Red Square in St. Gallen: Pipilotti Rist’s Outdoor Living Room

The Red Square (Stadtlounge) in St. Gallen

Czerwony Plac (Roter Platz), oficjalnie Stadtlounge, czyli „salon miasta”, to kilka ulic w dzielnicy Bleicheli w St. Gallen, pokrytych od ściany do ściany miękką czerwoną nawierzchnią. Szwajcarska artystka Pipilotti Rist i architekt Carlos Martinez zaprojektowali je jako publiczny salon między biurowcami, z kanapami, stołami, fontanną, a nawet samochodem pod tą samą czerwoną skórą. Otwarto go w listopadzie 2005 roku.

Czerwony Plac w skrócie

  • Gdzie: Bleicheli, dzielnica banków między dworcem głównym a Starym Miastem, wokół siedziby grupy bankowej Raiffeisen.
  • Otwarty: 3 listopada 2005 roku, po konkursie projektowym; czerwoną nawierzchnię odnowiono w 2020 roku.
  • Autor: artystka Pipilotti Rist wraz z pracownią Carlos Martinez Architekten.
  • Czym jest dziś: bezpłatną przestrzenią publiczną o powierzchni około 2600 metrów kwadratowych, otwartą dzień i noc, w której je się lunch, umawia na spotkania i bawi.
  • Potrzebny czas: 15–30 minut, a do tego drugie spojrzenie po zmroku, gdy zapalają się lampy.

Od fabryk tekstylnych do czerwonego dywanu

Bleicheli leży tuż za średniowiecznymi murami St. Gallen. Nazwa przypomina blechy, łąki, na których dawniej rozkładano w słońcu miejskie płótno lniane, a w XIX wieku, gdy St. Gallen było jednym z największych światowych ośrodków haftu, dzielnica zapełniła się fabrykami tekstylnymi. W XX wieku zastąpiły je banki i ubezpieczalnie, a okolica stała się zespołem funkcjonalnych biurowców, przez które się przechodziło, zamiast w nich zostać.

Żeby to zmienić, miasto St. Gallen i grupa Raiffeisen, która ma tu swoją siedzibę, ogłosiły konkurs. Pipilotti Rist i Carlos Martinez wygrali z pomysłem publicznego salonu: zamiast placu z kilkoma ławkami potraktowali ulice jak wnętrze, z podłogą, meblami i lampami pod sufitem. Stadtlounge otwarto 3 listopada 2005 roku. Należy wspólnie do miasta, Raiffeisen Szwajcaria i funduszu emerytalnego Raiffeisen, a w 2020 roku zużytą czerwoną podłogę zastąpiono nową nawierzchnią z poliuretanu.

Na co zwrócić uwagę

  • Czerwona podłoga: miękka, lekko sprężysta nawierzchnia, która pokrywa tak samo chodniki, krawężniki, ławki i fontannę, jakby ktoś wylał na ulicę dywan.
  • Samochód: sportowe auto zaparkowane na środku salonu, pokryte tą samą czerwienią co wszystko inne. To najczęściej fotografowany obiekt na placu.
  • Meble: zaokrąglone kanapy z dala od przejścia, fotele w kształcie otoczaków wokół niskich stolików oraz długie stoły z ławami, przy których około 20 osób może urządzić zebranie pod chmurką.
  • Wiszące lampy: wielkie owalne lampy wiszą na linach między biurowcami jak unoszące się w powietrzu kamienie. Po zmroku zmieniają kolory.
  • Kontrast: cofnij się kilka kroków i zobacz, jak czerwień zderza się z szarymi i szklanymi fasadami banków. To zderzenie jest sednem dzieła.

Dlaczego wszyscy mówią Czerwony Plac

Oficjalna nazwa to Stadtlounge, ale prawie wszyscy w St. Gallen mówią Roter Platz, Czerwony Plac, po prostu z powodu koloru. Pipilotti Rist, urodzona w 1962 roku w Grabs w kantonie St. Gallen, słynie przede wszystkim z kolorowych instalacji wideo i miękkich przestrzeni, do których można wejść. Tu zrobiła coś podobnego z całą ulicą, a ponieważ jest ona otwarta dla wszystkich, dzieło działa dopiero wtedy, gdy ludzie z niego korzystają.

Wskazówki na wizytę

  • Jeśli możesz, przyjdź dwa razy: za dnia, by sfotografować czerwień na tle biurowych fasad, i po zmroku, gdy lampy zmieniają kolor.
  • Usiądź i korzystaj. Salon jest przestrzenią publiczną: w dni powszednie w porze lunchu jedzą tu pracownicy biur, a w weekendy bawią się dzieci.
  • Połącz wizytę z Muzeum Tekstyliów kilka minut pieszo stąd, a potem idź dalej na Stare Miasto i do zespołu opactwa.

W pobliżu

  • Muzeum Tekstyliów w St. Gallen: koronki, hafty i księgi wzorów, które tłumaczą tekstylny boom, jaki ukształtował Bleicheli.
  • Zespół opactwa (Stiftsbezirk): od 1983 roku na liście światowego dziedzictwa UNESCO, z barokową katedrą i Biblioteką Opactwa.
  • Wykusze na Starym Mieście: uliczki wokół Marktgasse i Spisergasse pełne są rzeźbionych i malowanych wykuszy (Erker) na domach bogatych kupców.
  • Marktplatz: plac targowy na skraju Starego Miasta z pomnikiem Vadiana, humanisty, lekarza i burmistrza, który przeprowadził reformację w St. Gallen.

Odkryj St. Gallen z World City Trail

Nasza gra miejska w St. Gallen zamienia Stare Miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków i trwa około 2 godzin, w tym około 26 minut marszu. Możesz grać po angielsku, niemiecku, francusku, włosku lub hiszpańsku.

Odkryj St. Gallen poprzez zabawę

Zamień zabytki opisane w tym artykule w grę miejską na własną rękę, w którą możesz grać na swoim telefonie.

11 € za jedną osobę, 5 € za osobę w grupach liczących co najmniej cztery osoby.

Zobacz przygodę w St. Gallen →

Jeśli wolisz inny format, w St. Gallen jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape.

Zagraj w grę miejską w St. Gallen →

Wybierz się na samodzielny spacer po St. Gallen →

Zagraj w plenerową grę escape w St. Gallen →

Fakty sprawdzone w październiku 2026.

Koszyk
Przewijanie do góry