Deze gids brengt je naar drie plekken in en rond de oude stad van Nice (Vieux-Nice): de Tour Saint-François, de klokkentoren van een voormalig franciscanenklooster; de Chapelle de la Visitation Sainte-Claire, een kapel met klooster op de helling van de kasteelheuvel; en de Jardin Albert-Ier, een van de oudste openbare tuinen van de stad, tussen de Place Masséna en de zee. Alle drie zijn stops van onze schattenjacht in Nice, en samen laten ze zien hoe de stad groeide van kloosters en smalle straatjes tot tuinen die over de rivier de Paillon zijn aangelegd.
Tour Saint-François
De franciscanen kwamen in de 13e eeuw naar Nice. Volgens de overlevering vestigden ze zich in 1239 eerst in een klooster ten oosten van de haven, en ongeveer elf jaar later liet hun overste Raymond Ricardi een nieuw klooster bouwen aan de voet van de kasteelheuvel, op grond die een molenaar, Augier Badat, had geschonken. Dat klooster stond op de plek van de huidige Place Saint-François, aan de noordrand van de oude stad, en in 1722 kwam er de klokkentoren met koepel bij. Toen Nice in 1792 onder Frans bestuur kwam, werden de broeders verdreven en dienden de gebouwen als wachthuis, rechtbank en gezondheidsdienst; later stalden Napoleontische troepen hun paarden in een deel van het complex.
De toren bleef staan omdat de stad hem nodig had. In 1798 hield de gemeente hem aan voor een openbare klok, in een tijd dat Nice er maar één had. Het project sleepte tientallen jaren: in 1813 werd een klok voorgesteld, en in 1837 ontwierp de architect Joseph Vernier er een vierkante bovenverdieping voor en een kleine klokkenstoel voor de klok. Het uurwerk kwam uit Morez in de Jura, en na een eerste klok die niet deugde, kwam de klok die uiteindelijk werd opgehangen uit een gieterij in Genua en werd die deels met giften betaald. Nu is de toren ongeveer 41 meter hoog. De stad heeft het oude kloostercomplex stukje bij beetje teruggekocht, en klooster, het oude gemeentepaleis ernaast en de toren worden sinds 2016 in fasen gerestaureerd, dus kijk na wat je binnen kunt bezoeken.
- De klokverdieping en de kleine klokkenstoel bovenop: de toevoegingen uit de jaren 1830 die de 18e-eeuwse toren een nieuwe taak gaven.
- De Place Saint-François zelf, vernieuwd in 2018 en 2019, met het oude gemeentepaleis aan één kant.
- Een spoor van de broeders elders in de stad: het kruis dat broeder Louis Terrini in 1477 op het kloosterkerkhof oprichtte, is het kruis dat nu bekendstaat als de Croix de Cimiez.
Chapelle de la Visitation Sainte-Claire
Hogerop, in de Rue Sainte-Claire, waar de oude stad de kasteelheuvel op klimt, staat een kapel met een voormalig klooster, een openbaar washuis en een tuin erachter. Clarissen lieten de kapel begin 17e eeuw bouwen: het jaartal 1609 is in de hoek gehouwen, en 1669 in de hoek van het klooster dat ze later toevoegden. Tijdens de Franse Revolutie werd het klooster gesloten. Na de Restauratie schonk koning Victor Emanuel I van Sardinië, die Nice weer bestuurde, de gebouwen aan de zusters van de Visitatie, die de plek Visitation-Sainte-Claire noemden. In 1828 lieten ze het interieur beschilderen door de frescoschilder Giuseppe Toselli.
De zusters vertrokken in 1960 en de stad kocht het complex. Toen in 1985 de restauratie begon, was er geen enkele afbeelding van de oude gevel, dus ontwierpen de kunstenaars Patrice Giuge en Marc Lavalle een nieuwe in klassieke stijl, met de ornamenten van Toselli als voorbeeld. Kapel en voormalig klooster zijn beschermde monumenten, en het klooster is verbouwd tot hotel, dat in juni 2024 openging. Verwar deze kapel niet met de nabijgelegen Chapelle de la Visitation, ook wel Providence-kapel genoemd, in de Rue Saint-Augustin: dat is een oudere kloosterkapel, gebruikt door dezelfde orden voordat ze hierheen verhuisden, en nu een buurtcultuurcentrum.
- De beschilderde gevel in warme Siënese aardetinten: het fronton boven de deur is trompe-l’oeil, geen gehouwen steen.
- De portretten van de heilige Clara en de heilige Jozef aan weerszijden van de ingang, met de gecanneleerde pilasters eromheen.
- De jaartallen 1609 en 1669 in de hoeken van de kapel en het klooster.
Jardin Albert-Ier
De Jardin Albert-Ier ligt tussen de Place Masséna en de Promenade des Anglais en is een van de oudste openbare tuinen van Nice. Hij begon als tuin voor wintergasten op moerassige grond bij de monding van de Paillon, de rivier die door de stad loopt. In 1852 werd het terrein geëgaliseerd en op ongeveer een hectare in Italiaanse stijl beplant, met paardenkastanjes, iepen, linden, mimosa’s en parasoldennen. Naarmate de rivier werd ingedijkt en daarna overkapt, groeide de tuin: een nieuwe kade in 1863 liet hem uitbreiden over de oude rivierbedding, en de overkapping van de Paillon in 1890 gaf hem zijn huidige omvang, met Franse gazons, kronkelende Engelse paden en vooral palmen en subtropische bomen.
Zijn naam dateert van 1914, toen de stad hem vernoemde naar Albert I, koning der Belgen, als eerbetoon aan zijn houding tegenover het Duitse ultimatum aan het begin van de Eerste Wereldoorlog. Het belangrijkste monument in de tuin is ouder: het Eeuwfeestmonument (Monument du Centenaire), opgericht in 1892 voor de honderdste verjaardag van de eerste aansluiting van Nice bij Frankrijk in 1792 en in 1896 ingehuldigd door president Félix Faure. De tuin en het Eeuwfeestmonument zijn allebei stops van onze schattenjacht. Midden in de tuin ligt een openluchttheater, het Théâtre de Verdure, gebouwd in 1946 en nog altijd in gebruik voor concerten.
Twee kleine verhalen uit het verleden: in 1854 opende de schrijver Alphonse Karr aan de tuin een winkel met boeketten, fruit en groente, en tot in de jaren 1960 konden kinderen over de paden rijden in houten karretjes getrokken door ezels, tot het groeiende autoverkeer daar een eind aan maakte. Nu is de tuin een geliefde plek om even op een bankje te zitten, en elk jaar is er een boekenfestival.
- Arc 115,5°, de 19 meter lange metalen boog van Bernar Venet op het middelste gazon, geplaatst in 1988; zijn tweelingbroer, Arc 124,5°, staat in Berlijn.
- De Fontaine des Tritons, een fontein die in de jaren 1890 al bij de tuin hoorde.
- De beelden van de Tragedie en de Dans van beeldhouwer Victor Nicolas, aan weerszijden van het podium van het Théâtre de Verdure.
Zo zie je ze in één wandeling
Begin op de Place Garibaldi, het plein met arcaden aan de noordrand van de oude stad, waar ook onze schattenjacht begint. Loop de oude stad in naar de Place Saint-François en de Tour Saint-François, en klim dan door de straatjes naar de Rue Sainte-Claire en de Chapelle de la Visitation Sainte-Claire. Daal weer af langs de kathedraal van Nice naar de Cours Saleya en de Opéra, en volg dan de Promenade du Paillon, het park boven de rivier, tot aan de Place Masséna en de Fontaine du Soleil. De Jardin Albert-Ier ligt vlak naast het plein, op weg naar de zee, dus je kunt de wandeling eindigen op een bankje onder de palmen of op de Promenade des Anglais.
Ontdek Nice met World City Trail
Onze schattenjacht in Nice maakt van de oude stad een spel dat je op je telefoon speelt. De route verbindt 10 stops, van de Place Garibaldi tot de Jardin Albert-Ier, en de Tour Saint-François, de Chapelle de la Visitation Sainte-Claire en de Jardin Albert-Ier zijn allemaal stops, samen met de kathedraal, de Cours Saleya, de Opéra, de Promenade du Paillon, de Fontaine du Soleil en het Eeuwfeestmonument. Bij elke stop los je een puzzel op en hoor je een verhaal, in je eigen tempo.
In Nice is er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game, voor wie liever een ander formaat kiest.
Speel de schattenjacht in Nice →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Nice →
Speel de outdoor escape game in Nice →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.