Η κορυφή του λόφου στην Κοΐμπρα ανήκει στο πανεπιστήμιο. Ιδρύθηκε το 1290, εγκαταστάθηκε εδώ οριστικά το 1537 και καταλαμβάνει το παλιό βασιλικό ανάκτορο και τους δρόμους γύρω του· από το 2013 το Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα, Alta και Sofia, είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ο οδηγός αυτός παρουσιάζει τα σημεία πάνω και γύρω από τον λόφο: την αυλή του ανακτόρου και τον πύργο της, τη Βιβλιοθήκη Joanina, τη Μεγάλη Αίθουσα και το παρεκκλήσι του São Miguel, την Praça Dom Dinis, το Εθνικό Μουσείο Machado de Castro, τον Βοτανικό Κήπο και το υδραγωγείο που περνά δίπλα του. Για τους καθεδρικούς και την κάτω πόλη, δείτε τον οδηγό μας για την παλιά πόλη της Κοΐμπρα.
Το Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα και το Paço das Escolas
Ο βασιλιάς Διονύσιος (Dinis) ίδρυσε το πρώτο πανεπιστήμιο της Πορτογαλίας το 1290 στη Λισαβόνα. Για πάνω από δύο αιώνες μετακινούνταν μεταξύ Λισαβόνας και Κοΐμπρα, ώσπου ο βασιλιάς Ιωάννης Γ΄ το εγκατέστησε οριστικά στην Κοΐμπρα το 1537, στο βασιλικό ανάκτορο της κορυφής, την παλιά μαυριτανική ακρόπολη. Το πανεπιστήμιο αγόρασε το ανάκτορο από το στέμμα το 1597, και από τότε λέγεται Paço das Escolas, το Ανάκτορο των Σχολών.
Τα κτίρια περιβάλλουν μια μεγάλη αυλή, το Pátio das Escolas, που ανοίγεται από τη μία πλευρά στη θέα του ποταμού. Εδώ γίνονται οι τελετές της ακαδημαϊκής χρονιάς, και συχνά θα δείτε φοιτητές με τις μαύρες κάπες τους να τη διασχίζουν.
- Η Porta Férrea, η κύρια πύλη της αυλής, μια δίπλευρη θριαμβική αψίδα του 1634 με μορφές του βασιλιά Διονυσίου και του βασιλιά Ιωάννη Γ΄, των δύο βασιλιάδων που ίδρυσαν και εγκατέστησαν το πανεπιστήμιο.
- Η Via Latina, η μακριά κιονοστοιχία στην κύρια πρόσοψη, στη σημερινή της μορφή από το 1773· το όνομά της θυμίζει τα λατινικά, τη γλώσσα διδασκαλίας ως τις μεταρρυθμίσεις του 1772.
- Ο πύργος του πανεπιστημίου, χτισμένος μεταξύ 1728 και 1733 σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα António Cannevari. Από τις τέσσερις καμπάνες του, η πιο γνωστή έχει το παρατσούκλι Cabra (η κατσίκα), και μπορείτε να ανεβείτε στον πύργο για θέα σε όλη την Κοΐμπρα.
Η Βιβλιοθήκη Joanina
Η Biblioteca Joanina χτίστηκε μεταξύ 1717 και 1728 και πήρε το όνομά της από τον βασιλιά Ιωάννη Ε΄, που την πλήρωσε. Οι τρεις αίθουσές της, χωρισμένες με διακοσμημένα τόξα, είναι ντυμένες με διώροφες βιβλιοθήκες, επιχρυσωμένες ή βαμμένες ώστε να μοιάζουν με εξωτικά ξύλα, με μοτίβα κινεζικού ύφους από Πορτογάλους καλλιτέχνες. Στο βάθος κρέμεται ένα μεγάλο πορτρέτο του Ιωάννη Ε΄ από τον Domenico Duprà, του 1725. Οι τοίχοι έχουν πάχος πάνω από δύο μέτρα, και με τη βαριά πόρτα από τικ το κτίριο κρατά σταθερή, δροσερή θερμοκρασία που προστατεύει τα βιβλία.
Η βιβλιοθήκη είναι γνωστή και για τις νυχτερίδες της. Μια αποικία ζει μέσα και τη νύχτα τρώει τα έντομα που θα κατέστρεφαν τα βιβλία· κάθε βράδυ το προσωπικό σκεπάζει τα τραπέζια με δέρμα και κάθε πρωί τα καθαρίζει. Στον όροφο από κάτω βρισκόταν παλιά η ακαδημαϊκή φυλακή, όπου κλείνονταν οι φοιτητές που παραβίαζαν τους κανόνες του πανεπιστημίου.
- Οι ξύλινες σκάλες και τα μπαλκόνια των πάνω ραφιών, και το πορτρέτο του βασιλιά στο βάθος των αιθουσών.
Η Μεγάλη Αίθουσα και το παρεκκλήσι του São Miguel
Η Sala dos Capelos, γνωστή και ως Sala Grande dos Atos, ήταν η αίθουσα του θρόνου του ανακτόρου. Τη δεκαετία του 1380 οι Κόρτες συνεδρίασαν στο ανάκτορο και ανακήρυξαν βασιλιά της Πορτογαλίας τον Ιωάννη, Μέγα Μάγιστρο του Αβίς. Η αίθουσα χρησιμοποιείται ακόμη για τις υποστηρίξεις διδακτορικών και την επίσημη έναρξη της ακαδημαϊκής χρονιάς, κάτω από ζωγραφιστή οροφή και σειρές από πορτρέτα Πορτογάλων βασιλιάδων. Δίπλα, το παρεκκλήσι του São Miguel χτίστηκε τον 16ο αιώνα επί βασιλιά Μανουήλ Α΄ και έχει μανουελική πύλη.
- Το μπαρόκ εκκλησιαστικό όργανο του παρεκκλησιού του São Miguel, του 1733, που λειτουργεί ακόμη.
Η Praça Dom Dinis και η Μνημειακή Σκάλα
Η Praça Dom Dinis είναι η πλατεία κοντά στην κορυφή του λόφου, όχι μακριά από την Porta Férrea, και πήρε το όνομά της από τον βασιλιά που ίδρυσε το πανεπιστήμιο. Πιο κάτω, η Μνημειακή Σκάλα ανεβαίνει την πλαγιά σε πέντε σκέλη των 25 σκαλοπατιών, 125 συνολικά. Η πλατεία και τα κτίρια των σχολών γύρω της ανήκουν στην ανοικοδόμηση της πανεπιστημιακής συνοικίας τον 20ό αιώνα, που αντικατέστησε πολλούς παλιούς δρόμους της Alta.
Το Εθνικό Μουσείο Machado de Castro
Το μουσείο, που άνοιξε το 1913, πήρε το όνομά του από τον Joaquim Machado de Castro, γλύπτη του 18ου αιώνα. Στεγάζεται στο πρώην Επισκοπικό Μέγαρο, χτισμένο από τον Μεσαίωνα και μετά περίπου στη θέση της αγοράς της Αιμίνιουμ (Aeminium), της ρωμαϊκής πόλης κάτω από την Κοΐμπρα. Η συλλογή γλυπτών του είναι η μεγαλύτερη από όλα τα εθνικά μουσεία της Πορτογαλίας, και τα περισσότερα έργα προέρχονται από εκκλησίες και μονές της Κοΐμπρα και της γύρω περιοχής.
Η μεγαλύτερη έκπληξη είναι κάτω από τη γη. Για να χτίσουν την αγορά πάνω στον επικλινή λόφο, οι Ρωμαίοι την ακούμπησαν σε ένα κρυπτοπόρτικο, ένα σύνολο θολωτών στοών από τις οποίες μπορείτε να περάσετε στους κάτω ορόφους του μουσείου. Μια ανακαίνιση μεταξύ 2004 και 2012 πρόσθεσε ένα νέο κτίριο και κέρδισε το βραβείο Piranesi Prix de Rome το 2014.
- Το ρωμαϊκό κρυπτοπόρτικο, ένας λαβύρινθος από πέτρινες στοές κάτω από το μουσείο.
Ο Βοτανικός Κήπος
Ο μαρκήσιος του Πομπάλ ίδρυσε τον Βοτανικό Κήπο του πανεπιστημίου το 1772, στο πλαίσιο της πανεπιστημιακής του μεταρρύθμισης, ώστε οι φοιτητές των φυσικών επιστημών να μελετούν ζωντανά φυτά. Πρώτος διευθυντής ήταν ο Ιταλός φυσιοδίφης Domingos Vandelli, και από το 1791 τον διηύθυνε ο Πορτογάλος βοτανολόγος Félix Avelar Brotero. Καλύπτει περίπου 13 εκτάρια στην πλαγιά κάτω από το πανεπιστήμιο.
Ο κήπος έχει δύο μέρη: πάνω, γεωμετρικές αναβαθμίδες με την Κεντρική Πλατεία, το παλαιότερο τμήμα, και παρτέρια όπου τα φυτά είναι ομαδοποιημένα ανά οικογένεια· κάτω, τη Mata, μια δασωμένη κοιλάδα. Τα θερμοκήπια φιλοξενούν τροπικά και υποτροπικά φυτά, ανάμεσά τους το γιγάντιο νούφαρο Victoria cruziana.
- Η Κεντρική Πλατεία, με την κρήνη της δεκαετίας του 1940 και δέντρα φυτεμένα την εποχή του Brotero.
- Το δάσος από μπαμπού στη Mata και μια μεγάλη συκιά του Μόρετον Μπέι (Ficus macrophylla).
Το υδραγωγείο του São Sebastião
Ακριβώς απέναντι από τον Βοτανικό Κήπο, στην Calçada Martim de Freitas, το υδραγωγείο του São Sebastião γεφυρώνει τη βύθιση ανάμεσα σε δύο λόφους με 21 τόξα. Οι ντόπιοι το λένε Arcos do Jardim. Χτίστηκε στα τέλη του 16ου αιώνα, επί βασιλιά Σεβαστιανού, σε σχέδια του Ιταλού Filippo Terzi, πιθανότατα πάνω στη χάραξη ενός ρωμαϊκού υδραγωγείου που τροφοδοτούσε την πάνω πόλη. Στην κορυφή του κεντρικού τόξου στέκονται αγάλματα του Αγίου Ρόκκου και του Αγίου Σεβαστιανού. Δεν είναι στάση του κυνηγιού θησαυρού μας, αλλά περνάτε από μπροστά του στον δρόμο για τον κήπο.
Πώς να τα δείτε σε μία βόλτα
Ξεκινήστε από το Εθνικό Μουσείο Machado de Castro, ανεβείτε ως την Praça Dom Dinis και μπείτε από την Porta Férrea στο Pátio das Escolas. Επισκεφθείτε τη Βιβλιοθήκη Joanina, τη Μεγάλη Αίθουσα και το παρεκκλήσι του São Miguel, και ανεβείτε στον πύργο αν σας μένει ενέργεια. Αφήστε την κορυφή περνώντας από τη Μνημειακή Σκάλα και ακολουθήστε τους δρόμους προς τα κάτω ως το υδραγωγείο του São Sebastião και την είσοδο του Βοτανικού Κήπου, ένα καλό σημείο για να τελειώσετε.
Ανακαλύψτε την Κοΐμπρα με το World City Trail
Το κυνήγι θησαυρού μας στην Κοΐμπρα μετατρέπει την παλιά πόλη σε ένα παιχνίδι που παίζετε στο κινητό σας. Η διαδρομή συνδέει 10 στάσεις, από την εκκλησία της Santa Cruz ως τον Βοτανικό Κήπο, και το Εθνικό Μουσείο Machado de Castro, το Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα, η Σκάλα της Μινέρβας, η Praça Dom Dinis και ο Βοτανικός Κήπος είναι όλα στάσεις, μαζί με την Praça do Comércio, την Πύλη του Προτειχίσματος, τον Παλιό και τον Νέο Καθεδρικό. Σε κάθε στάση λύνετε έναν γρίφο και μαθαίνετε μια ιστορία, με τον δικό σας ρυθμό.
Στην Κοΐμπρα υπάρχουν επίσης μια βόλτα χωρίς ξεναγό και ένα υπαίθριο escape game, για όσους προτιμούν διαφορετική μορφή.
Παίξτε το κυνήγι θησαυρού της Κοΐμπρα →
Κάντε τη βόλτα χωρίς ξεναγό στην Κοΐμπρα →
Παίξτε το υπαίθριο escape game στην Κοΐμπρα →
Τα στοιχεία ελέγχθηκαν τον Οκτώβριο του 2026.