Η παλιά πόλη της Κολωνίας κατεβαίνει από τον καθεδρικό ως τον Ρήνο, και σχεδόν ό,τι αξίζει να δείτε βρίσκεται σε αυτή τη μικρή πλαγιά: ο ίδιος ο καθεδρικός, το παλιό δημαρχείο, ρωμανικές εκκλησίες, κρήνες γεμάτες τοπικούς θρύλους και δύο πολύ διαφορετικά μουσεία. Ο οδηγός αυτός παρουσιάζει επτά από αυτά τα σημεία: τον καθεδρικό της Κολωνίας, την κρήνη των Heinzelmännchen, τον πύργο του δημαρχείου στην Alter Markt, το άγαλμα του Tünnes και του Schäl, το Groß St. Martin, το Μουσείο Wallraf-Richartz και το Μουσείο Σοκολάτας στο ποτάμι. Συνδέονται σε μία βόλτα από τον καθεδρικό ως το νερό.
Ο καθεδρικός της Κολωνίας
Οι εργασίες του καθεδρικού ξεκίνησαν το 1248, για να στεγάσουν τα λείψανα των Τριών Μάγων που είχαν μεταφερθεί στην Κολωνία το 1164. Η κατασκευή επιβραδύνθηκε τη δεκαετία του 1470 και σταμάτησε εντελώς τον 16ο αιώνα, αφήνοντας ένα ολοκληρωμένο ιερό και ένα κομμάτι του νότιου πύργου με έναν ξύλινο γερανό στην κορυφή, που έμεινε εκεί περίπου 400 χρόνια και έγινε μέρος της εικόνας της πόλης. Η κατασκευή ξανάρχισε τον 19ο αιώνα με βάση τα μεσαιωνικά σχέδια, και ο καθεδρικός ολοκληρώθηκε το 1880.
Με τα δύο καμπαναριά του, ύψους περίπου 157 μέτρων, ήταν το ψηλότερο κτίριο του κόσμου από το 1880 ώσπου λίγα χρόνια αργότερα το ξεπέρασε το Μνημείο της Ουάσιγκτον, και παραμένει ο ψηλότερος καθεδρικός. Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι βόμβες τον έπληξαν σοβαρά, αλλά έμεινε όρθιος, και από το 1996 είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Οι επισκευές δεν τελειώνουν ποτέ: η ομάδα λιθοξόων του καθεδρικού δουλεύει σε αυτόν σχεδόν ασταμάτητα.
- Η λειψανοθήκη των Τριών Μάγων πίσω από την Αγία Τράπεζα, μια τεράστια επιχρυσωμένη λάρνακα που άρχισε ο χρυσοχόος Νικόλαος του Βερντέν το 1190.
- Ο σταυρός του Γέρο, γύρω στο 960, ένας από τους παλαιότερους μεγάλους εσταυρωμένους βόρεια των Άλπεων, και η Παναγία του Μιλάνου, γύρω στο 1290.
- Το βιτρό του Gerhard Richter στο νότιο εγκάρσιο κλίτος, του 2007, φτιαγμένο από χιλιάδες χρωματιστά τετράγωνα, και η ανάβαση 533 σκαλοπατιών στον νότιο πύργο ως μια εξέδρα θέας σε ύψος περίπου 100 μέτρων.
Η κρήνη των Heinzelmännchen
Στην οδό Am Hof, λίγο νότια του καθεδρικού και απέναντι από τη ζυθοποιία Früh, βρίσκεται μια κρήνη που έφτιαξαν το 1899 και το 1900 ο αρχιτέκτονας Heinrich Renard και ο πατέρας του, ο γλύπτης Edmund Renard. Αφηγείται την ιστορία των Heinzelmännchen, των μικρών πνευμάτων του σπιτιού της Κολωνίας, σε μια ζωφόρο με σκαλιστές σκηνές, με τη γυναίκα του ράφτη να κρατά ένα φανάρι στην κορυφή.
Σύμφωνα με τον θρύλο, τα Heinzelmännchen έρχονταν τη νύχτα και έκαναν τη δουλειά των φούρναρηδων, των χασάπηδων, των μαραγκών και των ραφτών της πόλης όσο εκείνοι κοιμούνταν. Η περίεργη γυναίκα ενός ράφτη θέλησε να τα δει: σκόρπισε μπιζέλια στη σκάλα για να γλιστρήσουν και ήρθε να κοιτάξει με ένα φανάρι· προσβεβλημένα, τα πνεύματα εξαφανίστηκαν για πάντα, και από τότε οι κάτοικοι της Κολωνίας πρέπει να κάνουν μόνοι τους τη δουλειά τους. Η ιστορία έγινε διάσημη χάρη σε μια μπαλάντα του August Kopisch που δημοσιεύτηκε το 1836.
Ο πύργος του δημαρχείου και η Alter Markt
Το δημαρχείο της Κολωνίας, ανάμεσα στην Alter Markt και τη Rathausplatz, θεωρείται το παλαιότερο δημαρχείο της Γερμανίας με τεκμηριωμένη ιστορία, που φτάνει περίπου τα 900 χρόνια. Βρίσκεται στη θέση του ρωμαϊκού πραιτωρίου, έδρας του διοικητή της επαρχίας της Κάτω Γερμανίας. Ο γοτθικός πύργος του χτίστηκε μεταξύ 1407 και 1414, έχει ύψος 61 μέτρα και είναι γεμάτος πέτρινα αγάλματα προσώπων από την ιστορία της πόλης. Τέσσερις φορές την ημέρα ένα καριγιόν από καμπάνες στον πύργο παίζει μια μελωδία πάνω από την πλατεία.
- Η αναγεννησιακή λότζια μπροστά από το δημαρχείο, χτισμένη μεταξύ 1569 και 1573.
- Οι σειρές αγαλμάτων στον πύργο, που φαίνονται καλύτερα από την πλατεία στη βάση του.
Tünnes και Schäl
Ο Tünnes και ο Schäl είναι δύο φιγούρες του κουκλοθεάτρου Hänneschen της Κολωνίας, και ένα χάλκινο άγαλμα του διδύμου βρίσκεται στην παλιά πόλη ανάμεσα στην Alter Markt και το Groß St. Martin. Ο Tünnes, τοπική μορφή του ονόματος Αντώνιος, μπήκε στον θίασο το 1803 ως καλόκαρδος άνθρωπος με αγροτική κοινή λογική. Ο Schäl, αδύνατος, πονηρός και με φράκο, εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1847 σε ένα αντίπαλο θέατρο. Μαζί εκφράζουν τον χαρακτήρα της Κολωνίας, και αμέτρητα τοπικά ανέκδοτα ξεκινούν με αυτούς τους δύο.
Groß St. Martin
Το Groß St. Martin είναι η ρωμανική εκκλησία που ο πύργος της υψώνεται πάνω από τα σπίτια δίπλα στο ποτάμι. Χτίστηκε μεταξύ 1150 και 1250, μετά από μια πυρκαγιά, στη θέση ενός μεγάλου ρωμαϊκού κτιρίου του 1ου αιώνα, όταν αυτό το έδαφος ήταν ακόμη νησί στον Ρήνο. Επί αιώνες ήταν η εκκλησία ενός βενεδικτίνικου αβαείου, ώσπου το αβαείο έκλεισε το 1802. Η εκκλησία κάηκε το 1942 και υπέστη ξανά σοβαρές ζημιές το 1945· η ανοικοδόμηση άρχισε το 1948 και το εσωτερικό ολοκληρώθηκε το 1985.
- Το τριφυλλόσχημο ανατολικό τμήμα, με τρεις στρογγυλές αψίδες γύρω από τη διασταύρωση, και ο ογκώδης τετράγωνος κεντρικός πύργος με τέσσερα μικρότερα πυργάκια γύρω του.
Το Μουσείο Wallraf-Richartz
Το μουσείο ξεκίνησε το 1824, όταν ο συλλέκτης Ferdinand Franz Wallraf κληροδότησε τη συλλογή τέχνης του στην πόλη. Ο έμπορος Johann Heinrich Richartz πλήρωσε το πρώτο κτίριο του μουσείου, που άνοιξε το 1861. Το σημερινό κτίριο, ένας λιτός όγκος του αρχιτέκτονα Oswald Mathias Ungers, άνοιξε το 2001 δίπλα στο δημαρχείο, στη θέση ενός ρωμαϊκού ναού του Άρη.
Η συλλογή καλύπτει την περίοδο από τον Μεσαίωνα ως τις αρχές του 20ού αιώνα. Η μεσαιωνική ζωγραφική της Κολωνίας είναι από τα δυνατά της σημεία, και στις μπαρόκ αίθουσες υπάρχουν έργα του Ρούμπενς, του Φρανς Χαλς, του βαν Ντάικ και μια αυτοπροσωπογραφία του Ρέμπραντ. Από το 2001 το Fondation Corboud έχει δανείσει στο μουσείο πάνω από 170 έργα ιμπρεσιονιστών και μεταϊμπρεσιονιστών, ανάμεσά τους πίνακες του Μονέ, του Πισαρό και της Μοριζό. Το μουσείο δεν είναι στάση του κυνηγιού θησαυρού μας, αλλά βρίσκεται λίγα βήματα από το δημαρχείο.
- Η Παναγία στην τριανταφυλλένια κληματαριά του Stefan Lochner, γύρω στο 1450, ο πιο γνωστός πίνακας της σχολής της Κολωνίας.
Το Μουσείο Σοκολάτας
Το Μουσείο Σοκολάτας άνοιξε στις 31 Οκτωβρίου 1993 στη χερσόνησο του παλιού λιμανιού Rheinauhafen, με ιδρυτή τον σοκολατοποιό της Κολωνίας Hans Imhoff. Παρουσιάζει την ιστορία του κακάο και της σοκολάτας, έχει ένα τροπικό θερμοκήπιο όπου μεγαλώνουν δέντρα κακάο και ένα γυάλινο εργοστάσιο σοκολάτας όπου βλέπετε μια μικρή γραμμή παραγωγής σε λειτουργία. Η ελβετική εταιρεία Lindt είναι συνεργάτης του από το 2006. Είναι το μουσείο με τους περισσότερους επισκέπτες στην Κολωνία.
- Το σιντριβάνι σοκολάτας ύψους περίπου τριών μέτρων, όπου βουτούν γκοφρέτες και τις μοιράζουν στους επισκέπτες.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Ξεκινήστε από τον καθεδρικό της Κολωνίας και περπατήστε νότια ως την κρήνη των Heinzelmännchen στην Am Hof. Συνεχίστε ως το δημαρχείο και την Alter Markt, και ψάξτε τον Tünnes και τον Schäl στον δρόμο προς το Groß St. Martin. Το Μουσείο Wallraf-Richartz βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο δημαρχείο, οπότε μπορείτε να μπείτε αμέσως ή να επιστρέψετε αργότερα. Από το Groß St. Martin κατεβείτε στην όχθη και ακολουθήστε τον Ρήνο νότια ως το Μουσείο Σοκολάτας, ένα καλό τέλος για τη βόλτα.
Ανακαλύψτε την Κολωνία με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στην Κολωνία μετατρέπει την παλιά πόλη σε ένα παιχνίδι που παίζετε στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις, από τον καθεδρικό ως το Μουσείο Σοκολάτας, και ο καθεδρικός, η κρήνη των Heinzelmännchen, ο πύργος του δημαρχείου, ο Tünnes και ο Schäl, το Groß St. Martin και το Μουσείο Σοκολάτας είναι όλα στάσεις, μαζί με την Alter Markt, την κρήνη Fischweiber, τη Heumarkt και τον Pegelturm, τον πύργο μέτρησης της στάθμης του Ρήνου. Σε κάθε στάση λύνετε έναν γρίφο και μαθαίνετε μια ιστορία, με τον δικό σας ρυθμό.
Στην Κολωνία υπάρχουν επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game, για όσους προτιμούν διαφορετική μορφή.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Κολωνίας →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στην Κολωνία →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στην Κολωνία →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.