Szczyt wzgórza w Coimbrze należy do uniwersytetu. Założony w 1290 roku i osiadły tu na stałe w 1537 roku, zajmuje dawny pałac królewski i okoliczne ulice, a od 2013 roku Uniwersytet w Coimbrze, Alta i Sofia, jest na liście światowego dziedzictwa UNESCO. Ten przewodnik opisuje miejsca na tym wzgórzu i wokół niego: dziedziniec pałacu z wieżą, Bibliotekę Joanina, Wielką Salę i kaplicę São Miguel, Praça Dom Dinis, Muzeum Narodowe Machado de Castro, Ogród Botaniczny i akwedukt, który biegnie obok niego. O katedrach i dolnym mieście opowiada nasz przewodnik po starym mieście w Coimbrze.
Uniwersytet w Coimbrze i Paço das Escolas
Król Dionizy założył pierwszy portugalski uniwersytet w 1290 roku w Lizbonie. Przez ponad dwa stulecia przenosił się między Lizboną a Coimbrą, aż król Jan III przeniósł go na stałe do Coimbry w 1537 roku i umieścił w pałacu królewskim na szczycie wzgórza, dawnej mauretańskiej cytadeli. Uniwersytet odkupił pałac od korony w 1597 roku i od tamtej pory nazywa się on Paço das Escolas, Pałac Szkół.
Budynki otaczają duży dziedziniec, Pátio das Escolas, otwarty z jednej strony na widok na rzekę. To tu odbywają się ceremonie roku akademickiego i często zobaczysz studentów w czarnych pelerynach, którzy go przecinają.
- Porta Férrea, główna brama na dziedziniec, dwustronny łuk triumfalny z 1634 roku z postaciami króla Dionizego i króla Jana III, dwóch władców, którzy założyli i osadzili tu uniwersytet.
- Via Latina, długa kolumnada na głównej fasadzie, w obecnym kształcie od 1773 roku; jej nazwa przypomina łacinę, język wykładów aż do reform z 1772 roku.
- Wieża uniwersytecka, zbudowana w latach 1728–1733 według projektu włoskiego architekta António Cannevariego. Z jej czterech dzwonów najbardziej znany nosi przydomek Cabra (koza), a na wieżę można wejść po widok na Coimbrę.
Biblioteka Joanina
Biblioteca Joanina powstała w latach 1717–1728 i nosi imię króla Jana V, który za nią zapłacił. Jej trzy sale, rozdzielone zdobionymi łukami, wyłożone są dwukondygnacyjnymi regałami, złoconymi albo malowanymi na wzór egzotycznego drewna, z motywami w stylu chińskim namalowanymi przez portugalskich artystów. Na końcu wisi duży portret Jana V pędzla Domenica Duprà z 1725 roku. Mury mają ponad dwa metry grubości, a dzięki ciężkim drzwiom z drewna tekowego budynek utrzymuje stałą, chłodną temperaturę, która chroni książki.
Biblioteka słynie też z nietoperzy. Mieszka w niej kolonia, która nocą zjada owady mogące zniszczyć książki; każdego wieczoru pracownicy przykrywają stoły skórą, a każdego ranka je czyszczą. Na piętrze poniżej mieściło się dawniej więzienie akademickie, w którym zamykano studentów łamiących zasady uniwersytetu.
- Drewniane drabiny i galerie górnych regałów oraz portret króla na końcu sal.
Wielka Sala i kaplica São Miguel
Sala dos Capelos, nazywana też Sala Grande dos Atos, była salą tronową pałacu. W latach 80. XIV wieku w pałacu zebrały się Kortezy i ogłosiły Jana, mistrza zakonu Avis, królem Portugalii. Sala do dziś służy do obron doktoratów i uroczystej inauguracji roku akademickiego, pod malowanym stropem i rzędami portretów portugalskich królów. Obok stoi kaplica São Miguel, zbudowana w XVI wieku za króla Manuela I, z manuelińskim portalem.
- Barokowe organy w kaplicy São Miguel z 1733 roku, które wciąż działają.
Praça Dom Dinis i Schody Monumentalne
Praça Dom Dinis to plac blisko szczytu wzgórza, niedaleko Porta Férrea, nazwany na cześć króla, który założył uniwersytet. Poniżej Schody Monumentalne wspinają się po zboczu pięcioma biegami po 25 stopni, łącznie 125. Plac i otaczające go budynki wydziałów należą do XX-wiecznej przebudowy dzielnicy uniwersyteckiej, która zastąpiła wiele dawnych ulic Alty.
Muzeum Narodowe Machado de Castro
Muzeum, otwarte w 1913 roku, nosi imię Joaquima Machado de Castro, XVIII-wiecznego rzeźbiarza. Zajmuje dawny Pałac Biskupi, wznoszony od średniowiecza mniej więcej w miejscu forum Aeminium, rzymskiego miasta pod Coimbrą. Jego kolekcja rzeźby jest największa spośród wszystkich portugalskich muzeów narodowych, a większość dzieł pochodzi z kościołów i klasztorów w Coimbrze i okolicy.
Największa niespodzianka kryje się pod ziemią. Aby zbudować forum na pochyłym wzgórzu, Rzymianie oparli je na kryptoportyku, zespole sklepionych galerii, którymi możesz przejść na dolnych poziomach muzeum. Przebudowa w latach 2004–2012 dodała nowy budynek i w 2014 roku zdobyła nagrodę Piranesi Prix de Rome.
- Rzymski kryptoportyk, labirynt kamiennych galerii pod muzeum.
Ogród botaniczny
Markiz Pombal założył Ogród Botaniczny uniwersytetu w 1772 roku w ramach swojej reformy uczelni, aby studenci nauk przyrodniczych mogli badać żywe rośliny. Jego pierwszym dyrektorem był włoski przyrodnik Domingos Vandelli, a od 1791 roku kierował nim portugalski botanik Félix Avelar Brotero. Zajmuje około 13 hektarów na zboczu poniżej uniwersytetu.
Ogród ma dwie części: u góry regularne tarasy z Placem Centralnym, najstarszą częścią, i kwaterami, w których rośliny pogrupowano według rodzin, a u dołu Matę, zalesioną dolinę. W szklarniach rosną rośliny tropikalne i subtropikalne, m.in. wiktoria Cruza (Victoria cruziana), olbrzymia lilia wodna.
- Plac Centralny z fontanną z lat 40. XX wieku i drzewami posadzonymi za czasów Brotera.
- Bambusowy las w Macie i duży figowiec wielkolistny (Ficus macrophylla).
Akwedukt São Sebastião
Tuż naprzeciw Ogrodu Botanicznego, przy Calçada Martim de Freitas, akwedukt São Sebastião przecina obniżenie między dwoma wzgórzami na 21 łukach. Mieszkańcy nazywają go Arcos do Jardim. Zbudowano go pod koniec XVI wieku, za panowania króla Sebastiana, według projektu Włocha Filippa Terziego, prawdopodobnie na trasie rzymskiego akweduktu, który zaopatrywał górne miasto w wodę. Na szczycie głównego łuku stoją posągi św. Rocha i św. Sebastiana. Nie jest przystankiem naszej gry miejskiej, ale mijasz go w drodze do ogrodu.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij w Muzeum Narodowym Machado de Castro, potem wejdź na Praça Dom Dinis i przez Porta Férrea na Pátio das Escolas. Zwiedź Bibliotekę Joanina, Wielką Salę i kaplicę São Miguel, a jeśli starczy ci sił, wejdź na wieżę. Opuść szczyt obok Schodów Monumentalnych i zejdź ulicami w dół do akweduktu São Sebastião i bramy Ogrodu Botanicznego, dobrego miejsca na zakończenie.
Odkryj Coimbrę z World City Trail
Nasza gra miejska w Coimbrze zamienia stare miasto w grę, w którą grasz na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od kościoła Santa Cruz po Ogród Botaniczny, a Muzeum Narodowe Machado de Castro, Uniwersytet w Coimbrze, Schody Minerwy, Praça Dom Dinis i Ogród Botaniczny to przystanki, podobnie jak Praça do Comércio, Brama Barbakanu, Stara i Nowa Katedra. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz jakąś historię, we własnym tempie.
W Coimbrze jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Coimbrze →
Wybierz się na samodzielny spacer po Coimbrze →
Zagraj w plenerową grę escape w Coimbrze →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.