Ten przewodnik obejmuje cztery miejsca na dwóch krańcach starego miasta Montpellier, zwanego Écusson: Place de la Comédie z operą po wschodniej stronie oraz Place de la Canourgue i Jardin des Plantes na wzgórzu na północnym zachodzie. Razem opowiadają historię miasta, od oratorium XII-wiecznego pana i pierwszego ogrodu botanicznego Francji po XIX-wieczną operę i wielki plac dla pieszych, a z jednego końca na drugi przejdziesz średniowiecznymi uliczkami.
Place de la Comédie
Place de la Comédie to główny plac miasta, ma około 230 metrów długości i 50 szerokości, a otaczają go wysokie XIX-wieczne kamienice w paryskim stylu. Nazwę zawdzięcza teatrowi, który stoi na jednym z jego krańców, odkąd w 1755 roku wytyczono pierwszy plac. Długo było to ruchliwe skrzyżowanie; po otwarciu pod nim tunelu drogowego w 1984 roku, w 1985 roku stał się wielką strefą pieszą zaprojektowaną przez zespół Alaina Marguerita, a samochody stopniowo z niego usunięto.
Pośrodku stoi fontanna Trzech Gracji, wykonana pod koniec lat 90. XVIII wieku przez Étienne’a Dantoine’a, rzeźbiarza z Carpentras. Oryginał w 1989 roku przeniesiono pod dach i zastąpiono kopią. Najstarsza część nawierzchni, owal, który dawniej okrążał ruch uliczny, wciąż nazywa się l’Œuf, czyli jajo, i nadal rozpoznasz go po kolorze gładkich kamieni. Place de la Comédie to pierwszy przystanek naszej gry miejskiej.
- Fontannę Trzech Gracji, centralny punkt placu, z trzema boginiami stojącymi nad wodą.
- Owal l’Œuf, wyróżniony jaśniejszym kamieniem w nawierzchni wokół fontanny.
- Na północy Esplanade Charles-de-Gaulle, długą promenadę z drzewami prowadzącą w stronę Corum i cytadeli.
Opéra Comédie
Opera na końcu placu zastąpiła wcześniejsze teatry strawione przez ogień. Pierwszy, autorstwa Jacques’a Philippe’a Mareschala, otwarto w 1755 roku i uszkodził go pożar w 1785 roku; odbudowany, ponownie otwarto go w 1788 roku, a i ten budynek w 1881 roku całkowicie zniszczył kolejny pożar. Obecny teatr, zaprojektowany przez Josepha-Marie Cassien-Bernarda, ucznia Charles’a Garniera, otwarto w 1888 roku jako wielki teatr w stylu włoskim. Podobnie jak opera Garniera w Paryżu, zbudowano go jako miejsce, w którym chodzi się tyleż, by zobaczyć spektakl, co by się pokazać, z marmurowymi schodami i bogatym wystrojem.
Duża sala ma około 1200 miejsc, a mniejsza, Salle Molière, około 350. Budynek należy do metropolii Montpellier i jest siedzibą Opéra Orchestre national Montpellier Occitanie, która wystawia tu opery i koncerty. Odnowiono go na początku lat 2010. Opéra Comédie to jeden z przystanków naszej gry miejskiej.
- W środku kryształowy żyrandol dużej sali pod kopułą namalowaną przez Jeana-Baptiste’a Arnaud-Durbeca, a w wielkim foyer plafon La Voix Lactée (Droga Mleczna) Ernesta Michela, długi na około 19 metrów.
- Na fasadzie monumentalny zegar rzeźbiarza Jeana-Antoine’a Injalberta; cztery posągi śpiewu, poezji, tragedii i komedii, które stały kiedyś na balustradzie, usunięto.
Place de la Canourgue
Place de la Canourgue często nazywa się najstarszym placem Montpellier. Wzgórze, na którym leży, wybrał w 1129 roku Guilhem VI, pan Montpellier, na rezydencję i oratorium, ze względu na dominujące położenie i widok; oratorium zniszczono w 1562 roku podczas wojen religijnych. Nazwa pochodzi od okcytańskiego słowa oznaczającego kapitułę kanoników, bo teren należał do kapituły Saint-Pierre. Dziś to spokojny prostokąt o wymiarach około 100 na 35 metrów, ocieniony platanami i wiązowcami.
Plac jest też miejscem katedry, której nigdy nie zbudowano. Około 1623 roku biskup Pierre de Fenouillet rozpoczął tu budowę nowej katedry, a w 1626 roku wyburzono dużą część dzielnicy, ale w 1629 roku kardynał Richelieu kazał wstrzymać prace i zamiast tego odnowić starą katedrę Saint-Pierre. Część fundamentów wciąż widać. Place de la Canourgue to ostatni przystanek naszej gry miejskiej.
- Fontannę Jednorożców, zaprojektowaną w 1773 roku przez Jacques’a Donnata i wyrzeźbioną przez Étienne’a Dantoine’a, autora Trzech Gracji. Upamiętnia markiza de Castries, zwycięzcę bitwy pod Kloster Kamp w 1760 roku, przedstawionej na płaskorzeźbie pod stającymi dęba zwierzętami, a na plac przeniesiono ją w 1863 roku.
- Hôtel Richer de Belleval, rezydencję z końca XVII wieku, która w latach 1816–1975 była ratuszem Montpellier.
- Hôtel de Sarret z 1636 roku, znany ze swojej coquille, sklepienia w kształcie muszli, i z dziedzińca w stylu Ludwika XIII.
Jardin des Plantes
Jardin des Plantes to najstarszy ogród botaniczny we Francji. Założono go w 1593 roku, gdy król Henryk IV powierzył jego utworzenie Pierre’owi Richerowi de Belleval, profesorowi botaniki i anatomii. Richer de Belleval wzorował się na ogrodzie botanicznym w Padwie, założonym w 1545 roku, a ogród w Montpellier stał się z kolei wzorem dla Jardin des Plantes w Paryżu. Należy do państwa, zarządza nim Wydział Lekarski Uniwersytetu w Montpellier, a od 1992 roku jest zabytkiem.
Ogród zajmuje około 4,6 hektara przy Boulevard Henri IV i ma około 2680 gatunków, z czego około 500 pochodzi z regionu Morza Śródziemnego, w tym część z około 250 roślinami leczniczymi. W najstarszej części wciąż widać Montagne de Richer, „górę” nazwaną od założyciela, obok ogrodu systematycznego, w którym rośliny ułożono według klasyfikacji botanicznej. Jardin des Plantes to jeden z przystanków naszej gry miejskiej.
- Męskie drzewo miłorzębu, posadzone pod koniec XVIII wieku.
- Oranżerię ukończoną w 1804 roku i szklarnię Martins z 1860 roku, z kaktusami i sukulentami.
- Ogród angielski z 1859 roku z sadzawką i arboretum założone w 1810 roku.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij na Place de la Comédie przy Trzech Gracjach i obejrzyj operę, zanim ruszysz na zachód do Écusson. Wejdź starymi uliczkami pod górę w stronę katedry Saint-Pierre; Place de la Canourgue leży tuż nad nią, to dobre miejsce na przerwę w cieniu. Stamtąd idź na północ do Jardin des Plantes, z wejściem od Boulevard Henri IV, i zakończ spacer wśród drzew. Promenade du Peyrou z widokiem i akweduktem jest tylko kilka minut stąd, jeśli masz jeszcze czas.
Odkryj Montpellier z World City Trail
Nasza gra miejska w Montpellier zamienia stare miasto w grę na twoim telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Place de la Comédie po Place de la Canourgue, a wszystkie cztery miejsca z tego przewodnika są przystankami: Place de la Comédie, Opéra Comédie, Jardin des Plantes i Place de la Canourgue. Po drodze trasa prowadzi do kościoła Saint-Roch, przez Rue Arc en Ciel, pod Łuk Triumfalny, na Promenade du Peyrou, do akweduktu Saint-Clément i do katedry. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Montpellier jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Montpellier →
Wybierz się na samodzielny spacer po Montpellier →
Zagraj w plenerową grę escape w Montpellier →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.