Το Le Passe-Muraille είναι το χάλκινο άγαλμα ενός άνδρα που βγαίνει από πέτρινο τοίχο στην Place Marcel-Aymé, μια μικρή πλατεία στις πλαγιές της Μονμάρτρης. Απεικονίζει τον Ντιτιγιέλ, τον ήρωα του διηγήματος του Μαρσέλ Αιμέ για έναν υπάλληλο που μπορούσε να περνά μέσα από τους τοίχους, τη στιγμή που τον εγκαταλείπει το χάρισμά του. Το φιλοτέχνησε ο ηθοποιός Ζαν Μαρέ, φίλος του συγγραφέα.
Το Le Passe-Muraille με μια ματιά
- Πού: Place Marcel-Aymé, εκεί όπου η rue Norvins συναντά τη rue Girardon, στο 18ο διαμέρισμα, λίγο δυτικά της Place du Tertre.
- Δημιουργήθηκε: το 1989, περισσότερα από 20 χρόνια μετά τον θάνατο του Μαρσέλ Αιμέ το 1967.
- Από: τον Ζαν Μαρέ, τον σταρ της «Πεντάμορφης και του Τέρατος» του Ζαν Κοκτό, που ήταν επίσης ζωγράφος και γλύπτης.
- Τι είναι σήμερα: ένα δημόσιο γλυπτό ενσωματωμένο στον τοίχο της πλατείας, ελεύθερο να το δείτε οποιαδήποτε ώρα και ένα από τα πιο φωτογραφημένα σημεία του λόφου.
- Χρόνος: 5–10 λεπτά, συν την ουρά για φωτογραφίες τις πολυσύχναστες ώρες.
Από ένα διήγημα της δεκαετίας του 1940 σε έναν μπρούντζο στον τοίχο
Ο Μαρσέλ Αιμέ ήρθε στο Παρίσι το 1923 και έζησε στη Μονμάρτρη από τις αρχές της δεκαετίας του 1930 ως τον θάνατό του. Το «Le Passe-muraille» δημοσιεύτηκε πρώτη φορά το 1941 και το 1943 έδωσε τον τίτλο του σε μια συλλογή διηγημάτων. Ξεκινά στο 75 bis της rue d’Orchampt, έναν πραγματικό δρόμο της Μονμάρτρης, όπου ένας ήπιος υπάλληλος ονόματι Ντιτιγιέλ, με πινς-νεζ και μαύρο μουσάκι, ανακαλύπτει στα σαράντα του ότι μπορεί να περνά μέσα από τοίχους. Πρώτα χρησιμοποιεί το χάρισμα για να τρελάνει έναν καταπιεστικό προϊστάμενο, ύστερα γίνεται τζέντλεμαν διαρρήκτης με το ψευδώνυμο Garou-Garou. Στο τέλος ερωτεύεται, παίρνει κατά λάθος κάποια χάπια που του είχε γράψει παλιότερα ένας γιατρός και χάνει τη δύναμή του στη μέση ενός τοίχου της rue Norvins, όπου μένει για πάντα. Στην κινηματογραφική μεταφορά του 1951, «Garou-Garou, le passe-muraille», πρωταγωνίστησε ο Μπουρβίλ.
Από το 1963 ο Αιμέ πέρασε τα τελευταία του χρόνια σε ένα διαμέρισμα στο 26 της rue Norvins, το γωνιακό κτίριο αυτής της πλατείας, σήμερα 2 Place Marcel-Aymé. Η πλατεία φέρει σήμερα το όνομά του, και το 1989 ο Ζαν Μαρέ τοποθέτησε τον χάλκινο Ντιτιγιέλ στον τοίχο, λίγα βήματα από το τελευταίο σπίτι του συγγραφέα. Ο Μαρέ έδωσε στη μορφή χαρακτηριστικά που θυμίζουν τον ίδιο τον Αιμέ, έτσι ο άνθρωπος στον τοίχο είναι ταυτόχρονα ο ήρωας και ο δημιουργός του.
Τι να προσέξετε
- Το μισό σώμα: η μορφή βγαίνει μόνο εν μέρει από την πέτρα, με το κεφάλι, τους ώμους, ένα απλωμένο χέρι και ένα πόδι να προεξέχουν από τον τοίχο.
- Το πρόσωπο: λέγεται συνήθως ότι το μακρύ, λεπτό πρόσωπο μοιάζει με του ίδιου του Μαρσέλ Αιμέ.
- Το γυαλιστερό χέρι: το απλωμένο χέρι έχει γυαλίσει σαν χρυσό από τους επισκέπτες που το σφίγγουν ή κάνουν πως τραβούν τον άνδρα έξω.
- Η στάση: το ένα πόδι μπροστά, σαν να τον σταμάτησαν στη μέση του βήματος, ακριβώς όπως τελειώνει η ιστορία.
- Ο ίδιος ο τοίχος: η μορφή είναι ενσωματωμένη σε έναν συνηθισμένο πέτρινο τοίχο αντιστήριξης, οπότε εύκολα περνάτε από μπροστά χωρίς να την προσέξετε.
Η κιθάρα του Ζεν Πολ
Το διήγημα κλείνει με μια συγκινητική λεπτομέρεια. Τις χειμωνιάτικες νύχτες, γράφει ο Αιμέ, ο φίλος του Ντιτιγιέλ, ο ζωγράφος Ζεν Πολ, έρχεται στη rue Norvins με την κιθάρα του για να παρηγορήσει τον φυλακισμένο, και οι νυχτοπερπατητές ακούν μια πνιχτή φωνή να απαντά μέσα από την πέτρα. Ο Ζεν Πολ ήταν πραγματικός ζωγράφος της Μονμάρτρης και φίλος του Αιμέ, έτσι οι καλλιτέχνες του λόφου ζουν και μέσα στην ιστορία. Το άγγιγμα ή η χειραψία με το χάλκινο χέρι είναι νεότερη συνήθεια: κάποιοι λένε ότι φέρνει τύχη ή πραγματοποιεί μια ευχή, αλλά είναι παράδοση των επισκεπτών, όχι μέρος της ιστορίας.
Συμβουλές για την επίσκεψή σας
- Ελάτε νωρίς το πρωί ή το βράδυ: το μεσημέρι συχνά περιμένουν γκρουπ στη σειρά για φωτογραφία με το άγαλμα.
- Για τη φωτογραφία, πηγαίνετε στην απέναντι πλευρά της πλατείας, ώστε να χωρέσει ολόκληρος ο τοίχος και το γωνιακό κτίριο όπου έζησε ο Αιμέ.
- Διαβάστε το διήγημα πριν έρθετε: είναι σύντομο, αστείο και μεταφρασμένο σε πολλές γλώσσες, και το άγαλμα γίνεται πολύ πιο διασκεδαστικό.
- Προσοχή στην κίνηση: η rue Norvins είναι στενή και περνούν αυτοκίνητα και τουριστικά τρενάκια.
Κοντά
- Place Dalida: η πλατειούλα με τη χάλκινη προτομή της τραγουδίστριας Νταλιντά, λίγο πιο κάτω στη rue Girardon.
- La Maison Rose: το ροζ γωνιακό καφέ που ζωγράφισε ο Μορίς Ουτριγιό, λίγα βήματα από την Place Dalida στη rue de l’Abreuvoir.
- Musée de Montmartre: το μουσείο στο παλαιότερο σπίτι της Μονμάρτρης, στη rue Cortot, με τον παλιό κήπο του Ρενουάρ, λίγα λεπτά με τα πόδια.
- Place du Tertre: η παλιά πλατεία του χωριού γεμάτη καβαλέτα ζωγράφων, λίγα λεπτά με τα πόδια ανατολικά στη rue Norvins.
Ανακαλύψτε τη Μονμάρτη με τη World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στη Μονμάρτρη κάνει τους δρόμους του λόφου παιχνίδι στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις και διαρκεί περίπου 2 ώρες, με περίπου 22 λεπτά περπάτημα. Το άγαλμα του Passe-Muraille είναι μία από τις στάσεις, μαζί με τον Τοίχο της Αγάπης, το Bateau-Lavoir και την Place du Tertre.
Αν προτιμάτε κάτι διαφορετικό, στη Μονμάρτρη υπάρχει επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Μονμάρτης →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στη Μονμάρτη →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στη Μονμάρτη →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.