Ten przewodnik prowadzi przez pięć miejsc na starówce Akwizgranu, które opowiadają historię miasta od Karola Wielkiego przez czasy uzdrowiska po XX wiek: gotycki ratusz przy rynku, dwie dowcipne fontanny z brązu, Puppenbrunnen i Fischpüddelchen, pawilon zdrojowy Elisenbrunnen oraz Marienturm, basztę artyleryjską dawnych murów. Wszystkie leżą niedaleko katedry, więc zobaczysz je podczas jednej spokojnej pętli.
Ratusz w Akwizgranie
Ratusz (Rathaus) stoi po północnej stronie rynku, na fundamentach Aula Regia, wielkiej sali pałacu Karola Wielkiego. Gotycki budynek zaczęto wznosić w 1330 roku za burmistrza Gerharda Chorusa i ukończono w 1349 roku. Jego wschodnia wieża, wieża Granus, pochodzi jeszcze z czasów karolińskich: mieszczanie wbudowali ją w nowy ratusz i podwyższyli o około 14 metrów. Przez wieki przechowywano w niej dokumenty, broń i amunicję, a czasem służyła jako więzienie.
Na górnym piętrze znajduje się Sala Koronacyjna. Po koronacji niemieckich królów w sąsiedniej katedrze odbywała się tu uczta koronacyjna, aż do 1531 roku. Ściany zdobią freski Alfreda Rethla o życiu i legendach Karola Wielkiego, ukończone w 1861 roku. Naloty w 1943 i 1944 roku spaliły dach i obie wieże, których hełmy odtworzono dopiero w 1978 roku. Dziś w sali co roku wręczana jest Międzynarodowa Nagroda Karola Wielkiego, a budynek nadal jest siedzibą burmistrza i rady miasta.
- Fasada od strony rynku z posągami 50 królów, dodanymi podczas XIX-wiecznej restauracji.
- W środku freski Rethla i replika insygniów cesarskich w Sali Koronacyjnej.
Puppenbrunnen
Puppenbrunnen (fontanna lalek) stoi przy Krämerstraße, krótkiej uliczce łączącej katedrę z ratuszem. Wykonał ją w 1975 roku miejscowy rzeźbiarz Bonifatius Stirnberg, a ufundował Aachener Bank. Wokół okrągłej misy z brązu stoją postacie i maski z ruchomymi elementami: możesz obracać głowy, ręce i twarze i zmieniać wygląd fontanny. To jeden z przystanków naszej gry miejskiej.
- Kogut siedzący na szczycie figur, który ma przypominać czasy francuskiej okupacji, a wśród masek słońce z twarzą.
Fischpüddelchen
Na Fischmarkt, tuż przed baptysterium katedry, mały chłopiec z brązu stoi na kamiennej kuli i trzyma w każdej ręce rybę, z napiętą miną, jakby bardzo się starał ich nie upuścić. Woda płynie z pyszczków ryb do dwóch misek. Pierwszą wersję wykonał berliński rzeźbiarz Hugo Lederer, który podarował ją miastu w 1911 roku. Była to zmieniona kopia fontanny Ignatiusa Taschnera, która stoi dziś w Monachium.
Nagi chłopiec budził spory: kilka razy przenoszono go i chowano bez zgody władz, a w 1917 roku usunięto. Wrócił na Fischmarkt w 1933 roku, ale w czasie II wojny światowej przetopiono go na metal. Obecną figurę wykonał w 1954 roku Heinrich-Clemens Dick, bez żadnego wzoru oryginału; pozował mu siedmioletni syn Georg.
Elisenbrunnen
Elisenbrunnen to klasycystyczny pawilon, który najlepiej streszcza historię Akwizgranu jako uzdrowiska. Zaprojektował go Johann Peter Cremer, plany poprawił w 1823 roku Karl Friedrich Schinkel, a otwarto go w 1827 roku. Półkolista kolumnada łączy dwa małe pawilony. Nazwano go na cześć Elżbiety Ludwiki Bawarskiej, pruskiej następczyni tronu i żony późniejszego króla Fryderyka Wilhelma IV.
W środku z dwóch zdrojów płynie woda ze źródła Kaiserquelle o temperaturze około 52 °C. Jest bardzo bogata w siarkę, dlatego w całej hali czuć zapach zgniłych jaj. Dziś woda ma status leku, a tabliczki informują, że nie jest wodą pitną. Budynek został niemal zniszczony podczas nalotu w lipcu 1943 roku i odbudowany w dawnej formie; ponownie otwarto go w 1953 roku. Za nim leży Elisengarten, niewielki park. Elisenbrunnen to meta naszej gry miejskiej.
- Marmurowe tablice ze słynnymi kuracjuszami, wśród nich Piotrem Wielkim, Fryderykiem Wielkim, Casanovą i Händlem.
- Popiersie księżnej Elizy; wystawione jest kopią, a oryginał z 1828 roku autorstwa Christiana Friedricha Tiecka znajduje się w muzeum.
Marienturm
Marienturm to przysadzista okrągła baszta zewnętrznych murów Akwizgranu, tuż obok bramy Ponttor na północy starego miasta. Napis na niebieskim kamieniu podaje, że kamień węgielny położono 14 sierpnia 1512 roku. Baszta zastąpiła starszą wieżę strażniczą, bo przeciw armatom niższa i masywniejsza budowla była skuteczniejsza. Jej mury mają około czterech metrów grubości, a w nich strzelnice dla dział i rusznic.
W 1933 roku parter zamieniono w miejsce pamięci poległych w I wojnie światowej, z kamiennym sarkofagiem Mathiasa C. Korra w środku. W 1944 roku baszta została poważnie uszkodzona, a w latach 1950–1955 odrestaurowana. Stoi na niewielkim skwerze, Veltmanplatz, założonym w 1908 roku jako część zielonego pierścienia wzdłuż dawnych murów.
- Ślady kul armatnich z 1638 roku, wciąż widoczne na zewnętrznym murze, i stare drzewa na skwerze wokół baszty.
Jak zobaczyć je podczas jednego spaceru
Zacznij przy Elisenbrunnen i przejdź kilka minut na północ do katedry. Na Fischmarkt, przed baptysterium, znajdziesz Fischpüddelchen. Potem idź Krämerstraße, obok Puppenbrunnen, na rynek do ratusza. Z rynku Pontstraße prowadzi na północ do bramy Ponttor, a tuż obok stoi Marienturm. Jeśli chcesz wejść do środka, zarezerwuj czas na Salę Koronacyjną w ratuszu.
Odkryj Akwizgran z World City Trail
Nasza gra miejska w Akwizgranie zamienia stare miasto w grę na telefonie. Trasa łączy 10 przystanków, od Ponttor do Elisenbrunnen, a ratusz, Puppenbrunnen i Elisenbrunnen są przystankami, podobnie jak katedra, Centre Charlemagne i Muzeum Couvenów. Fischpüddelchen i Marienturm nie leżą na trasie, ale oba są kilka kroków od niej. Na każdym przystanku rozwiązujesz zagadkę i poznajesz historię, we własnym tempie.
W Akwizgranie jest też samodzielny spacer po mieście i plenerowa gra escape, dla tych, którzy wolą inny format.
Zagraj w grę miejską w Akwizgranie →
Wybierz się na samodzielny spacer po Akwizgranie →
Zagraj w plenerową grę escape w Akwizgranie →
Fakty sprawdzone w październiku 2026.