Deze gids behandelt drie heel verschillende plekken in en rond Charleston. Rainbow Row en het Old Slave Mart Museum liggen in de oude stad maar een paar minuten lopen van elkaar, en beide vertellen iets over wie de rijkdom van de haven opbouwde en hoe de stad zich dat herinnert. De Angel Oak, een enorme virginische eik op Johns Island, ligt buiten het centrum en is de rit alleen al waard.
Rainbow Row
Rainbow Row is een rij van dertien huizen aan East Bay Street, tussen Tradd Street en Elliott Street, ongeveer de nummers 79 tot 107. Ze werden gebouwd door kooplieden, met een winkel of kantoor op de begane grond en de woning van het gezin erboven, in een tijd dat de straat direct aan de Cooper River lag; het land ervoor werd pas later opgehoogd. Sommige huizen gaan terug tot de jaren 1740, toen Othniel Beale hier grond kocht, andere werden gebouwd of herbouwd na een brand in 1778 die een groot deel van de buurt verwoestte maar de nummers 95 tot 101 spaarde.
Na de Burgeroorlog raakte de straat in verval, en begin 20e eeuw waren deze huizen bijna krotten. In 1931 kocht Dorothy Haskell Porcher Legge de nummers 99 tot 101, begon ze te restaureren en verfde ze roze, naar een koloniaal Caribisch kleurenschema. Andere eigenaren volgden met hun eigen pasteltinten, en in 1945 was het grootste deel van de rij gerestaureerd. De naam Rainbow Row komt uit de tijd van die restauraties in de jaren 1930 en 1940.
- Het roze duo op East Bay 99–101, het huis waarmee de kleuren begonnen.
- De begane grond, waar de brede openingen van de oude winkelpuien nog goed te herkennen zijn.
- Bedenk dat hier mensen wonen: fotografeer vanaf de stoep en houd de stoepjes voor de deur vrij.
De kleuren: feiten en legendes
Verschillende verhalen verklaren de kleuren. Volgens het ene hielpen ze dronken zeelieden hun onderkomen te vinden; volgens een ander lieten ze klanten die niet konden lezen de juiste winkel vinden. Dat zijn legendes: de kleuren stammen uit de restauraties van de 20e eeuw, niet uit de tijd van de kooplieden. Een praktischere reden die vaak wordt genoemd, is dat lichte kleuren een huis in de zomer van Charleston koeler houden.
Het Old Slave Mart Museum
Op Chalmers Street 6, een geplaveid straatje een paar blokken van de Old Exchange, staat het laatste bewaarde gebouw van een complex voor slavenveilingen in South Carolina. Tot 1856 werden tot slaaf gemaakte mensen in de open lucht verkocht, vooral rond de Old Exchange; dat jaar verbood de stad daar openbare veilingen en verhuisde de handel naar binnen. Op 1 juli 1856 ging hier Ryan’s Mart open, eigendom van gemeenteraadslid Thomas Ryan: een ommuurd terrein met een verkoopzaal, een keuken, een ziekenboeg, een gevangenis van vier verdiepingen en een kraal. Het huidige gebouw was de verkoopzaal, in 1859 gebouwd door veilingmeester Z. B. Oakes, die de markt had gekocht. De verkopen stopten rond 1863, tijdens het bombardement van de stad door de Unie, en troepen van de Unie sloten de markt in 1865.
In 1938 kocht Miriam B. Wilson het gebouw en opende er een museum dat eerst Afrikaanse en Afro-Amerikaanse kunst en ambachten liet zien. Het sloot in 1987; de stad kocht het in 1988, restaureerde het en heropende het in 2007 als museum over de rol van Charleston in de binnenlandse slavenhandel. Charleston was een van de belangrijkste havens waarlangs tot slaaf gemaakte Afrikanen naar Noord-Amerika werden gebracht, en de tentoonstelling vertelt de verhalen van de mensen die hier werden verkocht.
- Let op: de gevel van de vroegere verkoopzaal aan het smalle straatje, het enige deel van Ryan’s Mart dat nog overeind staat.
- Neem de tijd voor de persoonlijke verhalen en documenten binnen; het museum is klein en kun je het best rustig bekijken. Het is een van de stops van onze schattenjacht.
De Angel Oak
Op Johns Island, ten zuidwesten van de stad, staat de Angel Oak, een virginische eik die op 400 tot 500 jaar wordt geschat; sommigen noemen een hogere leeftijd, maar de meeste historici houden het op de lagere schatting. Hij is ongeveer 66 voet hoog, zijn schaduw beslaat zo’n 17.200 vierkante voet en zijn langste tak reikt ongeveer 187 voet ver. De boom dankt zijn naam aan het landgoed van Justus Angel en zijn vrouw Martha Waight Tucker Angel, op wier grond hij stond.
Volgens de plaatselijke folklore verschijnen de geesten van vroegere tot slaaf gemaakten als engelen rond de boom; zie het als een legende die rond de naam is ontstaan. De eik werd in 1989 zwaar beschadigd door orkaan Hugo, en sinds 1991 zijn de boom en het parkje eromheen eigendom van de stad Charleston.
- Let op: de enorme lage takken die tot op de grond zakken en weer omhoog komen, typisch voor oude virginische eiken.
- Kom vroeg of laat op de dag voor zachter licht; het park ligt buiten de wandeling, dus plan het als apart uitstapje met de auto, bijvoorbeeld op weg naar de eilanden Kiawah of Seabrook.
Zo zie je ze in één wandeling
Begin in de oude stad bij het Old Slave Mart Museum aan Chalmers Street. Loop naar het oosten naar East Bay Street en volg die naar het zuiden langs de Old Exchange tot Rainbow Row; het mooiste zicht op de hele rij heb je vanaf de stoep aan de overkant. Van hier zijn Waterfront Park en de Battery vlakbij. Bewaar de Angel Oak voor een aparte ochtend of middag.
Ontdek Charleston met World City Trail
Onze schattenjacht in Charleston maakt van de oude stad een spel dat je op je telefoon speelt. De route verbindt 10 stops, van het Charleston Museum tot Waterfront Park, en twee plekken uit deze gids zijn stops: het Old Slave Mart Museum en Rainbow Row. Andere stops zijn onder meer de City Market, het Heyward-Washington House en de Old Exchange met de Provost Dungeon. De Angel Oak ligt niet op de route.
In Charleston zijn er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game, voor wie liever een ander formaat kiest.
Speel de schattenjacht in Charleston →
Doe de zelfgeleide wandeltour door Charleston →
Speel de outdoor escape game in Charleston →
Feiten gecontroleerd in oktober 2026.