Deze gids beschrijft vier plekken in Sankt Gallen die eerder het verhaal van de stad zelf vertellen dan dat van haar beroemde abdij: het Textielmuseum, dat herinnert aan de borduurhandel die de stad rijk maakte, het Stadthaus van de Ortsbürgergemeinde, de corporatie van burgers die nog altijd een groot deel van het oude stadsbezit beheert, en de twee protestantse stadskerken, St. Laurenzen en St. Mangen. Alle vier liggen in de oude binnenstad of er net naast, dicht genoeg bij elkaar voor één wandeling.

Textielmuseum (Textilmuseum St. Gallen)

Eeuwenlang leefde Sankt Gallen van stof, eerst van linnen en later van machinaal borduurwerk, dat de stad eind 19e en begin 20e eeuw over de hele wereld exporteerde. Het Textielmuseum aan de Vadianstrasse vertelt dat verhaal. Het gebouw, voltooid in 1886 en Palazzo Rosso genoemd vanwege de gevels van rode baksteen, werd gebouwd voor de stalencollectie en de textielbibliotheek van de vereniging van kooplieden van de stad; er zaten ook een tekenschool en later een borduurschool in, waar ontwerpers voor de industrie werden opgeleid.

Vandaag omvat de collectie stoffen, kant en borduurwerk uit veel landen, samen met stalenboeken, ontwerptekeningen en foto’s van de Zwitserse textielindustrie, en de textielbibliotheek is nog altijd in het gebouw. Er is een volledige renovatie gepland, naar een ontwerp van architect Christian Kerez, die in 2019 een prijsvraag won; het museum verwacht na de werken in 2030 weer open te gaan, dus controleer of het open is voordat je gaat.

De gevels van rode baksteen die het gebouw zijn bijnaam gaven, ongewoon tussen de gepleisterde huizen van de stad.
De ligging net buiten de oude binnenstad, in een wijk met grote handelsgebouwen uit de tijd van het borduurwerk.
Als de tentoonstellingen open zijn: de stalenboeken, die laten zien hoe ontwerpen uit Sankt Gallen aan kopers werden getoond.

St. Mangenkerk

St. Mangen staat op een kleine verhoging aan de noordoostrand van de oude binnenstad. De eerste kerk liet Salomo bouwen, bisschop van Konstanz en abt van Sankt Gallen, en keizer Arnulf bevestigde haar in 898; ze was gewijd aan de heilige Magnus en kreeg een relikwie van zijn arm. De huidige kerk is vroegromaans, waarschijnlijk van rond 1100, en het schip werd in 1657 naar het westen verlengd. De toren werd tussen 1505 en 1508 gebouwd, nadat de bliksem het oudere dakruitertje had verwoest, en kreeg in 1568 zijn bovenste verdieping en spits.

De kerk is nauw verbonden met Wiborada, die zich rond 916 liet inmetselen in een cel tegen de kerk. Volgens het verhaal van haar leven voorzag ze de Hongaarse inval van 926, zodat de geestelijken de boeken konden verbergen en vluchten; zelf weigerde ze te vertrekken en ze werd door de aanvallers gedood. In 1047 verklaarde paus Clemens II haar heilig, en ze wordt vaak de eerste vrouw genoemd die officieel door een paus heilig werd verklaard. Haar relieken werden in 1528 vernietigd, toen de kerk tijdens de Reformatie van haar beelden werd ontdaan; sindsdien is ze gereformeerd.

Ontdek Sankt Gallen door te spelen

Verander de bezienswaardigheden in dit artikel in een zelfstandige speurtocht die je op je telefoon speelt.

11 € voor één persoon, 5 € per persoon voor groepen van vier personen of meer.

Bekijk het avontuur in Sankt Gallen →

De houten replica van Wiborada’s cel, in 2021 tegen de kerk gebouwd, waarin moderne kluizenaars zich in het voorjaar korte tijd lieten opsluiten.
De toren uit het begin van de 16e eeuw, die je ziet vanuit de straatjes van de binnenstad beneden.
De ligging net binnen de loop van de oude stadsmuur, in een rustiger hoek van de oude binnenstad.

Stadthaus van de Ortsbürgergemeinde

De Ortsbürgergemeinde Sankt Gallen is een corporatie van de burgers van de stad, los van de politieke gemeente. Haar geschiedenis begint met het einde van de oude stadsrepubliek in 1798, en na de kantonnale grondwet van 1831 werd ze formeel van de politieke gemeente gescheiden. Ze nam een groot deel van het gemeenschappelijk bezit van de vroegere republiek over: in de loop van de tijd zorgde ze voor armenzorg, scholen, kerkbezit en fonteinen, en nu beheert ze bossen, boerderijen, een wijngaard, vastgoed en het Stadsarchief met de Vadiaanse Collectie, genoemd naar de hervormer Vadianus.

Sinds 1867 is haar zetel het Stadthaus aan de Gallusstrasse, een renaissancehuis dat rond 1589 werd gebouwd voor Hans Schlumpf, een linnenhandelaar die tot de rijkste mannen van de stad behoorde en handel dreef met Neurenberg en Lyon. Het staat op de plek van een oudere kapel en kluis. Vanwege zijn omvang heette het het Grosse Haus of Hohe Haus, het grote of hoge huis, en later deed het ook dienst als postkantoor.

De hoge gevel van het koopmanshuis, die laat zien hoeveel rijkdom de linnenhandel in de 16e eeuw opleverde.
De gewelfde ruimtes aan weerszijden van de hal, vroeger voor zaken gebruikt; een gewelfde zaal op de eerste verdieping toont een kleine tentoonstelling over de lokale geschiedenis, te zien tijdens rondleidingen.

St. Laurenzenkerk

St. Laurenzen was de parochiekerk van de burgers, vlak naast de abdij maar los ervan. De eerste kerk dateert waarschijnlijk uit de 12e eeuw, en de toren werd in 1305 begonnen en in 1423 voltooid. In de jaren 1520 werd ze onder de humanist en burgemeester Vadianus het centrum van de Reformatie in Sankt Gallen, en in 1526 gaf de raad opdracht de beelden uit de kerk te halen. Vanaf toen leefden de protestantse stad en de katholieke abdij naast elkaar, met een muur ertussen.

Wat je nu ziet, is grotendeels het resultaat van een neogotische verbouwing van 1851 tot 1854, uitgevoerd door Johann Christoph Kunkler op basis van plannen van Johann Georg Müller; het bovenste deel van de toren werd herbouwd naar plannen van Ferdinand Stadler. In 2023 en 2024 kwam er een nieuw orgelcomplex met 76 registers. In 1995 werd hier de katholieke bisschop van Sankt Gallen gewijd, omdat de kathedraal ernaast te weinig plaats had.

De neogotische toren met zijn spitse torenspits, die vlak naast de twee torens van de kathedraal oprijst.
Het contrast tussen het sobere protestantse interieur en de barokke rijkdom van de kathedraal, een paar stappen verder.

Zo zie je ze in één wandeling

Begin bij het Textielmuseum aan de Vadianstrasse, vlak bij het station, en loop naar het oosten de oude binnenstad in. Ga naar het abdijkwartier, waar St. Laurenzen aan de noordkant van de kathedraal staat, en loop dan het korte stukje naar het Stadthaus aan de Gallusstrasse. Ga vandaar naar het noordoosten door de straatjes naar St. Mangen op zijn verhoging aan de rand van de binnenstad. Onderweg kom je langs de Marktplatz en veel van de erkers waar Sankt Gallen om bekendstaat.

Ontdek Sankt Gallen met World City Trail

Onze schattenjacht in Sankt Gallen maakt van de oude binnenstad een spel op je telefoon. De route verbindt 10 stops, van het station tot de St. Mangenkerk, en alle vier plekken uit deze gids zijn stops: het Textielmuseum, de Ortsbürgergemeinde, St. Laurenzen en St. Mangen, samen met het Rode Plein, de Broderbrunnen, de Gallusfontein, de abdij en de Marktplatz. Bij elke stop los je een raadsel op en hoor je een verhaal, in je eigen tempo.

In Sankt Gallen is er ook een zelfgeleide wandeltour en een outdoor escape game, voor wie een ander format verkiest.

Speel de schattenjacht in Sankt Gallen →

Doe de zelfgeleide wandeltour door Sankt Gallen →

Speel de outdoor escape game in Sankt Gallen →

Feiten gecontroleerd in oktober 2026.

Kies je spel in deze stad:

Bekijk alle spellen en prijzen voor deze stad