι επίσης οι τέσσερις πρώτες στάσεις του κυνηγιού θησαυρού μας.
Ελβετικό Εθνικό Μουσείο (Landesmuseum)
Το Ελβετικό Εθνικό Μουσείο βρίσκεται ακριβώς πίσω από τον σταθμό, στη γλώσσα γης όπου ο ποταμός Ζιλ χύνεται στον Λίμαντ, δίπλα στο πάρκο Platzspitz. Το κεντρικό κτίριο, έργο του Ζυριχιώτη αρχιτέκτονα Γκούσταβ Γκουλ, άνοιξε το 1898. Με πυργίσκους, πύργους και αυλή μοιάζει με κάστρο της γαλλικής Αναγέννησης, και αυτή ήταν η ιδέα: στο ιστοριστικό ύφος της εποχής, το ίδιο το κτίριο έπρεπε να θυμίζει κομμάτι της ελβετικής ιστορίας.
Από το 2013 ως το 2016 το μουσείο επεκτάθηκε από τους αρχιτέκτονες της Βασιλείας Christ & Gantenbein. Η νέα πτέρυγα είναι ένας μακρύς όγκος από μπετόν με στρογγυλά παράθυρα, που ενώνεται με το παλιό κάστρο χωρίς να το αντιγράφει. Μέσα, οι συλλογές εκτείνονται από την προϊστορία ως σήμερα: σκαλιστές Αγίες Τράπεζες και γοτθικά γλυπτά, επιπλωμένα δωμάτια από παλιά ελβετικά σπίτια, νομίσματα και όπλα.
- Η Αίθουσα των Όπλων, με την τοιχογραφία του Φέρντιναντ Χόντλερ «Η υποχώρηση από το Μαρινιάνο» στον δυτικό τοίχο, ζωγραφισμένη γύρω στο 1900. Το τραχύ, μνημειακό ύφος της προκάλεσε πανεθνική διαμάχη, τη λεγόμενη «διαμάχη των τοιχογραφιών».
- Ο πύργος των πανοπλιών και το διόραμα της μάχης του Μόρατ, που έδωσαν το 1476 οι Ελβετοί Συνομόσπονδοι κατά του Καρόλου του Τολμηρού της Βουργουνδίας.
- Η αντίθεση ανάμεσα στους πύργους του Γκουλ και την επέκταση από μπετόν, που φαίνεται καλύτερα από την αυλή και από την πλευρά του Platzspitz.
Bahnhofplatz και ο κεντρικός σταθμός της Ζυρίχης
Η Bahnhofplatz είναι η πλατεία μπροστά στη νότια είσοδο του Zürich Hauptbahnhof, του μεγαλύτερου σταθμού της Ελβετίας. Ο πρώτος σταθμός της Ζυρίχης άνοιξε εδώ το 1847 ως τέρμα της γραμμής προς το Μπάντεν, γνωστής ως Spanisch-Brötli-Bahn από ένα γλύκισμα του Μπάντεν που αγαπούσαν στη Ζυρίχη. Το σημερινό κτίριο τον αντικατέστησε το 1871. Ο αρχιτέκτονάς του, Γιάκομπ Φρίντριχ Βάνερ, το έχτισε από ψαμμίτη σε νεοαναγεννησιακό ρυθμό, με κεντρική είσοδο σε σχήμα θριαμβικής αψίδας που κοιτάζει ευθεία τη Bahnhofstrasse.
Μπροστά στην αψίδα στέκεται το μνημείο του Άλφρεντ Έσερ (1819–1882), που αποκαλύφθηκε το 1889 και είναι έργο του γλύπτη Ρίχαρντ Κίσλινγκ. Ο Έσερ ήταν τραπεζίτης, πολιτικός και πρωτοπόρος των σιδηροδρόμων, που πίεσε για τη γραμμή του Γκότχαρντ μέσα από τις Άλπεις, και στο κτίριο του σταθμού στεγαζόταν κάποτε η έδρα του Σιδηροδρόμου Βορειοανατολικής Ελβετίας που διηύθυνε. Η ίδια η πλατεία ανακατασκευάστηκε το 1970, όταν κάτω της σκάφτηκε η εμπορική στοά ShopVille.
- Ο χάλκινος Έσερ πάνω σε κρήνη από γρανίτη, με αλληγορικές μορφές γύρω από τη βάση και ένα παιδί που κρατά στεφάνι.
- Το ρολόι του σταθμού, ενσωματωμένο στην πύλη πάνω από την κεντρική είσοδο.
- Η κεντρική αίθουσα πίσω από την αψίδα, κάποτε το υπόστεγο των αποβαθρών του 1871 και σήμερα ένας μεγάλος ανοιχτός χώρος για εκδηλώσεις και εκθέσεις.
Pestalozzianlage
Λίγα λεπτά πιο κάτω στη Bahnhofstrasse, ο εμπορικός δρόμος ανοίγει σε ένα μικρό γρασίδι με δέντρα: την Pestalozzianlage, που συχνά λέγεται απλώς Pestalozziwiese. Πήρε το όνομά της από τον Γιόχαν Χάινριχ Πεσταλότσι (1746–1827), τον γεννημένο στη Ζυρίχη παιδαγωγό που υποστήριζε ότι όλα τα παιδιά, πλούσια ή φτωχά, αγόρια ή κορίτσια, πρέπει να μορφώνονται, και ότι η μάθηση πρέπει να αφορά το μυαλό, την καρδιά και τα χέρια. Οι ιδέες του επηρέασαν σχολεία πολύ πέρα από την Ελβετία.
Ο τόπος έχει και σκοτεινότερο παρελθόν: ως το 1860 περίπου, αυτό το λιβάδι ήταν ο τόπος εκτελέσεων της Ζυρίχης. Το 1873 χτίστηκε δίπλα ένα σχολείο, το Linth-Escher-Schulhaus. Όταν κατεδαφίστηκε το 1961 και το 1968 υψώθηκε το πολυκατάστημα Globus, ο χώρος πρασίνου πήρε τη σημερινή του μορφή. Το χάλκινο άγαλμα του Πεσταλότσι, έργο του γλύπτη Χούγκο Ζίγκβαρτ, στήθηκε το 1899.
- Το άγαλμα του Πεσταλότσι από τον Ζίγκβαρτ, του 1899, στραμμένο προς το γρασίδι.
- Η αντίθεση ανάμεσα σε αυτή την ήσυχη γωνιά πρασίνου και τα μαγαζιά και τα τραμ της Bahnhofstrasse γύρω της.
Lindenhof
Από τη Bahnhofstrasse, στενά σοκάκια ανεβαίνουν στο Lindenhof, έναν λόφο στην αριστερή όχθη του Λίμαντ που είναι το παλαιότερο κομμάτι της Ζυρίχης. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν εδώ ίχνη κελτικού οικισμού του 1ου αιώνα π.Χ. Οι Ρωμαίοι ονόμαζαν τη μικρή τους πόλη Turicum, όνομα γνωστό από την επιτύμβια στήλη ενός αγοριού του 2ου αιώνα που βρέθηκε στον λόφο το 1747. Τον 4ο αιώνα, επί αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού Α΄, έχτισαν στην κορυφή φρούριο με δέκα πύργους για άμυνα απέναντι στους Αλαμανούς.
Αργότερα στον λόφο υψωνόταν βασιλικό ανάκτορο (Pfalz): πρώτα καρολίγγειο, έπειτα οθωνικό, όπου ο μετέπειτα αυτοκράτορας Ερρίκος Δ΄ αρραβωνιάστηκε την Βέρθα του Τορίνου τα Χριστούγεννα του 1055. Στις αρχές του 13ου αιώνα το ανάκτορο είχε ερειπωθεί και οι πέτρες του πήγαν στα τείχη της πόλης. Τον 18ο αιώνα φυτεύτηκαν φλαμουριές, και γύρω στο 1900 η πλατεία πήρε τη σημερινή της όψη. Το κτίριο στην άκρη της είναι από το 1851 έδρα της μασονικής στοάς Modestia cum Libertate.
Η κρήνη της Χέντβιχ στην πλατεία θυμίζει έναν θρύλο. Το 1292, όπως λέγεται, η Ζυρίχη πολιορκούνταν από τον στρατό του Αψβούργου δούκα Αλβέρτου, ενώ οι άνδρες πολεμούσαν κοντά στο Βίντερτουρ. Οι γυναίκες, με επικεφαλής κατά την παράδοση τη Χέντβιχ αμπ Μπουργκχάλντεν, φόρεσαν πανοπλίες και ανέβηκαν στο Lindenhof, και ο εχθρός, νομίζοντας ότι η πόλη ήταν καλά οχυρωμένη, αποσύρθηκε. Η κρήνη, με την κρανοφόρα μορφή του Γκούσταβ Ζίμπερ, χτίστηκε το 1912 προς τιμήν τους.
- Ο τοίχος της ταράτσας, με πλατιά θέα πάνω από τον Λίμαντ προς την παλιά πόλη της δεξιάς όχθης, τους πύργους του Grossmünster και τα πανεπιστημιακά κτίρια στην πλαγιά πίσω.
- Η κρήνη της Χέντβιχ και η ένοπλη γυναίκα της, ανάμνηση του θρύλου του 1292.
- Οι σκακιστές κάτω από τις φλαμουριές, αγαπημένη ασχολία στον λόφο.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Ξεκινήστε από το Ελβετικό Εθνικό Μουσείο, στη βόρεια πλευρά του σταθμού, και περάστε μέσα από τον σταθμό ή γύρω του ως την Bahnhofplatz και το άγαλμα του Έσερ. Ακολουθήστε τη Bahnhofstrasse νότια ως την Pestalozzianlage, στρίψτε αριστερά στα σοκάκια της παλιάς πόλης και ανεβείτε στο Lindenhof. Από την ταράτσα, η εκκλησία του Αγίου Πέτρου με το τεράστιο καντράν της απέχει λίγα βήματα, έτσι η βόλτα συνεχίζει κατευθείαν στην υπόλοιπη παλιά πόλη.
Ανακαλύψτε τη Ζυρίχη με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στη Ζυρίχη κάνει την παλιά πόλη παιχνίδι στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις και ξεκινά με όλα τα τέσσερα μέρη αυτού του οδηγού: το Ελβετικό Εθνικό Μουσείο, την Bahnhofplatz, την Pestalozzianlage και το Lindenhof. Μετά συνεχίζει στον Άγιο Πέτρο, το δημαρχείο, την όχθη της λίμνης, την Όπερα, το Grossmünster και τα σοκάκια της παλιάς πόλης. Σε κάθε στάση λύνετε έναν γρίφο και μαθαίνετε μια ιστορία, με τον δικό σας ρυθμό.
Στη Ζυρίχη υπάρχουν επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game, για όσους προτιμούν άλλη μορφή.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Ζυρίχης →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στη Ζυρίχη →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στη Ζυρίχη →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.