Deze gids gaat over vier plekken aan de twee uiteinden van de oude binnenstad van Montpellier, het Écusson: de Place de la Comédie met haar opera aan de oostkant, en de Place de la Canourgue en de Jardin des Plantes op de heuvel in het noordwesten. Samen vertellen ze het verhaal van de stad, van het oratorium van een heer uit de 12e eeuw en de eerste botanische tuin van Frankrijk tot een opera uit de 19e eeuw en een groot voetgangersplein, en je loopt van het ene eind naar het andere door de middeleeuwse straatjes.
Place de la Comédie
De Place de la Comédie is het belangrijkste plein van de stad, zo’n 230 meter lang en 50 meter breed, omzoomd door hoge 19e-eeuwse gebouwen in Parijse stijl. Het dankt zijn naam aan het theater dat aan een van de uiteinden staat sinds het eerste plein in 1755 werd aangelegd. Lang was het een druk kruispunt; nadat er in 1984 een verkeerstunnel onder was geopend, werd het in 1985 een groot voetgangersgebied, ontworpen door een team onder leiding van Alain Marguerit, en werden auto’s geleidelijk geweerd.
In het midden staat de fontein van de Drie Gratiën, eind jaren 1790 gemaakt door Étienne Dantoine, een beeldhouwer uit Carpentras. Het origineel ging in 1989 naar binnen en werd vervangen door een kopie. Het oudste deel van de bestrating, het ovaal waar vroeger het verkeer omheen reed, heet nog altijd l’Œuf, het ei, en je herkent het nog aan de kleur van de gladde stenen. De Place de la Comédie is de eerste stop van onze schattenjacht.
- De fontein van de Drie Gratiën, het middelpunt van het plein, met de drie godinnen boven het water.
- Het ovaal van l’Œuf, in lichtere steen afgetekend in de bestrating rond de fontein.
- In het noorden de Esplanade Charles-de-Gaulle, een lange laan met bomen richting het Corum en de citadel.
Opéra Comédie
Het operagebouw aan het eind van het plein verving oudere theaters die door brand verloren gingen. Het eerste, van Jacques Philippe Mareschal, ging in 1755 open en werd in 1785 door brand beschadigd; het werd herbouwd en ging in 1788 weer open, en ook dat gebouw werd in 1881 door een nieuwe brand volledig verwoest. Het huidige theater, ontworpen door Joseph-Marie Cassien-Bernard, een leerling van Charles Garnier, ging in 1888 open als groot theater in Italiaanse stijl. Net als Garniers opera in Parijs werd het gebouwd als plek om gezien te worden, net zo goed als om een voorstelling te zien, met een marmeren trap en rijke versiering.
De grote zaal heeft ongeveer 1.200 plaatsen, een kleinere zaal, de Salle Molière, ongeveer 350. Het gebouw is eigendom van de metropool Montpellier en is de thuisbasis van de Opéra Orchestre national Montpellier Occitanie, die hier opera’s en concerten geeft. Begin jaren 2010 werd het gerenoveerd. De Opéra Comédie is een van de stops van onze schattenjacht.
- Binnen de kristallen kroonluchter van de grote zaal onder een koepel beschilderd door Jean-Baptiste Arnaud-Durbec, en in de grote foyer het plafondschilderij La Voix Lactée (De Melkweg) van Ernest Michel, zo’n 19 meter lang.
- Op de gevel de monumentale klok van beeldhouwer Jean-Antoine Injalbert; de vier beelden van zang, poëzie, tragedie en komedie die vroeger op de balustrade stonden, zijn weggehaald.
Place de la Canourgue
De Place de la Canourgue wordt vaak het oudste plein van Montpellier genoemd. De heuvel waarop het ligt, werd in 1129 door Guilhem VI, heer van Montpellier, gekozen voor een residentie en een oratorium, vanwege de hoge ligging en het uitzicht; het oratorium werd in 1562 tijdens de godsdienstoorlogen verwoest. De naam komt van het Occitaanse woord voor een kapittel van kanunniken, want de grond was van het kapittel van Saint-Pierre. Nu is het een rustige rechthoek van ongeveer 100 bij 35 meter, in de schaduw van platanen en netelbomen.
Het plein is ook de plek van een kathedraal die nooit werd gebouwd. Rond 1623 begon bisschop Pierre de Fenouillet hier aan een nieuwe kathedraal, en in 1626 werd een groot deel van de wijk gesloopt, maar in 1629 liet kardinaal Richelieu het werk stilleggen en in plaats daarvan de oude kathedraal Saint-Pierre herstellen. Een deel van de fundamenten is nog te zien. De Place de la Canourgue is de laatste stop van onze schattenjacht.
- De Eenhoornfontein, in 1773 ontworpen door Jacques Donnat en gebeeldhouwd door Étienne Dantoine, de maker van de Drie Gratiën. Ze eert de markies de Castries, de winnaar van de slag bij Kloster Kamp in 1760, die in een reliëf onder de steigerende dieren is afgebeeld, en werd in 1863 naar het plein verplaatst.
- Het Hôtel Richer de Belleval, een stadspaleis uit de late 17e eeuw dat van 1816 tot 1975 het stadhuis van Montpellier was.
- Het Hôtel de Sarret uit 1636, bekend om zijn coquille, een schelpvormig gewelf, en zijn binnenplaats in Lodewijk XIII-stijl.
Jardin des Plantes
De Jardin des Plantes is de oudste botanische tuin van Frankrijk. Hij werd in 1593 gesticht, toen koning Hendrik IV Pierre Richer de Belleval, hoogleraar plantkunde en anatomie, opdracht gaf hem aan te leggen. Richer de Belleval nam de botanische tuin van Padua, gesticht in 1545, als voorbeeld, en de tuin van Montpellier was op zijn beurt het voorbeeld voor de Jardin des Plantes in Parijs. Hij is eigendom van de staat, wordt beheerd door de medische faculteit van de universiteit van Montpellier en is sinds 1992 een beschermd monument.
De tuin beslaat zo’n 4,6 hectare aan de Boulevard Henri IV en telt ongeveer 2.680 soorten, waarvan zo’n 500 uit het Middellandse Zeegebied, met een afdeling van ongeveer 250 geneeskrachtige planten. In het oudste deel zie je nog de Montagne de Richer, de ‘berg’ die naar de stichter is genoemd, naast een systematische tuin waar de planten volgens de botanische indeling staan. De Jardin des Plantes is een van de stops van onze schattenjacht.
- De mannelijke ginkgo, geplant in de late 18e eeuw.
- De oranjerie, voltooid in 1804, en de Martins-kas uit 1860, met cactussen en vetplanten.
- De Engelse tuin uit 1859 met zijn vijver en het arboretum, aangelegd in 1810.
Zo zie je ze in één wandeling
Begin op de Place de la Comédie bij de Drie Gratiën en bekijk de opera voordat je westwaarts het Écusson in loopt. Klim door de oude straatjes naar de kathedraal Saint-Pierre; de Place de la Canourgue ligt er vlak boven, een goede plek voor een pauze in de schaduw. Loop van daar naar het noorden naar de Jardin des Plantes, met de ingang aan de Boulevard Henri IV, en eindig tussen de bomen. De Promenade du Peyrou, met uitzicht en aquaduct, ligt maar een paar minuten lopen verder als je nog tijd hebt.
Ontdek Montpellier met World City Trail
Onze schattenjacht in Montpellier maakt van de oude binnenstad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops, van de Place de la Comédie tot de Place de la Canourgue, en alle vier plekken uit deze gids zijn stops: de Place de la Comédie, de Opéra Comédie, de Jardin des Plantes en de Place de la Canourgue. Daartussen komt de route langs de kerk Saint-Roch, de Rue Arc en Ciel, de Arc de Triomphe, de Promenade du Peyrou, het aquaduct Saint-Clément en de kathedraal. Bij elke stop los je een puzzel op en hoor je een verhaal, in je eigen tempo.
In Montpellier is er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game, voor wie liever een ander format kiest.
Speel de schattenjacht in Montpellier →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Montpellier →
Speel de outdoor escape game in Montpellier →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.