Η Κοΐμπρα ήταν πρωτεύουσα της Πορτογαλίας τον 12ο και τον 13ο αιώνα, και τα σημεία που αφηγούνται αυτή την ιστορία βρίσκονται σε μία απότομη ανηφόρα από το ποτάμι ως την κορυφή του λόφου. Ο οδηγός αυτός ακολουθεί πέντε από αυτά, από την κάτω στην πάνω πόλη: την εκκλησία της Santa Cruz, όπου είναι θαμμένοι οι δύο πρώτοι βασιλιάδες της Πορτογαλίας, την Praça do Comércio, την αψίδα της Αλμεντίνα, τον Παλιό και τον Νέο Καθεδρικό. Καταλήγει στην απέναντι όχθη του Μοντέγκου, στην Quinta das Lágrimas, τον κήπο που συνδέεται με την ιστορία του Πέδρο και της Ινές ντε Κάστρο, την πιο γνωστή ιστορία αγάπης της Πορτογαλίας.
Η εκκλησία και η μονή της Santa Cruz
Η Santa Cruz ιδρύθηκε το 1131 από μια κοινότητα Αυγουστινιανών κανονικών με επικεφαλής τον Άγιο Θεοτόνιο, ακριβώς έξω από τα τείχη, και χτίστηκε μεταξύ 1132 και 1223. Γρήγορα έγινε μία από τις ισχυρότερες μονές του βασιλείου, και ο βασιλιάς Αφόνσο Ενρίκες, ο πρώτος βασιλιάς της Πορτογαλίας, επέλεξε να ταφεί εδώ. Επειδή αναπαύονται στον ναό ο ίδιος και ο γιος του Σάντσο Α΄, η εκκλησία έχει το καθεστώς Εθνικού Πανθέου.
Από τη ρωμανική εκκλησία δεν σώζεται σχεδόν τίποτα. Ό,τι βλέπετε σήμερα είναι κυρίως του 16ου αιώνα: η κεντρική πύλη φτιάχτηκε μεταξύ 1522 και 1525 υπό τον Γάλλο γλύπτη Nicolau Chanterene, συνδυάζοντας τον μανουελικό διάκοσμο του ύστερου γοτθικού με τις νέες μορφές της Αναγέννησης, και το 1530 οι δύο βασιλικοί τάφοι μεταφέρθηκαν στο κεντρικό παρεκκλήσι, μέσα σε σκαλιστά μνημεία από το ίδιο εργαστήριο.
- Οι τάφοι του Αφόνσο Ενρίκες και του Σάντσο Α΄, στις δύο πλευρές του κεντρικού παρεκκλησιού.
- Η πρόσοψη προς την Praça 8 de Maio, γεμάτη μανουελικά και αναγεννησιακά γλυπτά.
Praça do Comércio
Η Praça do Comércio, γνωστή και ως Praça Velha, ήταν η κεντρική πλατεία της κάτω πόλης, όπου έμποροι και τεχνίτες ζούσαν και εμπορεύονταν κάτω από τα τείχη. Είναι μια μακρόστενη, επικλινής πλατεία με ψηλά, στενά σπίτια. Στη μία άκρη της βρίσκεται η Igreja de Santiago, ρωμανική εκκλησία που ξαναχτίστηκε τις τελευταίες δεκαετίες του 12ου αιώνα επί βασιλιά Σάντσο Α΄ και σήμερα είναι Εθνικό Μνημείο. Τη δεκαετία του 1540 χτίστηκε από πάνω της μια δεύτερη εκκλησία για τη Misericórdia της πόλης, που αφαιρέθηκε μόλις στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα.
- Η πύλη της Igreja de Santiago, με κιονόκρανα σκαλισμένα με φυτά και ζώα, μερικά αντιγραμμένα από εκείνα του Παλιού Καθεδρικού.
Η αψίδα της Αλμεντίνα
Η Arco de Almedina είναι η τελευταία σωζόμενη μεσαιωνική πύλη προς την πάνω πόλη. Το όνομά της προέρχεται από την αραβική λέξη για την πόλη, και η αρχή της ανάγεται στα τείχη του 11ου αιώνα, πριν από τη χριστιανική ανακατάληψη. Η αψίδα ξαναχτίστηκε και ενισχύθηκε τον 12ο αιώνα και διαμορφώθηκε εκ νέου τον 16ο. Μαζί με τον πύργο που χτίστηκε από πάνω της σχηματίζει το συγκρότημα που είναι γνωστό ως Πύλη του Προτειχίσματος (Porta da Barbacã). Από τον 14ο αιώνα ο πύργος ήταν έδρα του δημοτικού συμβουλίου και αργότερα στέγασε το αρχείο της πόλης.
- Σταθείτε κάτω από την αψίδα, στην κορυφή των σκαλοπατιών που ανεβαίνουν από τη Rua Ferreira Borges, και κοιτάξτε πίσω: εδώ τελειώνουν οι εμπορικοί δρόμοι της κάτω πόλης και αρχίζουν τα απότομα σοκάκια της παλιάς πάνω πόλης.
Ο Παλιός Καθεδρικός (Sé Velha)
Η Sé Velha είναι από τα σημαντικότερα ρωμανικά κτίρια της Πορτογαλίας. Ο Αφόνσο Ενρίκες αποφάσισε να χρηματοδοτήσει νέο καθεδρικό μετά τη μάχη του Ουρίκε το 1139, και το κύριο κτίριο ολοκληρώθηκε στις αρχές του 13ου αιώνα. Το σχέδιο αποδίδεται στον Μάστορα Ρομπέρ, πιθανότατα Γάλλο, που δούλευε και στον καθεδρικό της Λισαβόνας. Με τα ψηλά τείχη με τις επάλξεις, τις χοντρές αντηρίδες και τα λίγα στενά παράθυρα, μοιάζει περισσότερο με μικρό φρούριο παρά με εκκλησία, θύμηση των πολέμων της εποχής.
Μέσα, το κεντρικό παρεκκλήσι έχει ένα μεγάλο σκαλιστό και επιχρυσωμένο ξύλινο τέμπλο, φτιαγμένο μεταξύ 1498 και 1502 από τους Φλαμανδούς καλλιτέχνες Olivier de Gand και Jean d’Ypres σε φλογόσχημο γοτθικό ρυθμό, που αφηγείται την ιστορία της Παναγίας και του Χριστού. Το περιστύλιο, που ξεκίνησε το 1218, δείχνει το πέρασμα από το ρωμανικό στο γοτθικό: κάθε οξυκόρυφο τόξο περικλείει δύο μικρότερα ημικυκλικά.
- Η Porta Especiosa στη βόρεια πλευρά, μια τριώροφη αναγεννησιακή πύλη της δεκαετίας του 1530 που αποδίδεται στον Γάλλο γλύπτη João de Ruão.
- Τα πλακάκια από τη Σεβίλλη, τοποθετημένα γύρω στο 1500, που σώζονται σε σημεία, κυρίως στον τοίχο αριστερά από την είσοδο.
Ο Νέος Καθεδρικός (Sé Nova)
Πιο ψηλά, κοντά στο πανεπιστήμιο, βρίσκεται ο Νέος Καθεδρικός. Χτίστηκε ως εκκλησία του κολεγίου των Ιησουιτών από το 1541 και ολοκληρώθηκε τον 17ο αιώνα. Όταν ο μαρκήσιος του Πομπάλ έδιωξε τους Ιησουίτες από την Πορτογαλία το 1759, η εκκλησία έμεινε άδεια, και το 1772 ο επίσκοπος μετέφερε εδώ την έδρα του από τη Sé Velha. Η πρόσοψη είναι λιτή μανιεριστική στο κάτω μέρος και μπαρόκ στο πάνω, με αγάλματα τεσσάρων Ιησουιτών αγίων στις κόγχες.
- Η πέτρινη κολυμβήθρα και τα στασίδια του χορού στο κεντρικό παρεκκλήσι, που ήρθαν και τα δύο από τον Παλιό Καθεδρικό.
Η Quinta das Lágrimas και η ιστορία του Πέδρο και της Ινές
Στην απέναντι όχθη του Μοντέγκου, απέναντι από την παλιά πόλη, βρίσκεται η Quinta das Lágrimas, ένα κτήμα με περίπου 12 εκτάρια κήπων και ένα μέγαρο που σήμερα είναι ξενοδοχείο. Το όνομά του, Κτήμα των Δακρύων, προέρχεται από την ιστορία της Ινές ντε Κάστρο, μιας κυρίας της αυλής από τη Γαλικία. Ο διάδοχος Πέδρο την ερωτεύτηκε γύρω στο 1340, και η σχέση ανησύχησε τον πατέρα του, τον βασιλιά Αφόνσο Δ΄, που διέταξε να τη σκοτώσουν το 1355. Όταν ο Πέδρο έγινε βασιλιάς δύο χρόνια αργότερα, εκδικήθηκε τους δολοφόνους της.
Τα υπόλοιπα είναι θρύλος. Λέγεται ότι ο Πέδρο έβγαλε το σώμα της Ινές από τον τάφο και το κάθισε στον θρόνο, και ότι η αυλή αναγκάστηκε να της φιλήσει το χέρι. Στον κήπο, η Fonte das Lágrimas λέγεται ότι σχηματίστηκε από τα δάκρυά της, και ο κόκκινος λεκές στις πέτρες, στην πραγματικότητα ένα είδος φυκιού, ότι είναι το αίμα της. Στη γειτονική Fonte dos Amores, κατά την παράδοση, ο Πέδρο της έστελνε γράμματα που επέπλεαν στο νερό. Οι δύο εραστές αναπαύονται σήμερα σε σκαλιστούς τάφους, αντικριστά, στη μονή της Αλκομπάσα, βόρεια της Λισαβόνας.
- Η θέα πέρα από το ποτάμι προς τον πύργο του πανεπιστημίου και την παλιά πόλη. Η Quinta δεν είναι στη διαδρομή του κυνηγιού θησαυρού μας· από την παλιά πόλη περάστε τη γέφυρα Santa Clara ή την πεζογέφυρα Pedro e Inês.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Ξεκινήστε από την κάτω πόλη, από τη Santa Cruz στην Praça 8 de Maio, και ακολουθήστε τη Rua Visconde da Luz ως την Praça do Comércio. Ανεβείτε τα σκαλιά από τη Rua Ferreira Borges ως την αψίδα της Αλμεντίνα, συνεχίστε από το απότομο σοκάκι ως τον Παλιό Καθεδρικό και ανεβείτε κι άλλο ως τον Νέο Καθεδρικό κοντά στο πανεπιστήμιο. Έπειτα κατεβείτε μέσα από την παλιά πόλη ως το ποτάμι και περάστε στην αριστερή όχθη για την Quinta das Lágrimas, που μπορείτε άνετα να την αφήσετε για άλλη μέρα.
Ανακαλύψτε την Κοΐμπρα με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στην Κοΐμπρα μετατρέπει την παλιά πόλη σε ένα παιχνίδι που παίζετε στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις, από την εκκλησία της Santa Cruz ως τον Βοτανικό Κήπο, και η Santa Cruz, η Praça do Comércio, η Πύλη του Προτειχίσματος, ο Παλιός και ο Νέος Καθεδρικός είναι όλα στάσεις, μαζί με το Εθνικό Μουσείο Machado de Castro, το Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα, τη Σκάλα της Μινέρβας και την Praça Dom Dinis. Σε κάθε στάση λύνετε έναν γρίφο και μαθαίνετε μια ιστορία, με τον δικό σας ρυθμό.
Στην Κοΐμπρα υπάρχουν επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game, για όσους προτιμούν διαφορετική μορφή.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Κοΐμπρα →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στην Κοΐμπρα →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στην Κοΐμπρα →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.